Bilgilendirme: Aşağıda sınırladığım bölüme kadar olan yer üçüncü kişi ağzından anlatılmıştır.
Mert kızla birlikte yukarı çıktı ve beraber koridorun sağındaki ilk odaya girdi.
İşaret parmağını kıza doğru kaldırarak
"Burda on dakika bekle. Sonra aşağıya in tamam mı?"dedi.
"Ta... tamam ama ben seninle olucam sanmıştım."
"Hayır, aklından bile geçirme. Ama bırak öyle sansınlar."
"Yaa neden?
Benden hoşlanmadın mı yada bi kusurum falanmı var?"
"Bak!"dedi Mert elini kaldırarak
"Şu an olay ya da konu herneyse sen değilsin. Öyle olması gerekiyo sadece.
İyice anladın mı?"dedi kızın yüzüne sertçe bakarak.
Kız biraz hayal kırıklığına uğramıştı fakat belli etmemeye çalıştı.
"Tamam, on dakika sonra inerim."
Mert odadan çıktı ve kapıyı kızın arkasından kapattı.
Bir süre koridorda öylece bekledi.
Biraz bekledikten sonra elini kot pantolonunun cebine attı, süre dolmuştu.
Ada'yı daha fazla yalnız bırakmak istemiyordu.
Hızlıca merdivenlerden aşağıya doğru indi.
Oyun oynayan gruba doğru yöneldiğinde Ada'nın orada olmadığını farketti.
"Ada, Ada nerede?"
"Midesi bulandı, yukarıya tuvalete gitti."dedi siyah saçlı kız.
"Tuvalete mi gitti? Ne zaman?"
"Sen gittikten hemen sonra!"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
KURALSIZ
Dla nastolatkówAda, 18'ine gireceği gün anne ve babasının ölümüyle sarsılır. Ailesinin ölümü üzerine hayatta kalan tek akrabası olan amcası, onu İstanbul'a götürür. Ada, artık hiç bilmediği yeni bir şehirdedir ve yapayalnızdır. Onu karanlığın pençesinden kurtaran...
