Taming the Vampire

CHAPTER SIXTY-EIGHT

* * *

Walang gana na kinaladkad ni Aaron ang kanyang sarili papunta sa mansyon ng bampirang papalit sa naiwan na trabaho ni Bernard, si Logan.

Sa katunayan ay si Logan talaga ang unang pinili ni Ronaldo na mailuklok sa posisyon ni Bernard. Pero dahil kontra si Aaron sa mga mahalay at Inglesero na kasama ay hindi siya pumayag. Batid pa nga niya noon na kung ikukumpara si Bernard at si Logan, higit na mapusok si Logan kaysa kay Bernard. Tumira rin ito sa iba't ibang bansa kaya inaasahan na hindi ito magaling managalog o kaya ay hindi ito marunong.

Si Aaron at Bernard ang nakaatasa na mag-asikaso sa mga vampire affairs sa bansa, habang ang natirang dalawa naman ay sa labas ng bansa naka-toka.

"Hindi pa rin ba siya sumasagot?" tanong ni Aaron sa kasama niyang bampira na inutusan niya labing limang minuto na ang nakalipas na tawagan si Logan.

Yumuko ang bampira tapos ay sabay na humingi ng tawad. "Ipagpaumanhin niyo po, master. Tumawag po ulit ako pero ang assistant lang po ni Master Logan ang nakausap ko."

"Ano ba ang pinagkakaabalahan ng batang 'yan at hindi man lang niya ako maaaring makausap sa telepono?" untag niya na niinip na sa kahihintay.

Syempre ay hindi siya masagot ng kanyang tagapag-silbi dahil pati ang naka-usap niya ay ayaw rin sabihin sa kanya ang dahilan. Sa inis ay nagmandar na lang si Aaron na sumakay na ng sasakyan at tumungo na sa mansyon ni Logan ng walang anunsyo, tutal ay ayaw naman siya kausapin nito. Nasa mas mataas siyang ranggo, at tatlong siglo ang tanda niya kay Logan kaya hindi siya natatakot na sumugod sa mansyon nito.

Nang siya ay dumating ay makikita sa mga mata ng taga-silbi ng mansyon ni Logan ang gulat nang makita nila ang lalaking lulan ng mamahaling putting sasakyan.

"A clan master is here!" tawag ng isang babaeng bampira na hindi lumalampas ng dalawang siglo ang edad.

"A clan master? I don't remember that we have a visitor coming today?" saad naman ng isa pa na nagmamadaling tumungo sa pinto para silipin kung sino ito. "Master is still in his estrus so he has no visito—Oh!" Hindi pa man siya tuluyang nakakalabas ay tanaw na niya ang lalaking pababa ng sasakyan na kaka-park lang sa isa sa espasyo ng malawak nilang paradahan.

Putting t-shirt at simple na kulay asul na pantalon ang suot nito. Naka-itim na sandals at may nakasabit pang shades sa kulyar ng t-shirt niya.

"Is Master done?"

"I have no idea," tugong ng babaeng bampira sabay kibit-balikat niya.

"What do you mean you have no idea? Quick! Call Mr. Loren."

"H-Huh? W-Why?"

"That's Aaron. He is someone close to Lord Ronaldo. Quick!"

Sa taranta ay nagmadali na rin na umakyat ng hagdan ang batang bampira. "Goodness! Faster!" pag-aalburoto ng isa. Agad din naman na naglaho sa gitna ng hagdana ng babae.

Faster daw kasi sigaw ng lalaki kaya nag-teleport na lang siya para mas mapabilis ang kilos niya, kahit na hindi naman talaga siya sigurado kung magagawa niya ito ng tama dahil hindi pa siya gaanong hasa sa pag-teleport.

Samantala ay nasa tapat na ng pinto si Aaron. Agad na yumuko at binati ng lalaki ang kanilang bisita. "G-Good afternoon, Master Aaron."

"Hindi ako sigurado kung maganda ba ang hapon. Nasaan ang master mo?" malamig niyang sambit.

Hindi sigurado ang lalaki kung dapat ba siyang magsabi ng totoo. Sa hindi malamang dahilan ay pinagbabawalan sila na ipagsabi na may estrus ang kanilang master.