Ep 51

309 7 9
                                        

Unicode

"ကိုကြီးရေ ...ကိုကြီးရင်းမောင်"

"နုစိန်...ရေကြီးသုတ်ပြာနဲ့ ဘာဖြစ်လာတာတုန်းဟ"

အချိန်က ညနေ ၃နာရီခွဲအတိ...။
ကျောင်းဆင်းပြီး ကလေးတွေပြန်သွားမှ အလံတိုင်ရှေ့မှ ကလေးတွေနဲ့အတူစိုက်ထားသည့် တစ်ပိုင်တစ်နိုင် သီးပင်စားပင်အခင်းလေးကို ရေလောင်းနေတုန်း နုစိန်က စက်ဘီးကို ဂျက်တပ်မောင်းသလိုမောင်းလာပြီး ရောက်လာတာဖြစ်သည်။

"သတင်းကောင်းတော့် သတင်းကောင်း"

"ပြောစမ်းပါလေ့ ညည်းသတင်းကောင်း"

ရေထမ်းပိုးကိုမြေကြီးပေါ်အသာချ ပုဆိုးကိုပြင်ဝတ်ပြီး ချည်ကြမ်းလွယ်အိတ်ကိုတစ်ပတ်လျှိုထုံးပုခုံးပေါ်လွယ်ကာ နုစိန်ဆီကစကားကိုစောင့်နေလိုက်သည်။

"အရီးလေးနွယ် ရွာကိုပြန်ရောက်နေတာတော့် "

"အမေက ဒီလိုပဲ သုံးလတန်သည် လေးလတန်သည်လာနေကျပဲကို အထူးအဆန်းလုပ်လို့ နုစိန်ရယ် အဖေရောပါရဲ့မလား"

"ဒီတစ်ခါ အရီးနွယ်ယောကျာ်းပါလာတာမဟုတ်ဘူး ဟီးဟီး"

"စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ညည်းဘာဖြစ်နေတာလဲ ညနေခင်းနွားသွင်းရင်း အပမှီလာတာလား"

"ဖွဟဲ့..မပြောကောင်းမစည်ရာ"

"ဒါဆိုလည်းပြောလေဟာ ညည်းစကားကိုစောင့်နေတာ ကျုပ်လည်ပင်းက လောကနန္ဒာဆိပ်ကနေ မြကန်ဖက်ကိုတံတားထိုးလို့ရနေပြီ"

"ပိုကိုပိုလွန်းတယ် ဒီမယ် ...စေတနာနဲ့လည်းလာပြေးခေါ်ရသေး အရီးလေးနွယ်ကအမှာစကားလွှင့်ပြီး သံတော်ဆင့်ခိုင်းလိုက်လေရဲ့
သူနဲ့အတူ  ငြိမ်ပြေအေးကလေးလည်းပါလာတာမို့ အရီးကြင်တို့ရက်ကန်းရုံဝိုင်းကိုအမြန်ဆုံးလာ...လာ..ခဲ့"

"ဟယ်တော်...စကားကိုဆုံးအောင်တောင်မစောင့်ပါလား ဇောင်းထဲကနွား စားကျက်ထဲလွှတ်ချလိုက်သလို ဖုန်တွေကိုတလိပ်လိပ်ထလို့..."

နုစိန်စီးလာသည့် စက်ဘီးကိုခွကာ ဒရောသောပါးထွက်သွားသည့်ကျောပြင်ကျယ်ကိုကြည့်ပြီး ပြုံးနေလျက်သားဖြင့် နုစိန်မျက်ဝန်းတွေထဲ မျက်ရည်ကြည်ကလေးဝေ့တက်လာရသည်။
ချစ်မိသူနှလုံးသားမျိုးစေ့သည် မိမိရင်မရှင်သန်ကြီးထွားချင်မှန်းသိလျက်နှင့် မြေလောင်းပေါင်းသင်ချင်နေမိခြင်းသည်လည်း ဝဋ်ကြွေးတစ်ခုမည်ပါသည်
ကျလုကျဆဲမျက်ရည်စက်တို့ကို မလွင့်ကျစေဖို့ ကောင်းကင်ကိုမော့လိုက်တော့ ငှက်တစ်အုပ်အိမ်ပြန်နေကြသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။နုစိန်လည်းကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ငြိမ်"Where stories live. Discover now