သန္းေခါင္ယံနီးပါးရိွေနေသာ အခ်ိန္က ဆိုင္ကယ္ စက္ရပ္သံ တစ္ခုနဲ႔ ခဏတာျမည္တြင္သြားေစသည္။ၿခံတံခါးကို ေသာ့အပိုတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ဖြင့္လိုက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္ကို ၿခံထဲ စီးမဝင္ပဲ ဒီအတိုင္း တြန္းကာ အိမ္ထဲ ဝင္လာလိုက္သည္။ ထမင္းစားခန္းမွာ မီးလင္းေနေသာ္လည္း အရင္ကလို အိမ္ေပါက္ဝမွာေစာင့္ေနေသာ ကိုကို႔ကို မေတြ့တာေၾကာင့္ ၾကမ္းျပင္သို႔ ေျခသံကို ခပ္ဖြဖြနင္းကာ ေလ်ွာက္လာလိုက္သည္။ ဒီအခ်ိန္ဆို အိပ္ေနေလာက္ၿပီ။အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဆိုင္ကယ္ကို စီးမဝင္တာ။
အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ ထင္သၫ့္အတိုင္း ထမင္းစားပဲြမွာ လက္ႏွစ္ဖက္ေပၚ ေခါင္းတစ္ေစာင္းတင္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ကိုကို။ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေနာက္က်ေနပါေစ ကိုကို အိမ္မွာ ရိွေနတဲ့ ရက္တိုင္း ထမင္းလက္ဆံု စားရန္ေစာင့္ေနတတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဘယ္ေလာက္ဗိုက္ဆာဆာအျပင္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ စားမလာခဲ့တာ အက်င့္တစ္ခုလိုျဖစ္ေနၿပီ။
ႏွဖူးျပင္ေျပျပေမွာ က်ေနေသာ ဆံႏြယ္ တခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးၿပီးခါစကတည္းက ထမင္းဝိုင္း ျပင္ၿပီး ေစာင့္ေနတာ ျဖစ္မည္။အစ္ကိုႏိုင္ထက္ကို ျပန္လိုက္ပို႔ခဲ့တာေၾကာင့္ေနာက္က်သြားတာ။ ဖုန္းလည္း ႀကိဳမဆက္လိုက္မိတာေရာ ေပါင္းၿပီး ကိုကိုကို႔ အားနာသြားသည္။ျခင္ဖုေလးေတြေၾကာင့္ ရဲေနတဲ့ နားရြက္ဖ်ားကို ငံု႔နမ္းလိုက္ေတာ့ မ်က္ခံုးမ်ားတြန႔္ခ်ိဳးကာ ႏိုးလာေသာ္လည္း မ်က္လံုးက ေကာင္းစြာမပြင့္ေသး။
"စားၿပီး အရင္ဝင္အိပ္ႏွင့္တာ မဟုတ္ဘူးကိုကိုရာ ျခင္ေတြက ပဲြေတာ္တည္ေနၿပီ"
ပါးျပင္ေပၚက ျခင္ဖုကို လက္သည္းနဲ႔ အသာဆိတ္ၿပီးေျပာေတာ့ ႃပံုးၿပီး ဘာမျွပန္မေျပာဘဲ အုပ္ေဆာင္းကိုဖြင့္ကာ ဟင္းခြက္ေတြကို မီးဖိုဘက္ျပန္သယ္သြားသည္။
" အက်ႌလဲအံုး ငယ္ ။ ဟင္းေတြ ျပန္ေနြးထားလိုက္မယ္။ ေရႏြေးစပ္ထားတာေတြက ေအးေနၿပီထင္တယ္ ေနအံုး ျပန္တည္ေပးမယ္ "
လ်ွပ္စစ္ ဒယ္အိုးကို ဖြင့္ကာ ဟင္းေတြ ျပန္ထၫ့္ၿပီး ေရေႏြးအိုးကို ယူေနတာေၾကာင့္ မခ တားလိုက္သည္။
YOU ARE READING
ဟေမန်ခသော နွေ
Romanceမိသားစု ပြဿနာတွေကြောင့် မေတ္တာလိုနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်၊ သူပထမဆုံး နှစ်သက်စွဲလမ်းမိတဲ့ လူက အေးမြတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ ပေးခဲ့သလို ပူဆွေးခြင်းတွေလည်း ဒွန်တွဲပါလာခဲ့သည်။ ထိုကလေး ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဘဝရပ်တည်မူက ချောက်ကမ်းပါးလား? စွန့်လွတ်ခြင်းလား? Cover ph...
