Taming the Vampire

CHAPTER ONE HUNDRED-NINE

* * *

Nagpatuloy lang ang laban sa loob at labas ng building. Kaliwa't kanan ang pagtilapon ng mga katawan at talsik ng dugo mula sa parehong pangkat. Ngunit kung tutuusin ito na ata ang pinaka hindi marahas na labanan sa pagitan ng mga bampira. Dahil may hawak na delikadong sandata ang magkalaban na panig ay alam nila na hindi sila pwede na tahasan na sumugod at masaktan dahil hindi na agad gagaling ang mga sugat na matatamo nila.

Nangunguna sa mahinahon at estratehikong pakikipaglaban ang mga sundalo ni Mateo. Dahil sanay sila na gumamit ng iba't ibang sandata ay walang problema sa kanila ang mang-agaw ng patalim mula sa kabila. Mas magaling din sila sa hand-to-hand na labanan, at mas organisado sila kumilos. Tatlong beses na madiskarte ang mga ito kaysa sa kanilang kalaban.

Sa kabilang banda ay brutal at padaskol naman ang kilos ng karamihan ng mga tauhan ni Ronaldo. Madalas sa mga ito ay mga purong bampira pa naman na malalaki ang ulo. Mayabang sila kung sumugod at hindi man lang iniisip ang kahihinatnan ng kakulangan nila sa kakayahang unawain ang kilos ng kanilang kaharap. Umaasa rin sila sa mabilis nilang regeneration sanhi para maging dehado sila sa labanan kung saan gamit ng lahat ang anti-vampire na mga sandata. Ngunit sa huli ay mapapantayan pa rin naman ng mga ito ang galing ng mga sundalo ng Red Mansion. Tatlong beses din kasi ang dami nila kaysa mga ito.

Kung mayroon man na masasabing kalamangan ang mga mabuting bampira, ito ay ang mas marami silang makukulekta na mga anti-vampire na sandata mula sa mga napatumba nilang kalaban. Tig-iisa kasi ang mga ito habang iilan lamang ay may dala sa mga sundalo ng Red Mansion. Alam ng lahat ang importansya ng materyal na nasa mga punyal ng kampo ni Ronaldo.

"Kumusta na kaya si Master? Hindi ko pa rin siya naririnig," batid ng isa sa mga miyembro ng clan ni Mateo.

Narinig din kasi ng mga ito ang malakas na ugong ng pagtilapon ni Mateo kanina. Subalit lingid sa kanilang kaalaman, sa sandaling binulalas ng bampirang nagsalita ang katanungan na ito ay nasa kalagitnaan na rin ng pakikipag-sagupaan si Mateo kay Logan.

"You're turning into a savage, Logan," sabi ni Mateo. Nakita niya kasi ang katawan ng biktimang mortal ni Logan.

Ito ang narinig niyang boses ng nalagutan ng hininga segundo bago siya inatake ni Logan. Hindi siya makapaniwala sa kinahinatnan nito sa loob ng halos isang daang taon nilang hindi pagkikita.

"He can even drink human blood directly from the host as if it's a coffee fresh from a vending machine."

Nakakapanibago ngunit hindi na ito nakakagulat para kay Mateo. Noon pa lang ay may malaking potensyal na para maging savage si Logan.

"Is that what your father taught you?" tanong niya.

Ngumiti si Logan. Pula ang kanyang mga mata at balot ng dugo ang kanyang katawan sanhi ng marahas niyang pagngatngat sa mortal na biktima.

"No. He never told me what to do. Perhaps we can say that this is just my personality, my nature. It's not like it's a problem to follow one's natural instinct. Am I correct, Mateo?"

"His words are to be expected..." Napakuyom ng kamay niya si Mateo sabay mutawi ng, "I really wanna break that face of yours."

"Come here then." Hamon ni Logan, sabay silang tumalon patungo sa isa't isa at agresibo na sumugod.

Wala silang hawak na anti-vampire na sandata. Lahat ay purong lakas lamang nila subalit sapat na ito para lumikha ng napakalakas na lindol.

Ito na ang pagkakataon para ibuhos ng dalawa ang inggit at inis nila sa isa't isa. Inggit para kay Logan dahil sa natural na lakas at katangian ni Mateo na mapasunod ang mga tao sa kanyang paligid. At inis para kay Mateo dahil sa klase ng pamumuhay at ugali ang mayroon si Logan. Pareho silang may pinaghuhugutan.