Dana's POV
Pagkagising na pagkagising ko.Nakaramdam agad ako nang isang malakas na kabog sa dibdib ko kaya napamulat agad ang mata ko.Humawak ako sa aking dibdib.Ramdam na ramdam ko ang bilis nang tibok nito.
Nanlulumo akong napatingin sa cellphone ko at tinignan ang mga mensahe dun.
Isa-isa ko itong binuksan hanggang nga sa makita ko ang text nong tatlo.
From: Michelle
Dana! Asan ka ba? Bakit hindi ka namin makontak?
From: Sharlot
Dana! Kailangan ka namin ngayon! Namatay na si Madaam.
From: Mikaela
Ate Dana ๏╭╮๏ may hindi magandang balita. Nakakalungkot lang. Namatay na si Madaam.
Habang binabasa ko isa-isa ang mensahe nila ay hindi ko maiwasang maiyak.Ang sakit parang kahapon lang ang saya-saya namin nila Shawn tapos... Tapos ngayon? Wala na siya?
Napasapo ako sa mukha ko at patuloy pa rin sa pag-iyak.
Bakit?
Bakit ito nangyayari?
Kahapon lang masaya pa kami ah?
Naisipan kong itext si Michelle ang pinakamalapit sa akin.Sigurado akong maiintindihan niya ako.
To: Michelle
Be? Totoo ba yan?! Sabihin mong hindi! Huhuhu!
Message sent
Nanginginig-nginig kong tinignan ang picture frame sa gilid ko.Ito yung unang picture namin ni Madaam at nang Precious Angels.
Kung tutuusin.Parang kelan lang nong nakilala kami bilang Precious Angels.
Kung hindi ninyo man itatanong eh siya kasi dahilan kung ano kami ngayon at kung paano kami nakilala.
I'm so thankful that she enters my world.
Nangiti ako.Kaso ang ngiti na yun ay kasamang lungkot.Hindi ko masasabing masaya ako.Talagang naalala ko lang yung memories na yun na naging parte nang buhay ko na hanggang ngayon ay eto nabubuhay pa rin.
Precious Angels.
Eto yun ih. Yan yung memories na kahit kelan di nawala. Siya kasi dahilan talaga nang lahat.
I'm so proud of it.
For how many years. She's always there for us to support us.
Napatingala ako.Pilit kong pinipigil ang mga luhang tumutulo sa mata ko pero hindi ih.Hindi ko talaga kayang pigilan.
She's so important.
Kaya nga wala akong pake kahit masayang ang luha ko dahil worth it naman ang iniiyakan ko. Di tulad ni Edward.
Napahinto ako sa paghikbi. May naalala na naman ako.
Flashback
Patuloy sa paghabol sa akin si Edward kahit ba alam na niyang pasakay na ako.
"Dana! Let me explain please!!!" pilit niya akong hinaharangan para hindi ako makasakay
Inaalis ko ang kamay niya sa akin.
"Edward.. N-no need to explain I.. I..." nagpipigil ako nang luha. Ayokong makita niyang iniiyakan ko siya. "..already s-saw it..." mangiyak-ngiyak kong sabi at iwinaksi ang kamay ko para mabitawan na niya yun na mukhang naintindihan na niya kaya hindi na niya muli akong pinigilan
Sa pagpasok kong iyon sumabay pa ang malakas na ulan na mas lalong nakapagbigay sa akin nang mas malakas na emosyon.
Tapos sumabay pa itong kanta sa radyo.
Song: Broken Hearted Girl
By: Beyonce
You're everything I thought you never were
And nothing like I thought you could have been
But still you live inside of me,
So tell me how is that?
Hanggang ngayon umiiyak pa rin ako.Hindi ko mapigil ang luha kong pumatak sa mga mata ko.
You're the only one I wish I could forget
Napatingin ako sa cellphone ko na nagvivibrate sa bulsa ko.Tinignan ko ito at nakita ko si Edward na tumatawag.
Edward Calling....
Pinatay ko ito at ibinalik sa bulsa ko.
Wala akong samud makipag-usap ngayon.
The only one I love to not forgive
And though you break my heart,
You're the only one
And though there are times when I hate you
'Cause I can't erase
The times that you hurt me and put tears on my face
And even now, while I hate you,
It pains me to say
I know I'll be there at the end of the day
Napatingin ako sa labas at napaisip.
Bakit ba kasi umaasa ako na paghihirapan niya ako?
End
Pagkatapos kong maalala ay nagsimula na namang pumatak ang luha ko patungo sa pisngi.Pinahid ko iyon agad at tumayo na sa kama ko.
Bakit ba kasi sabay pa?
Nahihirapan tuloy ako.
Ang sakit pala talaga na mawala yung taong mahalaga sayo.Tapos isasabay mo pa yung nakita mo kahapon.
Hindi ko mapigilang pumikit.
Napapagod na ako pero yung mata ko ayaw tumigil sa pagluha kahapon pa ito ih.Kala ko tapos na.
Kaya ayokong nagmamahal ih. Napakasakit pagka-nawala sa akin.
Pumasok na ako sa C.R at nagsimula nang maligo at hiniling na sana maging okey na ako.
Ayoko nang pakiramdam na ganto.Pakiramdam ko may nawala na naman sa akin.
Nakatapos na akong mag-shower nang biglang may kumatok sa pintuan ko kaya napatingin ako sa may salamin.
Naku! Baka makita ako ni lolo na ganto ang mata.
Alam ninyo naman yun hindi naniniwala sa akin.Pakiramdam niya lagi ko siyang niloloko.
Dumiretso ako dun sa salamin ko at nagpolbo para di mahalata ang mga mata kong kahapon pa ata di tumigil sa pag-iyak.
"Lo, bakit po?" kukusot-kusot mata. Nagkukunwari akong nagising lang ako sa tawag niya sa akin
"Ano ba? Anong oras na ngayon ka lang nagising? May humahanap sayo..." pagkasabi ni lolo niyang ay umalis na siya doon kaya ako naman naiwanan na nakatanga iniisip kong sino?
Sinusundo na kaya nila ako?
Pumunta ako sa gate at binuksan ito.
Nagulat ako sa nakita ko kaya isasara ko ito ulit nang bigla niya akong pigilan sa pagsasara na iyon.
"Da-Dana..!"
AN:
Okey! Readers ito na po talaga ang last neto? Na-enjoy or hindi?
Sa nag-enjoy votes and comments naman po.
#68 na siya sa Adventure!
Yiee! Salamat po sa mga suporta!
Next chaptiee "Please! Listen to me first" will be posted tomorrow...
BINABASA MO ANG
Heartstring (#Wattys2016)
PertualanganHighest Rank: #17 in Adventure Mahal ni Dana ang musika nang sobra at ganun din si Edward. Ngunit hindi maganda ang una nilang pagtatagpo. Nagkamali nang pagkakakilanlan si Dana kay Edward at ganun din si Edward. Posible kayang dahil sa musika ay bu...
