UNCONDITIONALLY (Spiker Series: season 3)

Siya yon!

MIKA's POV

Hapon na kami gumayak para pumunta sa sementeryo. Ayaw nang makita ng mga kamag-anak ni Miss Elise ang mga bata. Lalo naman ako! Ayaw ko ding makita ang mga nakakainis na kamag-anak niya. Lalo yung kapatid ni Miss! Napakawalang kwenta! Wala man lang pakalam sa mga bata. Damn him.

"Tawagan mo ako kapag nagkaproblema."sabi ni ate JM.

"Thanks. Alis na kami. Pakisabi na lang kay ate Liam ha? Sobang thank you."

"No worries. Sige na."

Si Ayumi ang driver namin.

"May karayom ka ba diyan sa bracelet mo na pwedeng magpabait sa tao?"

"Are you asking for a miracle?" natatawa niyang sabi."But I almost gave that man a bit of pain last night. He is so stupid."

Totoo yan! Yung kapatid ni Miss Elise na hindi mapakiusapan. Gusto niyang ibalik sa ampunan ang mga bata. But I bet, he will call one of these days.

Nakatanaw lang si Ara sa labas. Nasa likod siya kasama ng tatlo.

"Moy, okay ka lang?"

She nodded.

Nag-aaya na siyang bumalik sa Bulacan. Hindi pa naman pwede. Hindi niya tuloy ako gaanong kinakausap.

Nakarating na kami sa Garden of Heaven. Sinigurado muna namin na wala nang mga kamag-anak sa puntod ni Miss Elise.

"May babae pa oh."sabi ni Ayumi.

"Si ate Lara!" sigaw ni Ashley. "Puntahan natin!"

Siguro naman mabait tong babae kasi parang excited ang mga bata na makita siya.

"Ate Lara!" tawag ni Ashley sa kanya.

Nagtatakang tumingin sa amin yung babae.

"AA..." nagkiss sa pisngi niya si Ash.

Inilahad ko ang kamay ko sa kanya. "I'm Mika...."

Nagpakilala din sina Ayumi at Ara sa kanya.

"Parang nagkita na tayo."sabi ni Ara."Hindi ko maalala kung saan."

"Hindi ko alam. Parang hindi pa."

Nagkibit balikat si Ara.

"Marcuz Camacho."basa niya sa lapida sa tabi ng libingan ni Miss Elise. "Anak ni Miss?"

Siguro. Baka may anak siya.

"Pamangkin."

We had a short conversation bago siya nagpaalam. Si Ara anglalim na naman ng iniisip. Sumilong muna kami sa may puno habang ang mga bata ay nakabantay sa mga kandila sa puntod. Hinayaan talaga namin sila dahil sa pilit ni Ashley.

"May problema ba?"

Umiling siya. "Sumasakit ang ulo ko. Nakakainis."

"Gusto mo nang umuwi?"

"sa Bulacan."

"Hindi pa pwede Moy e."

"Ikaw hindi pa. Ako pwede na. Gusto ko nang umuwi dun. Ayoko na dito sumasakit ang ulo ko dito."

"Gusto ko sanang i-settle muna ang mga bata bago tayo umuwi."

"Kaya mo naman kahit wala ako. Wala naman akong matutulong. Diba?"

"Ara, ilang araw lang."

She brushes her hair with her fingers. "Uuwi na ako bukas. Busy ka. Boring dito. Boring."

Sumakay na siya sa kotse.

How can I handle this situation?

Ayumi pats my shoulder. "Pateince. She is still recovering. She feels like you are not giving her enough time."