Cataleya Versalis heeft één zwakte: ze valt altijd voor de verkeerde mannen. Echter lijkt bij Scott alles anders. Hij lijkt het waard te zijn, maar wat begon als een vurige romance, ontspoort al snel in een web van dubbele agenda's, geheimen en een...
Meer dan een maand was voorbijgegaan nadat ik Scott voor het laatst had gezien. Het leek alsof de eenzame periode van na de dood van Scotts vader zich opnieuw afspeelde.
Ik was vooral woedend op mezelf dat ik hem zoveel macht had gegeven over mijn gevoelens en zo afhankelijk was geworden van hem. Ik had moeten weten dat ik nooit een prioriteit zou zijn in zijn leven en hij me zo opnieuw aan de kant zou schuiven. Alsof het perfect oké was om je vriendin als optioneel te behandelen.
Het verdriet en de pijn waren weggeëbd en ik was klaar om verder te gaan met mijn leven en niet langer te wachten. Ik stond op, trok voor het eerst in lange tijd een sexy lingeriesetje aan en maakte me mooi op. Zelfs de oogschaduw mocht vandaag niet ontbreken.
Wanneer ik naar mijn spiegelbeeld keek, voelde ik me herboren. Ik besloot te gaan lopen en trok mijn aansluitende, fuchsia joggingpak aan.
Met mijn koptelefoon op maximumvolume bewogen mijn benen op het ritme van de zware bassen in mijn oren. Ik jogde zo hard dat ik niet merkte dat ik drie gemiste oproepen had van mijn wederhelft.
Wanneer ik thuiskwam, sprong ik onder de douche, deed ik opnieuw mijn make-up, trok mijn favoriete paarse minikleedje aan en trippelde opgewekt naar beneden.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Mijn moeder keek me verbaasd met een opgetrokken wenkbrauw aan maar zei geen woord.
"Hey kleintje", riep ik terwijl ik met mijn hand mijn broers blonde haren in de war bracht.
"ZUUUUUSSS", begroette hij me terwijl hij zijn dunne armpjes in de lucht gooide.
Ik kietelde hem, nam een suikerklontje en plofte vervolgens neer op de stoel naast Olivier rechtover mijn broers blauwe, ondeugende oogjes. Terwijl ik de mok koffie naar mijn mond bracht, zwaaide ik mijn gsm uit mijn broekzak.
Grootste fout ever.
Mijn blik viel op de gemiste oproepen op het ontgrendelscherm en ik proestte de koffie uit. De vloeistof liep nu over mijn kin op mijn kleedje.
"Shit!"
"Cataleya, wat steek je toch uit vanochtend?", berispte mijn moeder me.
"Sorry, ik ga snel even naar het toilet", excuseerde ik me terwijl ik snel mijn gsm van de tafel grispte. In de snelste wandelpas ooit maakte ik me uit de voeten en bekeek ik de 8 (!) gemiste oproepen van Scott terwijl ik me op de gesloten toiletbril zette.
Hoezo had hij me ACHT keer gebeld?
Meteen sloop ik via de hal naar boven en belde het nummer terug. Ik beefde toen de toon overging. Ik hoopte maar dat alles oké zou zijn met hem.
Aanbevolen verhalen
Je vindt dit vast ook leuk
Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu
![Could he be it? [Dutch]](https://img.wattpad.com/cover/233978505-64-k532143.jpg)