Melek ve Ateş...
Biri pişmanlığın kor ateşine düşmüş, biri ise yüreğine düşen kor acıyla baş başa kalmış. Peki ikisinin de bu kordan çıkması ne kadar mümkün? Ya ikisinin de koru birbirlerinde tamamlanıyorsa?
Soruların cevap bulacağı, vicdanların ko...
Hayırlı Geceler canlarımmm <3 Wattpad bana gece gece biraz oyun oynadı :/ Bölümü neredeyse 20 kez yükledim ama bildirim gitmedi. Bu yüzden bölümleri sildim bu sefer de bildirim gitti. E haliyle ortalık karıştı. Kusura bakmayın.. Yarın sabah yayınlayacaktım ama baya bir yorum alınca bu saatte bölümü yayınlamaya karar verdim.
Sonunda Levent'in mektubu ile sizi baş başa bırakıyorum^^
Bir sonraki bölüm büyük Final... Finalde görüşmek üzere,
Keyifli okumalar dilerim <3
Bollll bolll yorum ve vote lütfen :) Seviliyorsunuz <3
LEVENT'E.
Abi... abim...
Hiç beklemediğim bir anda vurdun beni.. Onca şey yaşadım ama en ağırı bu oldu. Bir yanım seni suçlarken bir yanım ise dayanamıyor. Belki de sen de bana dayanamadığından sesini çıkaramadın. Belki de benim daha fazla üzülmemi istemediğin için sustun... Tıpkı sevdiğin kadın gibi..
O da sustu, susmayı tercih etti. Ve ben bu susuşlarda hem dostumu hem abimi hem de sevdiğim adamı kaybettim.
Ben sizin o konuşmanızda en değerlilerim dediğim şeyleri ansızın yitirdim. Keşke o konuşmada ortaya çıkıp her şeyi dinleseydim, diyorum.. Ama dayanamadım. Duyduklarımı kabullenmem zor oldu. Ateş'in yaptıkları... senin susuşun.. dostum dediğim kişinin bana ne niyetle yaklaştığını bilmek.. Hepsi çok zordu. Hepsini bir anda duymak çok kötüydü.. İşte bu yüzden ben de o gün sustum. Şimdi ise suskunluğumla gidiyorum.
Bu mektubu okuduğunda parçalanacağını, kendine bağırıp duracağını biliyorum. İşte bunları yapmadan senden son olarak bir şeyler istiyorum.. Bırak abi beni, bırak... Peşimi ben sana dönünceye kadar bırak. İzin ver kendimi toparlayayım, izin ver ki bu ağır yıkıntıdan kendi çabamla sağ kurtulabileyim.. İzin ver abi... Çünkü ben hazır olmadığım bir anda karşıma çıkarsan dayanamam.. Hem seni hem de kendimi üzerim ki o zaman ikimiz de büyük bir depremin altında kalarak, can çekişiriz... İşte bu yüzden daha fazla üzme beni... meleğini...
Bir diğer isteğim ise sizin için.. Gonca ve sen.. Ben az da olsa gerçekleri Gonca'dan dinledim. Senin kadar o da korkmuş.. Üzmekten, bırakılıp gitmekten.. Ben gittikten sonra Gonca'yı da kaybetme. En azından sen sevdiğinle ol. En azından sen de ayrılık acısı çekme! İnan bana bu dünyada her şeyin bir ilacı olur da sevdiğinden ayrı kalmanın bir dayanağı olamaz.
Gonca'nın kalbini de kendi kalbini de daha fazla zor koyma... Ben onu affettim. Eğer seni de affetmemi istiyorsan bu istekleri yerine getirirsin..
Ateş'i de zora koyma bundan sonra.. Ben gidiyorum. Ateş ile de her şey bitti. Artık sen de kendi hayatına dön.. Umarım Gonca ile çok mutlu olursun. Onu sevdiğini biliyorum. Ben kendimi toplayınca haber vereceğim.
Kendine iyi bak abi...
Aklın bende kalmasın.. Çünkü ben her şeyimi orada bıraktım...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Mektup biter...
Bitik bir Levo... Ah be Levo...
İçime oturan bir mektup oldu. Sizlerin de duygularını merak ediyorum. Yorum yaparsanız çok mutlu olurum.
En Güzel'e emanetsiniz <3 Finalde görüşmek üzere...
