Could he be it? [Dutch]

73. Wat is Thuis?

Cold Little Heart - Michael Kiwanuka

***

De krakende deur ging langzaam open en meteen wist ik dat Catherine niet zou verschijnen.

Liam stond twijfelend in de deuropening en ik begroette hem met mijn beste glimlach. Om een positieve sfeer te creëren, gooide ik overdreven mijn armen om zijn schouders en knuffelde hem.

Hij leek overdonderd en bleef perplex staan zonder me terug te omhelzen. Na enkele vlugge seconden trok ik me terug en keek hem vriendelijk aan. Ik kon zijn blik niet lezen en hoopte dat ik niet te uitbundig was geweest.

"Kom maar, mama zal blij zijn dat je hier bent", gebaarde hij alsof er niets was gebeurd.

Ik ademde diep in een liet een stille zucht ontsnappen terwijl ik de voordeur achter me dichttrok en hem op de voet volgde door de gang.

"Hey Leya, wat fijn je te zien! Hoe gaat het met je?", vroeg Catherine.

Even wist ik niet hoe ik moest reageren. Wist Liam wat er was gebeurd? Kon ik eerlijk zijn? Was dit een oprechte vraag of gewoon een vraag uit beleefdheid?

Ik besloot geen risico's te nemen.

"Goed hoor"

Ze knikte kort. "Ik ga even thee zetten voor je, liefje"

Ik wierp een korte glimlach in Liams richting en nam vervolgens plaats op de fauteuil. Hij volgde mijn voorbeeld en ging schuin tegenover me zitten.

Great. Kon dit nog meer awkward worden?

Hoe graag ik Liam ook had, wist ik even niet hoe ik me moest gedragen in deze bizarre situatie. Ik staarde nerveus naar mijn handen in mijn schoot. Liam haalde zijn gsm boven en begon te scrollen. Oef, dat haalde toch al een beetje spanning weg.

Na wat een eeuwigheid leek te duren, kwam Catherine enthousiast aanwandelen met een zilveren plateau rijkelijk versierd met koekjes, suiker en authentieke tasjes. Automatisch krulden mijn mondhoeken omhoog bij het ruiken van de zoete thee en versgebakken peperkoekmannetjes.

Ze ging naast Liam zitten in de zetel schuin tegenover me en reikte me uitnodigend een koekje aan. Met een dankbare knik greep ik het perfecte mannetje beet en onthoofde hem met mijn tanden.

"Leya, is het wat gelukt alleen thuis?", vroeg ze. Ik trok mijn ogen open en wenkte waarschuwend in haar zoons richting.

"Geen probleem, we kunnen erover praten. Liam is op de hoogte"

"Oh oké", wist ik uit te brengen.

Tuurlijk was hij op de hoogte. Wat dacht ik ook?

"Welja, om eerlijk te zijn, was het even wennen en voelde ik me behoorlijk eenzaam. Het moeilijkste is dat ik gewoon geen idee heb waar Scott is en hoe het met hem gaat"

Catherine ging rechtop zitten en schraapte haar keel. De sfeer veranderde ogenblikkelijk, en ik voelde de spanning hangen in de lucht.

"Ik heb nieuws"

Met gefronste wenkbrauwen keek ik haar aan, verzoekende om meer details.

"Ik heb gisteren gebeld naar het huis van arrest, dat is waar hij nu in voorlopige hechtenis wordt gehouden, en hij mag bezoek krijgen.", zei ze kalm. "Het huis van arrest waar hij voorlopig zit, ligt in Sint-Gillis in Brussel."