Assassin's Faith (Book 1: Where It All Begun) (Completed)

Chapter 22

Napa lingon ako kay Saturn ng patayin niya ang radyo.

"Why did you turn it off?"

I asked him.

"I heard what you said to Jasper. Don't you think, it's too harsh?"

Ahh ayun pala 'yun, kaya tahimik siya kanina pa habang nagmamaneho.

"Apektado ka?"

"Yes--I mean no--Kira alam kong in the end gagawin at gagawin mo ang misyon mo. Pero hindi mo na kailangan pang sabihin sa kanya ang mga 'yun."

"Why? Ok lang 'yun, may madadala siyang word of wisdom sa kabilang buhay."

"You're unbelievable."

"I know."

Then I chuckle.

I don't care kung nasaktan siya. Hindi naman siya importante sa akin para makonsensya dahil sa nag sabi lang ako ng totoo.

Bakit kailangan kong makipag plastikan sa kanila?

They will be six feet under soon.

Saturn pulled over ng makarating kami sa restaurant.

Yes, nagpunta kami ayon ang sabi niya titigilan niya ako pag nagpunta ako sa dinner.

Pag pasok namin, nakita agad namin sila sa bandang dulo.

Kumaway ang kambal pagkakita sa amin, kaya kinawayan din sila ni Saturn.

"Shit."

Pag cursed ko ng mahina.

"I'm sorry my fault---."

Ng tignan ko siya, nanlalake ang mga mata niya at gulat na gulat na naka tingin sa akin.

At ang putla ng itsura niya, parang naka kita ng multo.

Titig na titig siya sa akin, na parang ako lang ang nakikita niya kaya kahit pag ring ng cellphone niya ay hindi niya napapansin.

"Uhm—sir cellphone niyo po."

Si Saturn ang kumausap sa kanya.

Napa pikit ng sunod sunod ng mata ang lalake at kahit pag sagot ng tawag ay naka tingin pa rin siya sa akin.

Lumayo siya ng konti sa amin at muling tumingin sa akin bago magsalita.

Ng hindi na siya naka tingin, naglakad na kami ulit ni Saturn papunta kila Henry.

"Ayos ka lang?"

Tanong niya sa akin.

Nilingon ko ulit 'yung lalake, pero pag lingon ko wala na siya doon sa tinatayuan niya kanina.

"Y-Yeah."

Sagot ko sabay hawak sa dibdib ko.

Ang bilis ng tibok ng puso ko, hindi ko alam kung bakit.

Pagod lang siguro 'to.

Kaya pag dating namin sa mesa, ininom ko kaagad ang tubig na nasa tapat ni Usher.

Umupo ako at kinapa ulit ang dibdib ko.

Bumalik na sa normal ang tibok ng puso ko, buti naman. Pagod nga lang talaga 'to.

"Where's Jasper?"

Tanong ni Henry.

Kita ko sa gilid ng mata ko na tumingin sa akin si Saturn.

"A-Ahh...m-may gagawin pa daw po. Kaya baka h-hindi daw po siya maka punta."

Alanganin niyang sabi sabay umupo sa tabi ko.