Could he be it? [Dutch]

66. Alles of niets

The Look - Metronomy

***

- Zijn POV -

Aangezien het onderzoek naar de moord op Agon nog liep en er nog geen verdachten werden bekend gemaakt, kon ik voorlopig nog voet zetten in België. Bovendien was ik het land ingekomen met een vals paspoort onder de identiteit van Jay Vance, een zogezegde drieëndertigjarige man met mijn portret.

Het was Harry's Porsche die me opwachtte op de Kiss & Ride zone. Ik bedacht hoe Cataleya hier exact een dag geleden ook aangekomen was. Zo dichtbij, maar toch zo ver weg. Als ik haar maar gewoon kon laten weten dat alles goed zou komen ...

"Hi man", begroette ik mijn chauffeur.

"Hi Scott, how're keeping up?"

"Alright"

We spraken even niet en ik keek uit het raam hoe de regen tegen het venster tikte en de bomen aan een hoge snelheid voorbij zoefden.

"Do you have a burner for me?"

"For Cataleya?", Harry trok een wenkbrauw op en keek me met een scheve grijns aan.

Ik deed mijn mond open om hem antwoorden dat dat zijn zaken niet waren maar besefte nog net op tijd dat ik me niet in de ideale positie bevond om arrogant uit de hoek te komen. Uiteindelijk had ik alles aan Harry te danken en stond hij telkens voor me klaar. Dus knikte ik ter bevestiging.

Zijn grijns werd iets breder voordat zijn mond terug een platte streep werd.

"I do, but you have to be careful, man. People will be watching you closely"

"Thanks"

"Where will you stay?"

Ik haalde mijn hand door mijn te lange haren, "I don't know" gaf ik toe. "And I need a hairdresser"

Harry lachte stilletjes. "Look, just declare you have nothing do with the theft. They probably already went to your house and they will be back. If there is more heat, due to Paris, I've got a place for you to hide. But for now it's better to continue your life as if nothing's going on"

"It's a good thing no one knows I went to the Maldives, it might have been too suspicious that I fled the country immediately"

"I agree", beaamde Harry, ook al begreep ik niet goed waarom hij me dan in de eerste plaats geadviseerd had om zo ver mogelijk weg te gaan. Waarschijnlijk was het gewoon een verkeerde inschatting geweest en probeerde hij me alleen maar te beschermen.

"One more favor: could you ask Kyle to come by one of these days?"

"You know I am not in a good place with him but I will pass the message", knipoogde hij.

De grijze sportwagen stopte ter hoogte van mijn huis. Snel stak ik de prepaid telefoon in mijn rugzak, klopte mijn trouwe vriend op de schouder en sprong uit de sportwagen.

Ik kon niet wachten om Leya op te zoeken en te omarmen.

Ik typte Leya's nummer dat ik uit mijn hoofd kende in en belde haar. Ze wist ongetwijfeld dat ik het was. Ik was namelijk het enige anonieme nummer dat haar in de loop van de jaren regelmatig contacteerde.

Ongeduldig luisterde ik naar de bieptonen. De oproep werd niet beantwoord en ging over naar voicemail. Vreemd, misschien was ze te laat geweest om het te beantwoorden? Ik wist dat Leya nooit lang boos kon blijven en waarschijnlijk nu al spijt had van haar keuze om naar België te komen dus had ik er vertrouwen in dat ze zou opnemen.

Ik klikte opnieuw op haar naam en klemde het toestel tussen mijn wang en schouder terwijl ik in mijn rugzak zocht naar de sleutels van mijn huis.

"Hallo dit is de voicemail van Cataleya, ik ben er even —"