GERÇEK HAYATTAN ALINTIDIR.
Uzay ve Neva'nın hikâyesi.
Uzay: Kimsin?
0536*******: Baş belan.
Uzay: Mesajlarından sonra başımın belası olduğunu anladım, ama gerçeği soruyorum ben.
0536*******: Niye öyle dediniz beyefendi?
0536*******: Alındım, güc...
Hayat akışı devam ederken, saatler geçiyordu. Annem mutfağa girmiş, babam da burada olan arkadaşlarıyla buluşmaya gitmişti.
Uzay dikişlerinden dolayı geceleri pek uyumadığı için gün içinde epey uykulu oluyordu. Birkaç saatlik dinlenmesi için o da odaya geçerken, yalnız kalmıştım.
"Neva!"
Annemin seslenmesiyle olduğum yerden cevap verdim.
"Efendim?"
Sessizlik.
"Efendim anne?"
Ses gelmemesi üzerine kanepeden kalkıp, mutfağa ilerledim. İçeriye girdiğimde annem salata yapıyordu. Yanlış duydum mu diye sorgularken, annem sessizliği böldü.
"O kadar çağırdım neden gelmiyorsun?"
Telefonu cebime koyup, konuştum.
"Seslendin sadece anne. Ona da efendim dedim, ama bir şey demedin."
Salatayı bitirip, tabaklara boşalttı.
"Neyse, ne. Yardım et masayı kurmama."
Bir şey demeden kafamı olumlu anlamda salladım. Tabakları elime verirken, üç tane yerine dört tane tabak vermesi gözümden kaçmazken minikçe gülümsemiştim.
Kısa süre içerinden masayı kurup, Uzay'ı uyandırmak için odaya gitmiştim. Babam da bu sırada gelmişti.
Her ihtimale karşı odanın kapısını tıklatıp, bir süre bekledim. Ses gelmeyince yavaşça kapıyı açtım. Açtığım gibi yatakta sırt üstü yatmış ve Bufi'ye (ayıcığına) sarılmış Uzay'ı görmek dudaklarıma gülümseme bahşederken, yanına doğru ilerledim.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
(Ps: Uzay'ın ayıcığı. Bu cidden var ve yanından ayırmaz.)
Yatağın yanındaki boş yere oturup, elimi çıkmak için yüz tutmuş saçlarına daldırdım. Dikişleri hâlâ alınmadığı için kontrole gidiyor, saçları uzadıkça ise tekrar kazımak zorunda kalıyordu.
Saçlarına çok fazla değer verdiği için bu durum ona fazlasıyla zorlu geliyordu.
"Uzay, uyan hadi." Deyip elimi çektim. Homurdanıp, gözlerini açmadı.
Ayıcığını almaya çalışınca daha da sıkı sarılmış, kaşlarını çatmıştı. Bu hâli gülmeme sebep olsa da, kendimi tutmuştum.
"Uyan, koca bebek."
Gözlerinin tekini açıp, bana baktı. Diğer gözünü de açtığında müptezel gibi etrafını süzüyordu. Gülmemek için dişlerimi alt dudağıma geçirip, tepki vermesini bekliyordum.
