Meleğin Ateşi

42. Bölüm

Hayırlı Akşamlar <3 Dolu dolu bol sürprizli yeni bölümle sizlerleyim  ^_^

Bu bölüm yorumlarınızı çok çok merak ediyorum. Lütfen vote ve yorum bırakmadan ayrılmayın...

FİNALE SON 3 BÖLÜM!...

42. Bölüm

Ateş'in aramasıyla uyanan Melek, gözlerini güneşli bir güne açarken telefonunu açarak kulağına dayadı. Yatağında yatmaya devam ederken duyduklarıyla kalbi hızla atmaya başladı. Genç adamın heyecanlı sesi anında ona da geçti. Yatağından hızla doğrulan Melek ''Hemen hazırlanıp geliyorum. Hangi hastaneydi?'' diye sordu. Aldığı yanıtla tebessüm ederken telefonunu kapatıp hızla banyoya girdi.

Daha iki gün önce Cansel'in doğumuna bir hafta var diye konuşmuşlardı. Oysa bebek daha fazla dayanamayıp erkenden gelmek istemişti. Melek, sevdiği adamın heyecanla dile getirdiği ''Erkek yeğenim geliyor..'' sözünü düşünürken bir yandan da hazırlanıyordu. Doğumun bu aceleci güzelliği kalbine neşe verirken aynı zamanda sık kullandığı taksiciyi de aramayı ihmal etmedi. Arabasını kullanmayı gittikçe azalttığı gözünden kaçmazken ruhunun bu konuda sıkışmasını henüz yenememişti.

Hazırlığını bitirip evden çıkan Melek, taksiye bindiğinde sevgilisini bir kez daha aradı. Cansel'i ve bebeğin durumunu merak eden Melek, Ateş'in mutluluktan konuşamadığını fark etti. Onun bu hallerine ilk kez tanık olurken arkada duyduğu Cansu'nun konuşması ise genç kızı gülümsetti. Aldığı güzel haberlerle yüzündeki gülümseme genişlerken taksi de çok geçmeden hastanenin önüne geldi. Şansına hastane yolu üzerinde trafik pek yoktu.

Hızlı adımlarla doğum katına geçen Melek, heyecanlı adımlarla kalabalığa ilerlerken bir anda tenini saran huzursuzluk kendisini kötü hissetmesine neden oldu. Adımlarını yavaşlatarak Ateş ve Aykut'un yanına doğru yürürken iki adamın da yüzündeki ifadeyi dikkatle inceledi. Aykut ne kadar mutluysa Ateş de bir o kadar mutlu görünüyordu. Genç adamın heyecanlı halleri Melek'i gülümsetirken kalbini ise hüzünlendirdi. Onlara yavaşça adım atarken yaşanan hareketlikler ilgisini çekti. Önce Aykut'un ardından ise Cansu ve Ateş'in içeriye girmesi Cansel'in normal odaya alındığını gösteriyordu. Melek, henüz kendisini fark etmeyen Ateş'in ardından odanın önüne geldi. Dikkatle açık kalan kapıdan içeriyi izlerken tanık olduğu mutluluk gözlerini bulutlandırdı. Aykut eşiyle ilgilenirken bir gözü de bebeğindeydi. Ateş'in tüm ilgisi ise yeni doğan yeğenindeydi. Genç adamın bebeğe baktıkça gözlerinin içinin gülmesi, onu heyecanla izlemesi Melek'in kalbinde onarması güç yaralar açtı. Oysa sevdiği adam ona hiçbir zarar vermemişti. Sadece yeni doğan yeğenini ilgiyle seyrediyordu. Bu güzel an onu parçalamaya yeterken en büyük vurgun bedeninden gelmişti. Melek, Ateş'e böyle bir sevinci yaşatamayacak olmanın eksikliğini yaşarken gözünden düşen damlaları hızla sildi. Bedenini o kapıdan çekerken kendisine gelmeyi bekledi. Gözlerindeki o kırgınlık gitmese bile birazcık tebessüm ile onu örtmeye çalıştı. Etrafındakilerin ilgisini daha fazla çekmemek için aralık olan kapıya vururken düşünceleriyle kalbini dizginlemeye çalışıyordu.

''Meleğim... Hoş geldin güzelim.'' diyerek yanına yaklaşan Ateş ile gülümsemeye çalışan Melek, Ateş'in sarılmasına karşılık verirken derin bir nefes aldı. Bu anın zorluğunu tüm hücrelerinde hissederken bakışları Cansel'in gözleriyle buluştu. Onun yorgun ama tazelenmiş gibi hisseden bakışlarıyla gülümseyerek genç anneyi tebrik etti. Ardından bakışları Cansu'nun sesiyle yeni doğan bebeğe çevrildi.

''Bak Melek abba benim biy kaydeşim oldu. Çok tatlı deyil mi?''

Cansel'in mutluluk saçan gözleriyle bebeğe dikkatle bakan Melek, Cansu'nun sözlerine hak verdi. Doğalı çok yeni olan erkek bebeği o kadar saf o kadar tatlı görünüyordu ki Melek bir an kucağına alıp kokusunu doyasıya içine çekmek istedi. Melek, hayranlıkla bebeği izlerken Ateş de arkadan genç kadına sarıldı. Çenesini Melek'in omzuna yaslarken ''Çok yakışıklı değil mi? Aynı amcası gibi..'' diyerek güldü.