Cataleya Versalis heeft één zwakte: ze valt altijd voor de verkeerde mannen. Echter lijkt bij Scott alles anders. Hij lijkt het waard te zijn, maar wat begon als een vurige romance, ontspoort al snel in een web van dubbele agenda's, geheimen en een...
Zenuwachtig trok ik mijn bloesje recht en met een laatste blik in de spiegel, ademde ik diep in en uit. I've got this. Scott stond me al op te wachten aan de hoek van de straat en ik wandelde langzaam op de wagen af. "Good morning princess", begroette hij me met een kus op mijn kruin wanneer ik naast hem plaatsnam. Mijn lange haren zaten opgestoken in een lage dot en ik had ze versierd met witte bloemetjes. Ik had mezelf naturel opgemaakt want ik wou niet overkomen als fake.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Gespannen staarde ik voor me uit, Scott kneep in mijn hand.
"Leya, kan ik een sigaret roken zonder dat je boos wordt?", vroeg hij twijfelend.
Ik keek hem aan en zag dat hij minstens even zenuwachtig was als mij. Dit was een uitzondering toch? Ik wou de dag goed beginnen en antwoordde met: "Oké", waarop hij meteen een blauw Marlboro pak uit de zijdeur viste en een sigaret opstak. Ik merkte op dat het geen nieuw pak was maar besloot er niet naar te vragen, uiteindelijk rook zijn wagen niet naar sigarettenrook dus het was onmogelijk dat hij hier vaak rookte. Ik hoopte maar dat mijn kleding en haren niet zouden ruiken naar rook.
We kwamen aan in een wijk waar vuilnis op straat stond en de huizen verlaten leken. De voortuintjes waren volgepropt met prul of antieke beeldjes. Ik hoopte niet aan te treffen dat Scott in een krat woonde want ik zou me zo schuldig voelen dat ik hem vaak liet betalen. De wagen vertraagde en we reden een zijstraat in. De stilte en onwetendheid deden mijn hoofd bonzen. Misschien was ik wel te fancy gekleed met mijn zwarte muiltjes, Yves Saint Laurent-handtas en -oorbellen? Of was mijn bloes met knierok te klassiek? Waarom had ik niet gewoon een jeans met een mooie trui aangetrokken? Opeens voelde ik me ongemakkelijk. Nu zou het lijken alsof ik wou opscheppen met het geld van mijn ouders.
"Scott? Zijn mijn kleren wel oke?", vroeg ik aarzelend. Ik hoopte dat hij zich niet beledigd zou voelen door mijn vraag.
"You like fine as always, babe", antwoordde hij met een geforceerde gespannen glimlach.
"En de bloemen?", vroeg ik met een twijfelende blik over het boeket witte rozen die ik nauwkeurig had uitgekozen vanochtend bij de lokale bloemist.
"My mom will love them"
Oef, ik zuchtte opgelucht. Als hij het goed vond, zouden zijn oud... ik bedoel familie dat ook wel vinden, toch? Ik wist dat zijn broer Liam een stuk jonger was en een hechte band had met Scott. Dan was er ook nog Larissa, zijn zus, waar ik eigenlijk niet zoveel over wist.
De Mercedes stopte voor een vergeelde gevel van een huis dat ooit wit was geweest. Het was een alleenstaand huis op de hoek van een straat. De voortuin bestond uit een kortgemaaid gazon in de vorm van een halve cirkel. Het grijze paadje leidde naar de witte voordeur van het huis. Voor het huis stonden boompjes geplant waar Scott de wagen behendig tussen parkeerde. Ik schrok hoe hij snel en moeiteloos de auto achteruit in de parkeerplaats manoeuvreerde, maar bedacht dan dat hij dit elke dag deed.
![Could he be it? [Dutch]](https://img.wattpad.com/cover/233978505-64-k532143.jpg)