40. Bölüm

15.2K 683 58
                                        

Multimedya: Sonunda beklediğimiz an <3 

Hayırlı Akşamlar Meleğin Ateşi  ailesi <3  Dopdolu, romantizm kokulu bir bölümle geldim. 

Bol bollll yorumlarınızı beklerken lütfen voteyi bırakmadan hikayeden ayrılmayın ;) 

Keyifli okumalar <3

***

''Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini

Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm

Sende tattım yemişlerin cümlesini

Desem ki sen benim için

Hava kadar lazım,

Ekmek kadar mübarek,

Su gibi aziz bir nimettesin,

Desem ki...

İnan bana sevgilim inan

Evimde şenliksin bahçemde bahar

Ve soframda en eski şarap

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini

Rüzgarla, nehirlerle, kuşlarla beraber...

(Cahit Sıtkı Tarancı)

Şiiri bitiren Ateş, gözlerini Melek'ten çekmezken sevdiğinin ellerini avucunun içine aldı. Başı biraz daha genç kıza yaklaşırken ''Desem ki evlen benimle... Huzurum, tükenmeyen nefesim ol... Desem ki ömrünü ömrüme kat... Hem beni hem de yüreğimi sevginle donat... Desem ki sensizlik çok zor. Tek bir sözle her şeyim ol. Evlenir misin benimle Melek?'' diye fısıldadı. Ardından avucundaki ellere sıcacık öpücükler kondurdu.

Melek, Ateş'in her sözüyle daha da heyecanlanırken elindeki sıcacık nefesle ürperdi. Sevgisini nasıl göstereceğini bilemezken anın mutluluğu ile gözlerinden yaşlar süzüldü. Ateş, eline değen ıslaklıkla başını kaldırırken ''Ağlama..'' diye fısıldadı. ''Sen ağlarsam ölürüm ben... Mutluluk dahi olsa dökülmesin yaşların... Gül sadece... Doyasıya, ömrüme ömür katarcasına gül...''

Duyduklarıyla daha ne kadar şaşıracağını bilemeyen Melek, gülümseyerek Ateş'e bakarken genç adam da ellerini kaldırarak genç kızın yanağında kuruyan yaşları sildi.

''Şimdi söyle bakalım ömrüm, nefesim, her şeyim... Benimle yaşlanmaya, bir olmaya var mısın?''

''Seninle her şeye varım ben... Seni seviyorum Ateş. Seninle evlenirim, yaşlanırım, ömrüme ömür katarım..''

Mutlulukla sevdiği adamın boynuna sarılan Melek, hiç bırakmayacak gibi Ateş'e sarılırken ''Seni çok çok seviyorum... İyi kimsin.. Şükrümsün, duamsın...'' diye fısıldadı.

''Bende seni çok seviyorum meleğim... İyi kim, duam, şükrüm, her şeyimsin... Sen ömrümün en güzel armağanısın..''

Aşk sözcükleri ile birbirlerine sarılan çift bir süre o halde kalırken Ateş, Melek'ten ayrılırken ''Yüzüğünü merak etmiyor musun?'' diye sordu.

O an aklına gelen yüzükle gülen Melek başını sallayarak Ateş'e baktı. Ateş ise şiir defterini Melek'e uzatarak ''İstersen bir kez daha o sayfayı aç,'' dedi.

Meleğin AteşiBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin