Notka pod spodem!
Niall's POV:
- Co chcesz? - zapytałem, kiedy staliśmy w kolejce, aby zamówić jedzenie.
Spojrzałem na Amy, która wydawała się jakby nad czymś myślała.
- Nad czym ty jeszcze myślisz? Pudełko kurczaków i cola - oznajmiłem, a dziewczyna potwierdziła.
- Pójdę zająć stolik - powiedziała, a ja skinąłem głową.
Kiedy już nadeszła moja kolej, zamówiłem dwa pudełka kurczaków i dwie cole.
Pięć minut później otrzymałem swoje zamówienie i wzrokiem krążyłem po pomieszczeniu szukając Amy. Dopiero po dłuższej chwili zauważyłem dziewczynę w samym koncie. Skierowałem się w jej kierunku i podsunęłem tace.
- Dalej nie mogłaś usiąść, prawda? - przychnąłem, a dziewczyna posłała mi lekki uśmiech.
Zmrużyłem oczy i intensywnie wpatrywałem się w każdy ruch Amy.
Musiałem wyglądać dziwnie.
- No co? - zachichotała.
- Nic - oznajmiłem prostując się -Po prostu widzę, że jest coś nie tak.
Amy westchnęła i położyła ręce na blat.
- Martwię się o mamę. Jest sama w domu. A jak wypuszczą go? - zapytała zmartwiona ciągle bawiąc się nerwowo sznurkami od swojej szarej bluzy.
Było mi jej starsznie szkoda. Rozumiem jej strach i zrobię wszytko, aby jej mama i ona czuły się bezpiecznie.
- Nie martw się, twoja mama jest w domu, zamknięta - stwierdziłem. -Ale jeśli chcesz możemy wracać.
Amy przez chwilę się zastanawiała, a ja w tym czasie podsunęłem dziewczynie pod nos kubełek i cole.
- Nie, masz rację - oznajmiła. -Tylko jak skończymy jeść wolę jechać już do domu.
Skinąłem głową, a dziewczyna zajęła się swoimi kurczaczkami, tak samo jak ja.
- Eh, to co wczoraj mówiłaś jest prawdą? - zapytałem nagle.
Amy uśmiechnęła się i przebiegle spojrzała na moje kurczaczki.
- Chodzi ci czy cię kocham? - zapytała, a ja skinąłem głową. -To były zwykłe żarty.
Przez chwilę patrzyłem z zaskoczeniem na dziewczynę, na co wybuchnęła śmiechem.
- Żartuje! - oznajmiła i zaczęła się śmiać. - Kocham cię. Nie wiem jak to się stało, ale zależy mi na tobie. Wtedy na tym drzewie, bardzo cię polubiłam.
Opowiadała to z taką łatwością. Nie spodziewałem się wyznań w McDonaldzie. Ale cieszyłem się. Bo ja też ją kocham.
- Idziemy? - zapytałem zbaczając z tematu.
Dziewczyna nie wydawała się zaskoczona moim zachowaniem. Zabrałem swój kubełek i cole, po czym zacząłem kierować się w stronę śmietnika.
Kiedy już miałem wyrzucać pudełko z kilkoma kurczakami oraz prawie pełną cole, Amy wydarła się prawie na pół galerii w której się znajdowaliśmy, żebym nie wyrzucał.
Podbiegła do mnie i nadstawiła kubek po coli i po kurczakach.
- Nie wolno tak marnować! - oznajmiła z naburmuszoną miną.
Przewróciłem oczami wsypując zawartość, po czym wyrzuciłem puste opakowania.
Po dziesięciu minutach byliśmy już w samochodzie. Zapaliłem silnik i wyjechaliśmy z parkingu.
- Czemu nie mogę siedzieć z przodu - jeknęła.
- Bo wcześniej jak siedziałaś o mało co nie obrzygałaś mi fotela - oznajmiłem chichocząc.
- Byłam pijana! - krzyknęła i uderzyła mój tył głowy.
Piętnaście minut później znajdowaliśmy się pod domem Amy. Było jeszcze dość wcześniej, ponieważ dochodziła prawie szesnasta.
