23.BÖLÜM:"Sınav"

111K 4.7K 308
                                        


Yaklaşık yarım saat sonra araba bir inşaatta durdu.
Bana baktı ve "Geldik!"dedi.

Kuralsız arabadan indikten sonra kapımı açıp aşağı indim.
Bulunduğumuz yer tamamlanmamış ürkütücü görünümlü boş bir inşaattı.
Yağan kar binayı, örtmüş ve onu dahada korkunç hale getirmişti.

Mert ellerini deri ceketinin cebine soktu ve yürümeye başladı.
Arkasından ona yetişmeye çalıştım.
Yetiştiğimde başını bana doğru çevirdi ve "Hazır ol küçük kız, oradalar."dedi.

Kafamı Mert'in parmağıyla işaret ettiği yere doğru çevirdiğimde ise onları gördüm.
KURALSIZLAR'ı...

Onları gördüğümde elimle Mert'in kolunu kavradım ve ona sokuldum.
Bana baktı ve sırıttı. Güzel gülüşü beni birazcık rahatlatmak için yetmişti.
"Ne o!!! Korktun mu küçük kız?"

Onlara her geçen saniye dahada yaklaşıyorduk.
Duruşları ve soğuk görünümlerinin beni biraz korkuttuğunu itiraf edebilirim.

Karşımda iki kız, dört erkek altı kişi duruyordu.
Mert'le birlikte yedi kişi...

Yanlarına yaklaştığımda geçen gece partiye gittiğimizde bize kapıyı açan çocuğu gördüm.
Bana doğru yaklaştı ve gülümseyerek elini bana uzattı.
"Umarım aramıza katılırsın Ada!!!"

"Aaa şeyy umarım."dedim kafam karışık bir şekilde elini sıkarak.

Kısa ve açık renkli kızıl saçlara sahip olan kız öne doğru atıldı ve kollarını boynuma dolayıp bana sıkıca sarıldı.
"Ben başarıcağına inanıyorum Ada!"dedi kolları hala omuzlarıma sarılırken.
Kendini benden çektikten sonra
"Haa bu arada Melis ben!" dedi.

"Memnun oldum Melis."dedim gülümsemeye çalışarak. Fakat içinde bulunduğum durum kafamı karıştırmış ve gülümsememi yapmacık hale getirmişti.

Melis'ten sonra diğerlerinden daha olgun görünüme sahip bir adam dövmeli elini bana doğru uzattı.
"Memnun oldum Ada,ben Demir."

Parmaklarının neredeyse hepsinde garip görünümlü fakat havalı yüzükler vardı.
Adamın elini sıktığımda yüzüklerden gelen metalik soğukluk irkilmeme neden oldu.

"Bende!"dedim ve onun bakışlarını üzerimde hissettim.
Soğuk görünümlüydü, kollarını birbirine kenetlemişti ve boyası dökülmüş duvara yaslanmış duruyordu.

Bora bana onu işaret etti ve
"Bu Enes... Ama biz ona genellikle siyah deriz."

Adının Enes olduğunu yeni öğrendiğim kişilik, hiç bir şey söylemedi ve elini soğukça bana doğru uzattı.
Uzattığı elini yavaşça sıktım ve arkamdan Mert'in sesini işittim.
"Bu kadar tanışma yeter, sınava geçelim mi?"

Sarışın sigarasını içmekte olan ve diğerlerinden küçük gösteren bir çocuk yanıma yaklaştı.
"Selam, Batu ben... Sınavın benim yaratıcılığımın eseri..."

"Çok zor değildir umarım."dedim gözlerimi ona doğru açarak.

"Seni birazcık zorlayabilir! Ama hemen pes etme. Tamam?"dedi ve sigarasını içmeye devam etti.
Ona zoraki olarak gülümsemeye çalıştım.



Sınavım başlıyordu.
Melis saçlarımı arkaya attı ve gözlerimi siyah bir kumaşla bağladı.
Artık hiçbir şey göremiyordum ve korkuyu iliklerime kadar hissettim.

"Evet Ada, beni iyi dinle."dedi (sesinden anladığım kadarıyla) Demir.

"Şimdi, seni gözlerin bağlı bir şekilde asansörle yukarıya çıkarıcaz. Yukarı çıktığında dediklerimizi harfiyen yapmalısın.
Anlaştık mı?"

Başımı onaylarcasına salladıktan sonra birinin kolumdan tuttuğunu hissettim.
Bütün grup benimle birlikte yürüyordu sanırsam.
Asansöre bindiğimizde beni durdurdu ve asansörün korkunç hareket etme sesini duydum.

Durduğunda ise kolumdan beni çekerek asansörden çıkardılar.
Mert kulağıma yaklaştı ve fısıldadı.
"Sakın korkma küçük kız."

Nasıl korkmazdım. Şu an beni neye götürdüklerinden haberim bile yoktu.

Yürümeyi bıraktığımızda o kol benden ayrıldı ve ayak seslerinden arkaya gittiğini farkettim.
Yine arkamdan bir ses seslendi.
"Görevini anlatıyorum Ada. Beni iyi dinle."dedi.

"Tamam, dinliyorum!!!"dedim.

"Şu an önünde boşluk var. Tek bir adım atarsan yirmi ikinci kattan aşağı düşersin.
Bizim senden istediğimiz şey ise bir adım atman."

"Siz siz ciddi olamazsınız!!!"dedim paniklemiş bir halde.

"Sana söylemiştim küçük kız, yapamazsın demiştim."

Sesin sahibi Mert'ti.
Neden sürekli bunu söylüyordu?
Ona benim küçük kız olmadığımı kanıtlamalıydım.

Ayağımı yavaşça öne doğru uzattığımda gerçekten de boş olduğunu farkettim.
Amacı neydi bunların?
Beni öldürmek falan mı?

Hala çok korkuyordum. Aradan saniyeler geçmişti ve ben göreve dair hiçbir şey yapmamıştım.
Ardından arkamdan bir ses işittim.
"Offff, gözlerini açın şunun. Yapamayacağı baştan belliydi zaten.
Bunu söyleyen sarışın kızdı. Benimle tanışmamış olan sarışın kızın sesi...

Bu ses benim için bir cesaret kıvılcımı oldu diyebilirim.

Sol ayağımı yavaşça boşluğa uzattıktan sonra sağ ayağımı yerden çekmemle yer çekimini hissettim.

Yere düşüyordum...

KURALSIZBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin