He changed my life (Vhergarah Series #1)

HCML 50

Chapter 50

Nang matapos ang agahan, everyone decided to relax. We spent it lounging on the beach, enjoying the serenity of Boracay. The family gathered under the shade of umbrellas, chatting and laughing. Habang kami ni Sebastian, nakaupo sa isang malambot na sarong sa tabing dagat. Pinapalibutan ng mga buhangin na kasing puti ng gatas, dagat na malinaw at makulay. At si Clae na kanina ay buhat ko, muling kinuha ng kanyang Lolo’t lola dahilan para maiwan kaming dalawa ni Sebastian rito.

Sebastian and I sat close. Nasa likod ko siya, nakaupo, kinukulong ako sa mga braso at binti niya. Our toes buried in the soft sand, our hands intertwined.

Tahimik akong nakatitig sa harapan.

"How often do you visit the beach?" tanong ni Sebastian habang nakatingin kami sa horizon.

"Not much," sagot ko, sabay ngiti. "Hindi ako marunong lumangoy." mahinang sabi ko.

“Really?" aniya. Marahan kong naramdaman ang pagdampi ng mukha niya sa aking balikat. His face rested on my right shoulder. "I can't believe that. You look like someone who would love the ocean.” mahina ang boses niya. Halos pabulong iyon.

“Oo,” sagot ko. "Pero baka matakot lang ako." I tried to make a joke to lighten the mood, but deep inside, I was being honest. Natawa ako at sinadyang hindi siya balingan.

“Ikaw? Mukhang maraming beach na ang napuntahan mo.”

Inisip ko na mas magaan ang puso ko habang magkasama kami. Lalo na ngayong nagkukuwento siya tungkol sa pagbisita niya sa iba’t ibang dagat noon lalo tuwing bakasyon.

“I always spent my summer with the Vhergarah.” simple niyang sagot at naramdaman ko lalo ang yakap niya.

Ngumiti ako. Buti pa siya masaya ang childhood. Pumikit ako at umiling ng bahagya. Agad ko rin inalis sa isipan ang nagbabadyang memorya ng nakaraan. Hindi na importante ang noon dahil ngayon kasama ko siya, at iyon ang pinakamahalaga. I never realized that the most beautiful part of this vacation wasn’t the sea, but being with him and Clae.

In the middle of my thoughts, I saw Alexander walking towards us. Buhat niya si Clae na may hawak na slice ng apple. I smiled at my son, and he giggled when they finally reached where we were. Agad siyang umambang sasama sa akin. I stood up, gently taking Clae from Alexander’s arms, careful not to disturb his little snack.

"Hey my little boy, let's sit down over here," I said softly to Clae and kissed him a bit, settling on the blanket and cradling him close to me. His tiny hands clutched the apple slice tightly, and I could see his eyes darting around, curious about everything.

I smiled, masayang pinapanood ang anak.

“Hanah, ikaw muna ang bahala kay Clae,” aniya at tinapik si Uno na nasa likod ko. “Hey, let’s swim?” he asked, but Uno immediately shook his head.

“I don’t feel like it today,” sagot niya sa pinsan. 

Nilingon ko si Uno at nakita ang walang gana nitong reaksyon.

“Sabihin mo ayaw mo lang since Ivana’s here,” asar ni Xander. His grin widened.

Uno rolled his eyes and smirked. Hindi siya nagsalita.

“Takot ka yata kay Ivana,” namilog ang mata ko at bahagyang napatingin kay Alexander.

“No! I’m just not in the mood,” Uno snapped.

“Really?” he mocked.

Napatingin ako kay Sebastian habang hawak ang anak.

“Uno sumali ka na sa kanila,” ani ko.