Wysiadłem z samochodu i obkrążyłem auto, aby otworzyć dziewczynie drzwi. Powoli kierowaliśmy się w stronę domu.
Kiedy weszliśmy do środka zauważyłem mamę Amy w salonie oglądającą jakiś serial.
- Patrz i się ucz! Wróżbita Maciej! - krzyknąłem do Amy, która poszła do kuchni po picie.
Dziewczyna pokazała mi język, a ja odwdzięczyłem się środkowym palcem.
- Mamo, chcesz coś do picia, jedzenia?! - krzyknęła brunetka z kuchni - Nie Horan, tobie nic nie przyniosę!
Zaśmiałem się i usiadłem na kanapie obok Pani Martiny.
- Nie, dziękuję! - krzyknęła kobieta.
Po kilku minutach do salonu weszła Amy z tacką w ręku.
- Mamo, my idziemy na górę - oznajmiła, a rodzicielka skinęła głową.
Wstałem z kanapy i podeszłem obok Amy.
- Nie pomożesz? - zapytała, a ja automatycznie chciałem chwycić tacę.
- Albo nie. Bo porzygasz mi jedzenie - odchrząknęła.
Wywróciłem oczami i poszedłem za dziewczyną.
________
Amy's POV:
Była godzina dwudziesta trzecia czterdzieści sześć, kiedy skończyliśmy oglądać ostatni film. W sumie obejrzeliśmy ich sześć. Wszystkie części strasznego filmu. Praktycznie Niall ciągle się wygłupiał, więc obejrzyliśmy sześć filmów z przerwami.
- Chcę mi się spać - jeknęłam.
Spojrzałam na Nialla, która aktualnie wpatrywał się we mnie.
- Mogę już jechać - poinformował.
Automatycznie zabroniłam, mówiąc Horanowi, że ma zostać.
______
Dochodziła pierwsze w nocy, kiedy leżeliśmy w łóżku. Przez ten cały czas próbowałam się wykąpać, jakoś odświeżyć, ale Niall uważał, że będzie zabawnie trzymać mnie za nogę i nie puszczać. Koniec z końcem udało mi się wziąć prysznic.
Zgasiłam lampkę nocną i obróciłam się w strone Horana. Wpatrywałam się w jego nagi tors, ponieważ chłopak spał jedynie w dresach, które jako jedne z niewielu były dobre.
- Za co mnie kochasz? - zapytał nagle chłopak, a na mojej twarzy rozprzestrzenił się uśmiech.
- Za wszystko - oznajmiłam. -Za twoje poczucie humoru. Za twoją blond, fabrowaną czuprynę. Za twoją zazdrość, opiekuńczość. Po prostu jesteś dla mnie wszystkich.
Chłopak uśmiechnął się i przybliżył się.
- Nie zabieraj mi kordły! - parsknęłam chichocząc.
Horan nadal wydał się poważny, co mnie trochę zaniepokoiło.
- Ja też cię kocham, Amy.
_________
Proszę! Powiem wam, że zbliżamy się do końca. Myślę, że jeszcze pięć rozdziałów.
Ale mogę Was pocieszyć, ponieważ mam pomysł na drugą część, ale nie wiem czy chcecie :))
Tak btw: mój twitter jeśli by ktoś chciał; hejkaxx
I dziękuję za dużą aktwynosc jak i w komentarzach tak i w gwiazdach :) Jak dobijemy 10 tyś wyświetleń to robię drugą część!
Daliście mi dużo połączeń imion, ale najbardziej spodobało mi się Niamy lub Namy :)) SCHPIUJEMY :'))
![](https://img.wattpad.com/cover/65886609-288-k163426.jpg)
CZYTASZ
You're Mine / Kik ✉ || Niall Horan ✔ (W CZASIE POPRAWEK!)
Fanfiction#99 in fanfiction 16.05.2016 #71 in fanfiction 26.05.2016 #50 in fanfiction 08.06.2016 #46 in fanfiction 12.06.2016 Okładkę wykonałam sama. Jeśli także chciałbyś/chciałbyś okładkę, odsyłam Was do mojej książki z okladkami :)