> MINE🌙[Completed]

50.Park Jimin

تهیونگ از دیروز تا حالا هر پنج دقیقه یک بار بهم پیام میده و من برای اینکه دوباره همدیگه رو ملاقات کنیم هیجان زده ام. امیدوارم باز هم بتونم دوست های جدید دیگه ای پیدا کنم، اما اگه نشد هم من تهیونگ رو دارم.

هنوز دربارش به هیونگ نگفتم و بنظر میرسه که امروز هم نمیشه بهش بگم.
خب...ناامید کنندست.

بعد از صحبت با نامجون هیونگ، درباره ی یک سری مطالب سرچ کردم و تا حدودی اطلاعات به دست آوردم. این رو هم فهمیدم که نامجون هیونگ چه نکته ای رو درباره ی امگاهای باردار بهم نگفت...اون ها بیش از حد معمول میل به جفت گیری دارن.

لعنت.
ترجیح میدم هنوز مثل کسایی که هیچ اطلاعاتی در این مورد ندارن رفتار کنم تا زمانی که با یک بتا یا امگای زن ملاقات کنم. درباره ی آلفاها نظری ندارم، اون ها بنظر ترسناک میان و بهرحال بتاها رو ترجیح میدم.

یک جفت مرد هم که کلا برام قابل درک نیست!

این هارو بیخیال شدم و افکارم رو روی تهیونگ متمرکز کردم. یعنی اون مردها رو ترجیح میده یا زن ها رو؟

بعد از چک کردن ساعت متوجه شدم که وقت آماده شدن برای مدرسه رسیده و بعد از پوشیدنِ یونیفرم از پله ها پایین رفتم تا یکم غذا بردارم.

هم زمان با من، نامجون هیونگ وارد آشپزخونه شد و همونطور که بهم چشمک زد، یه سینی رو از خوراکی های مختلف پر کرد. حدس میزنم که اون هارو برای هیونگ میخواد.

بعد از مدتی برگشت در حالیکه لباس هاش رو عوض کرده بود.

"امروز رو من میرسونمت. یونگی کار داشت. پس هر وقت که آماده شدی بهم خبر بده."

سرم رو تکون دادم و بعد از تموم کردنِ غذام تا زمانی که نامجون هیونگ هم خوردن قهوش رو تموم کرد صبر کردم. بعد از اون باهم از خونه بیرون رفتیم و سوار ماشینش شدیم.

"میدونی، جیمین. وقتی که بزرگتر شدی رانندگی کردن رو بهت یاد میدم و برات ماشین میخریم."

"جدی میگی؟!"

"معلومه. تو دیگه بالغ شدی و شایسته ی این هستی که روی پای خودت بایستی. اینطور نیست که نیاز به پرستار بچه داشته باشی. منظورم اینه که، هیچ اشکالی نداره اگه بخوای از راننده هامون استفاده کنی ولی فکر میکنم که دوست داری مستقل باشی."