Koca Bebek | Texting

8.Bölüm

Keyifli okumalar.

🪄

Bakışlarımı telefondan çekip tekrardan hocayı dinlemeye koyuldum. Coğrafya dersinde hoca söylediklerini tekrar ederken dersin bir an önce bitmesini istiyordum.

"Jeosenklinallerde biriken tortul tabakaların kıvrılma ve kırılma hareketleriyle yükselmesi olayına dağ oluşumu ya da orojenez denir."

Hoca yüzüme baktığında anladığımı bildirmek için olumlu anlamda kafamı salladım.

"Dağ oluşumu ya da orojonez denir."

Dikkatimi tekrardan telefona verdiğimde Uzay'ın mesaj yazmadığını gördüm. Yaklaşık bir aydır konuşuyorduk ama ben yazmadan mesaj yazmadığı için bazen onu sıktığımı ya da rahatsız ettiğimi düşünüyordum.

Dersin bitimine son dakikalar kaldığını görünce derin nefes aldım. Sonunda eve gidebilecek, dinlenecektim.

Zil çaldıktan sonra hemen çantamı toparlamaya başladım. Gerçekten yorulmuştum. Yakın arkadaşım da derse gelmediği için gün tamamen benim için sıkıcı geçmişti.

Üstümü giyip, çantamı aldım. Telefonu elime alıp, çıkışa doğru ilerledim.

Tamamen bahçeye çıktığımda abim yine kornaya basmaya başlamıştı. Bu huyu hiç değişmeyecekti.

Okuldan çıkıp, arabaya ilerleyip ön koltuğa yerleştim. Çantamı arka koltuğa atıp yönümü abime çevirdim.

"Basmasana şu kornaya. Görüyorum seni."

Umursamazca omzunu silkip sessiz kaldı.

"Nasılsın? Ne yaptınız?"

"İyiyim de, ne yapacağız okulda?"

"Ben de sana soruyorum." Diye konuşup saniyelik bakışlarını bana çevirdi. Tekrardan önüne dönünce konuşmaya başladım.

"Yemek yedik işte ne yapacağız."

Trafik ışıklarında durup harelerini üstümde gezdirdi.

"Derste? Yemek yediniz?"

Olumlu anlamda kafamı salladım.

"Şaka mı?" Diye tekrar konuştu.

"Tabii ki şaka abi. O kadar saçma soru sordun ki, böyle cevap vereyim dedim."

Yola devam ederken, tekrardan sesini işittim.

"Atarım arabadan doğru dürüst cevap ver."

Cevap vermedim.

,

Neva: Ben geldim.

Uzay: Baş belan geldi.*

Neva: Aynı şey işte.

Uzay: Hoş geldin.

Neva: Hoş buldum.

Uzay: Biri ölmüş burada.

Uzay: Selası veriliyor.

Uzay: Kim öldü acaba?

Neva: Ölü.

Uzay: Ölü tekrar ölmez Neva.

Neva: Ben ölüp ölüp diriliyorum bazen.

Uzay: KSBALWLAKQYTSNSKA

Neva: Ayayayayayaayay

Uzay: Ne oldu?

Neva: İlk kez güldün.

Uzay: Farketmemişim hiç.

Görüldü.

"Uzay kim?" Diye kulağımın dibindeki ses irkilmeme sebep olurken hemen telefonumu kapadım.

Abime dönerken arkamdan sessizce geldiğini anlamam geç sürmedi.

"Sen neden sinsice peşimden geliyorsun?"

Derin nefes alıp, tekrar konuştu.

"Uzay kim, diyorum Neva?"

Her kelimenin üstüne baskı yapıp, bana doğru eğilmişti.

Rahmetliyi iyi bilirdik.

"Koca bebek." Dedim bir anda.

Kaşlarını çattı.

"Dalga mı geçiyorsun benimle?"

Omzumu silktim. Uzay bilmese bile ona koca bebek diyesim geliyordu hep.

"Yoo. Kim dedin, ben de kim olduğunu söyledim."

"Koca bebek?"

Sanki kendisine soru soruyordu.

Kafamı olumlu anlamda salladım.

"Peki, böyle sorayım bu sefer. Koca bebek kim Neva?"

Açıkla.

"Diğer sınıftan bir arkadaşım. Coğrafya dersinden proje yapmamız gerekiyormuş diye her sınıftan bir kaç öğrenci seçip böyle gruplara ayırdı hoca."

Güzel yalan.

Evet.

"O zaman neden koca bebek diyorsun?"

Haklı.

"Yüzü bebek gibi ama kocaman. O yüzden bebek diyemem. Ben de koca bebek diyorum işte ne yaparsın?"

Bundan Uzay'ın haberi var mı?

Yoo.

"Peki, inandım." Deyip arkasını dönüp ilerlemeye başladı.

"İnanmayıp ne yapacaksın güya." Diye ağzımın için homurdandım.

Abimi atlattığıma göre sıra Uzay'a mesaj yazmaktaydı.

Neva: Abim seninle konuşurken gördü.

Uzay: Abin mi var?

Neva: Evet, 4 yaş büyük.

Uzay: nE?

Neva: Sıçtım.

Uzay: Sıçtım.
*K

🪄

8.Bölüm Sonu.