KURALSIZ

51.BÖLÜM:"Yeniden"

Şimdi evdeydim. Tam üç gün hastahanede Mert'le birlikte kaldıktan sonra sonunda evdeydim. Üç gün. Tam üç gün boyunca yanımdaydı. Yanı başımdaki sandalyede uyumayı ve başımda nöbet tutmayı teklif etmişti fakat onu reddettim. Onun yerine yanımdaki boş hasta odasında uyudu ve geceler dışında benden ayrılmadı.
Hayatımı kurtarmıştı ve benim karşılığımda bir sürü can almıştı. Ona beni kurtardığı için minnettar olmama rağmen kızgındım. O bir katildi. Onlar, onlar birer katildi. Öldürülenler yaşamaya hakkı olmayan iğrenç insanlar olsada yaşayıp yaşayamayacaklarını onlar belirleyemezdi. Bu hak, onlara ait değildi.

"Ada, tatilin iyi geçti mi kuzum?"
Kapıdan girdiğim andan itibaren Nermin teyze beni soru yağmuruna tutmaya başlamıştı.
"Kuzum, bavulun nerde?"

"Nermin teyze, bi sakin ol. Anlatıcam."

"Tamam kuzum, sen önce bir soluklan. Sonra anlatırsın."

"Tamam Nermin teyze. Şu an çok yorgunum, uyumak istiyorum. Uyandığımda konuşuruz."

"Tamam kuzum, hadi sen git yat."

Merdivenlerden çıkmaya başlamıştımki aklıma Aras ve amcam geldi.
"Teyze!!!"

"Efendim kuzum."

"Amcamlar hala İspanya'dan dönmedi mi?"

"Yok canım onlar bir hafta daha kalacaklarmış. Kaç gündür ev bomboştu. Nasıl sıkıldım bir bilsen! Ama şimdi sen geldin ya, bütün sıkıntım uçtu gitti. "

Gülümsedim ve merdivenlerden aşağı indim. Nermin teyzeye sıkıca sarıldım, kokladım ve öpücüklere boğdum.

"Ayy kız dur. Tamam tamam. Doydum hasretine."

"O zaman ben yatmaya gidiyorum."dedim ve yanağından makas aldıktan sonra hızlıca merdivenlere doğru koştum ve odama çıktım.

Amcama Eylül'le birlikte tatile gittiğimi söylemiştim. Ona söylediğim bu yalan sonucunda vicdan azabı çekiyordum fakat ben ona sürekli yalan söylemiştim. Sürekli... Bir sevgilim olduğunu dahi bilmiyordu. Ona hiç değilse bunu söylemeliydim.

Odama girdim ve kapıyı büyük bir gürültüyle arkamdan kapattım. Boynumdaki kesiği saklamak için kullandığım fuları hırpalayarak boynumdan çıkardım ve kendimi yatağa attım. Tam üç gündür hareketsiz bir şekilde yatakta yatıyordum ve kalçalarım hareketsizlik yüzünden yağ bağlamak üzereydi. Yinede kendimi uyumaktan alıkoyamadım.

Aşağıdan gelen seslerle birlikte yerimde irkilerek uyandım. Nermin teyze sesleniyordu.
"Ada, kuzum. Buraya gelsene bei!!!"

"Ada!!!"

Nermin teyzenin seslenişlerine kayıtsız kalamadım. Yataktan kalktım ve yere attığım fuları boynuma geçirdikten sonra aşağı doğru inmeye başladım. Merdivenlerden inerken Nermin teyzenin sesleri daha da netleşmişti.
Gördüğüm manzara şuydu: Kapıda dikilmiş, kolları bağlı bir şekilde duran Melis, ve onun önünde barikat oluşturan teyzem.
"Kuzum, bu kız senin arkadaşın olduğunu söylüyor. Ama ben senin böyle kişilerle arkadaşlık yapmayacağını söylemiştim.

Melis dış görünüşüyle birazcık aykırı görünüyordu, bunun farkındaydım. Ensesinde biten kısa,kızıl saçları, giydiği siyah ve deri kıyafetler,kollarını süsleyen dövmeler ve elinde tuttuğu motorcu kaskıyla aykırı görünüyordu.
Derin bir nefes aldım.
"Yaa, Nermin teyze. Melis o, benim arkadaşım. İçeri alsana kızı."

Melis gülümsedi, "Size söylemiştim."dedi ve içeri girdi.
Nermin teyze, "Ben çok özür dilerim kızım."dedi Melis'in arkasından.
Melis tam merdivenlerden çıkıcaktı ki "Önemli değil teyzecim!!!"diye seslendi.