LET ME LOVE YOU

16: Cindy Asuncion Tuazon

" Friendship"

Nang matapos kaming kumain ay nilibot niya ako sa VIP room na ito. Sa kanila pala itong café restaurant.

" Parang mini studio ko na rin ito. Kapag bore ako kina Mike ay dito ako dumideretso. May kwarto rin ito sa bandang yun."

Itinuro niya sa akin ang isang pinto sa may di kalayuan.

Napalunok naman ako. Bakit niya ako dinala rito? May binabalak kaya siyang masama sa akin?

Hindi ko maiwasan na mag-isip ng kung anong marumi kasi naman nakakapanibago ang mga ipinapakita niya sa akin ngayon.

" Bakit pala tayo andito?"

Hindi ako makatingin sa kanya dahil sa totoo lang kinakabahan na talaga ako. Tinatry ko nalang ang best na mapatingin sa mga gawa niya.

In fairness, ang galing niya. Wala akong hilig sa arts pero marunong naman akong umappreciate ng mga art pieces. Minsan noong elementary pa lang ako ay sinasama na ako ng mommy sa ilang mga art exhibit ng mga kilalang artist kasama ng mga amega niya.

You know, rich people invest more in paintings. Collect them to signify their status. The expensive a painting you buy, the richer you are to the eyes of your rich friends.

But our family is not just rich. We are filthy rich that whenever my mommy goes to one art exhibit, it is to be sure that my mommy will flaunt in front of her friends by buying those paintings of dead artist.

It is believe that when a renown painter is dead, their works get more expensive. Sometimes my mom will go to bidding event and bought so many paintings for the house.

According to her it is really a good investment to buy some paintings. But I know she did not just buy some of it, she bought so many to the point my dad will get even stress because of her sporadic expenses.

" Thinking of something?" Napapitlag naman ako. Masyado na pala akong nadala sa mga iniisip. Nakalimutan ko na ang kaninang bumabagabag sa akin.

" No.. I'm just curious why you brought me here?"

Nakita kong ngumiti siya sa akin.

" Why? Ayaw mo ba? Did I make you uncomfortable by bringing you here?"

Umiling naman ako at naglakad na sa kabilang banda. Most of his paintings are random people. I see some sketches also.

" Nagpapractice palang ako kaya medyo hindi perfect pa ang mga iyan."

Napapatango naman ako. Pero kung titingnan ang gawa niya mukhang hindi halatang amateur palang siya. Sa totoo lang, ang galing niya.

" They look real for me, so it means you are really good in what you are doing."

Mas lalo lang lumapad ang ngiti niya sa akin. Again that hit another blow into my heart.

Bakit ka ngumingiti ng ganyan sa akin ngayon? You used to give me those cold stare before. Just like my dad, both of you has this same kind of look in me. But why this sudden smile? Why this sudden..date?

" Are we dating now?"

Narinig kong napaubo siya bigla sa naging tanong ko. Medyo nakaramdam pa ako ng hiya kasi bakit ko ba iyon biglang naitanong sa kanya. Am I assuming too much?

" Cindy.. I know we met in an awkward way. We met so off that is why..

Kumunot naman ang noo ko sa kanya.

" .. that is why I want to make it right this time. Cindy..can we be friends?"

Napaawang naman ang bibig ko mula sa narinig sa kanya. Bigla yata natahimik dito sa loob ko nang marinig ko ang mga sinabi niya.