CHAPTER FIFTY-NINE

9 1 0
                                        

M I L L E R

Masakit na ulo. Ito ang una kong naramdaman nang binuksan ko ang mga mata ko. Medyo malabo pa ang paningin ko pero natatanaw ko na may dalawang tao sa may bandang kaliwa ko.

I am lying on a cold floor kaya and I can hear a muffled voice. A muffled moaning voice to be exact.

Panandalian din ata akong nabingi dahil sa ginawa nilang paghampas sa ulo ko kanina. Although hindi na ito masakit. Sadyang may after effects lang talaga.

"What the hell," ito ang unang lumabas sa bibig ko nang makita ang dalawang lalaki sa sofa. Nakatuwad ang isa, habang nakatayo at bumabayo naman ang isa pa.

The man who keeps thrusting is obviously Aaron, naaalala ko pa ang mukha at ang tindig na 'yan mula noong gabing nasa eskinita sila ni Axel. While the other one is a stranger for me. But he have a petite physique and a girly appearance with that small face of him.

Oh. God. They are doing it in front of me... and four other men.

Nang inangat ko ang ulo ko ay nakita ko ang tatlong lalaki sa likod ng upuan ni Aaron, habang nasa likod naman ni Axel ang lalaking nagpakilalang manager sa akin kanina.

Tch. That deceiving bastard. Hanggang ngayon naaalala ko pa rin ang sakit ng paghampas niya sa akin.

"A-Aaron!" sigaw ko.

He paused for a sec and wondered, "Aaron?" luminga-linga siya sa paligid na parang may hinahanap. Tapos ay tumingin siya sa akin. "Nagkakamali ka ata, si Bernard ako, pre." At bumalik na ulit sa paggalaw ng baywang niya.

Bernard? So, sino ang tinutukoy ni Mateo kanina? Oh. No. Don't tell me ito ang dahilan kung bakit ang tagal nila? They must have confused the villains and went to that Aaron guy.

Hindi ko alam kung gaano katagal akong walang malay. But whether it's just a nap or a deep sleep, it doesn't matter. Hindi pa rin dumating sila Mateo.

Ano na kaya ang nangyari sa mga 'yun?

And these guys here are like animals in heat. They just keep doing it kahit na may ibang tao sa loob ng silid. Other than that, I can't believe that none of these four men are feeling awkward in this situation.

Wala pa ring ekspresyon ang mga mukha nila kahit na may nagkakantut*n na sa harap nila.

"Hmn... Master~" The guy he's f*cking reached for a kiss which he immediately granted.

They are too focused on feeling good. Pagkakataon ko na 'to para makatakas.

Palihim kong inilayo ang magkadikit kong mga kamay. Trying to make space between them. It hurts, considering that the rope is rough. But I can feel it snapping. Hindi nga biro ang lakas ko.

While doing it ay nakatitig lang ako kay Axel. He must be so weak that he can't even remove the ties by himself.

May superhuman strength ang mga bampira. But because of the poison, Axel's strength is depleted. At mukhang hindi pa ata alam ng mga bampira dito na na-acquire ko na ang kakaibang lakas nila. Because if they knew, hindi naman siguro nila ako itatali gamit ang simpleng pisi.

I can do this. But I have to distract them para hindi ako maging suspicious. The more silent I am, the more they will wonder if I am hiding something.

"You're so vulgar," sabi ko.

"Vulgar? Hng... I don't think you're suitable to judge me, Miller. Ikaw na dating binebenta ang katawan para sa pera."

I felt my brows twitching. He just hit a bullseye. "Shut up! Stop lumping me with the likes of you who does s*x in front of many." I scoffed. "You seem fine with your f*ck buddy, ano pa ba ang kailangan mo kay Axel?" I spat to change the topic.

Taming the VampireWhere stories live. Discover now