Unicode
------------
မမ...."
အသိစိတ်နှင့်ကင်းကွာသလိုဖြစ်နေသော မမသည် ပြတင်းပေါက်ကိုကျော်ကာမြင်နေရသော မြင်ကွင်းတွေကို တွေတွေကလေးကြည့်နေရာကနေ မဟော်ဦး၏ခေါ်သံကြောင့် လှည့်ကြည့်လာလေသည်။
သော့ခတ်ထားသောခြံတံခါးကိုတော့ ပွားထားသောသော့ဖြင့်ဝင်လာပုံရပြီး ပြန်
ရောက်လာခဲ့လျှင် အိမ်ထဲဝင်နိုင်စေဖို့ စေ့ရုံစေ့ထားသော အိမ်တံခါးရွက်အား ဖွင့်ဝင်၍ ဘယ်အချိန်ကတည်းကထိုင်နေမှန်းမသိသော မမသည် ပြန်ရောက်ကတည်းက စကားဆိုလို့ ဟုတ်တိပတ်တိတစ်ခွန်းမျှပင်မပြောသေးပါ။
စားပွဲပေါ်တွင်တော့ စာအိတ်နှင့်တူရောအရာတစ်ခုကိုတွေ့ရသည်။ဒေါက်တာသဇင်ဦး (သားဖွားနှင့်မီးယပ်အထူးကု)ဆိုသော စာတန်းလေးတစ်ခုကိုလည်းတွေ့ရသည်။
မမသည် စိတ်လက်မပါသည့် နွမ်းလျသောအပြုံးတစ်ခုမမည်သောအပြုံးကိုတပ်ဆင်ကာ မဟော်ဦးလက်ကိုဆုပ်ကိုင်လာ၏။
"အငယ်လေး..."
"ဗျာ...."
"မမတော့ မမအငယ်လေးနဲ့ခဏခွဲနေရဦးမယ်ထင်တယ်"
""ဟင်...ဘာလို့ခွဲနေရမှာလဲ မမဘယ်သွားမလို့လဲ"
"ခဏလေးပါပဲ...တစ်နှစ်လောက်ပါပဲ အရမ်းမကြာပါဘူးကွယ်"
"ကျွန်တော့်ကိုသေချာရှင်းအောင်ပြောပါဦး အဲဒီစာအိတ်ကရောဘာလဲ"
"မမ နယ်ကိုအပြောင်းအရွှေ့ကျတယ်...."
"ဘယ်လို...."
"ဟင်...."
မောင်နှမနှစ်ယောက်စကားပြောနေတာကိုကြည့်နေသော မင်းကြည်ညိုဆီမှ ဟင် ဆိုသောအာမေဋိတ်သံပင်ထွက်ကျလောက်ရတဲ့အထိအံ့ဩသွားရသည်။မမသဇင်ဦးက ဘယ်တုန်းက အပြောင်းအရွှေ့တင်လိုက်တာလဲ။ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးလိုနေရာမျိုးမှာ အဆင်ပြေနေတဲ့သူက ဘာလို့ရုတ်တရက်နယ်ပြောင်းတာလဲ။
လဲ ပေါင်းများစွာသောမေးခွန်းတွေက မင်းကြည်ညိုခေါင်းထဲမှာ နေရာယူလာ၏။
"မမအပြောင်းတင်ထားတာလည်းကြာပြီလေ
နယ်ပြောင်းယူလိုက်ရင် ရာထူးလည်းတက်မြန်တယ် ဒါကြောင့်မို့ လျှောက်လိုက်တာ စာကတော့ခုမှကျတာ"
YOU ARE READING
"ငြိမ်"
Romanceဖြူစင်တဲ့ကလေးဘဝငယ်စဉ်ကတည်းက သန့်ရှင်းတဲ့စိတ်လိပ်ပြာဝိဉာဉ်တွေဟာ မသိစိတ်မှာချည်နှောင်မိခဲ့ကြပြီး ကံ့ကော်ခင်းသည့်မြေဝယ် အရောင်တွေပြောင်းသွားကြတဲ့အခါ... ငြိမ်သက်ခြင်းဆိုတာ ထာဝရမရှိတဲ့ လူ့ဘဝကြီးက အဲ့ဒီစိတ်လိပ်ပြာလေးတွေကို ကြမ္မာငင်စေဖို့အကြောင်းဖန်လာတဲ့...
