Could he be it? [Dutch]

51. Het avondje uit

Talking Body - Tove Lo

***

1 februari 2017

Deel 1 van 'Het avondje uit'

De weken vlogen voorbij en sinds ons weekendje Parijs, waren Scott en ik alleen maar dichter naar elkaar toe gegroeid. Ik bleef vaak bij hem slapen en communiceerde dit eerlijk aan mama en Olivier, waarop er soms wat tegengepruttel was, maar de sfeer was nog steeds beter dan ik ooit had durven hopen.

Scott leek ook minder rond te hangen in de schuur en minder drugs te verhandelen, althans zo leek het toch. We spendeerden minstens 4 avonden samen per week en dat was tot nu toe ons absoluut maximum in onze relatie. Soms zou ik hem erop betrappen dat hij stiekem naar me zat te staren en het creëerde een gevoel van vlinders in mijn buik.

We dachten er zelfs aan om te gaan samenwonen, hoewel ik nog niet goed wist hoe ik dat zou uitleggen thuis.

Toch probeerde ik op mijn hoede te zijn want telkens wanneer ik dacht dat we een hoogtepunt bereikten, ging het vervolgens altijd opnieuw bergaf.

Het getril in mijn achterzak wees op een inkomend berichtje.

"Hey babe"

"Hey baby"

"Hoe gaat het?"

"Goed, ik ben op de manege. Met jou?"

"Met mij ook"

"Gaan we vanavond naar de film?"

"Ik kan niet babe, Harry geeft een feestje in de schuur"

Nog nooit was ik in die verdomde schuur geweest maar ik wist wel beter dan te vragen of ik mee mocht komen. Het antwoord was toch altijd hetzelfde. Ik rolde mijn ogen en gefrustreerd vergrendelde ik mijn iPhone en stak ik het toestel opnieuw in mijn achterzak.

Ik streelde met mijn hand de zachte neus van de zwarte merrie voor me. Ze leek zo fragiel en haar vacht was zo zacht als babyhuid. Met mijn borstels probeerde ik al het stof uit haar vacht te kloppen tot haar haren glommen. Het rode zadelhoek ging over haar schoft en ik liet het zadel er voorzichtigjes op vallen. Met mijn linkerhand greep ik naar de singel en spande ik die aan.

Ik nam enkele stappen achteruit en bewonderde Raisa. Wat was ze mooi, ze leek een echte godiva. De box ging dicht en met grote passen liep ik naar de achterste stal om te zien hoever Ana al stond met het opzadelen.

We bleven nog lang kletsen in de bar tot het donker was. Ik had geen zin om naar huis te gaan wetende dat Scott uitging vanavond. Er wachtte me alleen maar eenzaamheid en onzekerheid op mijn kamer.

"Waarom gaan wij niet ook gewoon samen uit vanavond?", stelde Ana voor.

Ik twijfelde. Scott zou dit ongetwijfeld niet leuk vinden, maar was het juist dat hij kon doen wat hij wou en ik maar gewoon braafjes thuis moest blijven? Tenslotte vond hij Harry blijkbaar belangrijker dan een filmavond met zijn lief.

De alcohol deed mijn gedachten zweven en gaf me moed: "Oké"

Ik zag Ana haar verraste reactie en trots klopte ze op mijn bovenbeen: "That's my girl"