"Ray...အချစ်ကလေး"
မနက်ခင်းတွေမှာ ယံ့ရဲ့အသံနဲ့ နှိုးထခွင့်ရတဲ့နေ့တွေက Ray အတွက်တော့ အစကောင်းသော ရက်များပင်။
"ကိုကို"
သူ "ကိုကို" ဟုခေါ်တိုင်းလည်း ယံ့မျက်နှာက ပြုံးသွားတတ်ကာ အကြင်နာ အကြည့်တွေကလည်း ပိုမို ညံ့သက်သွားတတ်လေရဲ့။
"လေယာဥ်ချိန်မီအောင်သာ နှိုးလိုက်ရတာ...အချစ်ကလေး အိပ်ရေးမဝမှာလည်း စိုးတယ်"
ယံက သူ့နဖူးကို ဖွဖွလေး နမ်းလာတော့ Rayလည်း ယံ့ပါးကို မွခနဲ ပြန်နမ်းလိုက်မိပါသည်။
"ကျွန်တော် အိပ်ရေးဝပါတယ်"
"ဒါဆို မျက်နှာသစ်ပြီးရင် ဆင်းခဲ့နော်...ကိုယ်
မနက်စာ ပြင်ပေးထားမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
ယံ သူ့အခန်းထဲကနေ ပြန်ထွက်သွားမှ Rayလည်း အိပ်ရာထပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လိုက်၏။
သူ မျက်နှာသစ်၊ သွားတိုက်ပြီး အောက်ထပ်သို့ဆင်းသွားတော့ ယံက သူနှင့်အတူတူ မနက်စာ စားဖို့ စောင့်နေပါသည်။
"လူဝီတို့က စားပြီးသွားကြပြီ...ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တယ်"
"မနက်စာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယံ...ကောင်းကောင်းစားပါ့မယ်"
သူတို့ နှစ်ယောက် ဒီနေ့ California ကနေ Nevada ကို အလည် သွားကြမှာဖြစ်သည်။ ယံက စာမေးပွဲ ပြီးပြီမို့ ယံနှင့်အတူ သူ မြန်မာပြည်ကို လိုက်မပြန်ခင် သူ့မိသားစုကို နှုတ်ဆက်ချင်လို့ပင်။
"ကျွန်တော့် Daddy က အဘွားတို့အိမ်မှာပဲ ဆုံကြမယ်တဲ့...Noah လည်း ရှိနေမှာဆိုတော့ Dean တို့ကိုပါ ခေါ်လာဖို့ ပြောထားတယ်"
"အင်း...ကောင်းသားပဲ"
California ကနေ လေယာဥ်နဲ့ထွက်လာချိန်က မနက် ဆယ်နာရီခွဲလောက် ဖြစ်ပြီး Henderson ရှိ အဘွားတို့အိမ်ကို ရောက်တော့ မွန်းလွဲပြီ။
သူ ယံ့ကို သူ့ရဲ့အဘိုးအဘွားတွေနှင့်မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တော့ အဘိုးရော အဘွားရောက ယံ့ကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုပေးကြလို့ ကျေးဇူးတင်ရသည်။
YOU ARE READING
RAY
ActionBL ©Rene_y This story "RAY" is an original work by the author. Do not copy, narrate, translate, repost, or upload this story on YouTube or any other platform without the author's permission.
