Could he be it? [Dutch]

1. De madeliefjes

PART ONE.

I've Had Some Help - Post Malone

***

13 juli 2016

Ik zette het volume van de radio lager zodat ik de stemmen beter kon horen. Wanneer ik zijn stem hoorde, voelde ik mijn hartslag versnellen en de adrenaline gierde door mijn lichaam wanneer ik de trappen afliep. De woorden die door de woonkamer vlogen, lieten mijn ogen tranen. Wanneer mijn vader hem nogmaals uitschold, werd hij bij de kraag gegrepen en tegen het raam geduwd. Hard.

Mijn voeten bewogen onder mij en zonder dat ik over mijn actie kon nadenken, wrong ik mezelf tussenbeide.

"Scott, stop!", met een schorre stem smeekte ik mijn lief om mijn vader los te laten.

De tranen stroomden nu over mijn wangen, maar Scott keek me kil aan terwijl hij een stap achteruit deed. Mijn vader bleef echter roepen en ik vreesde dat zelfs mijn eigen vader me op dit moment woest aan de kant zou duwen.

Toen ik mijn ogen abrupt opende, zag ik enkel complete duisternis. Verward en volledig van de kaart ging ik in een schok rechtop zitten.

Het was maar een nachtmerrie.

Hoewel er geen tranen kwamen, snikte ik luidop mijn angsten weg. Ik wist niet of ik net opgelucht zou moeten zijn dat dit een droom was of bang omdat ik net een realistische situatie meemaakte die perfect had kunnen plaatsvinden in mijn leven. Tenminste, mocht mijn vader nog in mijn leven geweest zijn.

Na de volle vijf minuten in het donker gestaard te hebben, dronk ik een slok water en legde me opnieuw neer in bed. Hopende dat er geen nare dromen meer op de loer lagen voor deze nacht, sloot ik mijn ogen en dacht ik aan de zee.

De zee had me altijd al gefascineerd. Het geluid van spetterende golven kalmeerde me en het feit dat er mysterieuze en onontdekte wezens leefden op de bodem van deze massa, intrigeerde me. De zee slaagde er bijna altijd in om me tot rust te brengen, en dus ook deze nacht redde de blauwe diepte mij van een nieuwe nachtmerrie.

Toen ik mijn ogen opende en 9u47 las op mijn wekker, besloot ik me niet nogmaals om te draaien. Ik greep naar mijn gsm die standaard op de vensterbank naast mijn bed lag en tot mijn verbazing nergens te vinden was. Ik ging rechtop zitten en zag het toestel op de grond naast mijn bed. Nice.

Met een ruk raapte ik mijn nieuwe iPhone op en ontgrendelde het toestel. Geen inkomende berichten.

Ik twijfelde, maar mijn vingers vlogen al snel over het scherm om Scott toch een goeiemorgen te wensen. Het zou maar belachelijk zijn om hem niet te sturen door iets wat in een droom was gebeurd, toch?

Na de weersvoorspelling van de dag te hebben bekeken in de app, nam ik een blauwe jeans en een wit truitje met halflange mouwen uit mijn kast. Achttien graden in de zon was zeker aangenaam, maar met een frisse bries erbij kon het al snel koud aanvoelen. In tegenstelling tot mijn eerder eenvoudige outfit, besloot ik een van mijn roze uitdagende lingeriesets aan te trekken. Niet dat iemand het zou zien maar dat deed er eigenlijk niet toe, ik zou me ongetwijfeld beter voelen.

Na een lichte laag foundation, nude oogschaduw en zwarte mascara, ging ik kijken of Smith nog steeds in bed lag. Wanneer ik de deur lichtjes openduwde, zag ik hem één oog openen. Met een glimlach ging ik op zijn bed zitten en streelde ik zijn wang. Zijn lippen vormden een glimlach en hij tastte met zijn ene hand naar mijn rug om me naar zich toe te trekken. Ik hield hem niet tegen en fluisterde in zijn oor dat het al over tien uur was en hij beter kon opstaan. Zijn ogen openden zich en na een dikke knuffel volgde hij me in zijn pyjama en op blote voeten de trap naar beneden.