Subodhan's Burial

1.5K 258 119
                                        

A man is like a novel: until the very last page you don’t know how it will end. Otherwise it wouldn’t be worth reading

As dawn broke, the sky was filled with beautiful light of orange and yellow. However, the mood in the royal palace was grim.

All the children were crying harder and Sevili asked the guards to prepare everything for burial.

Rukmani: Innum sila naazhigaigal irukkiradhu... Yaarukkenum thagaval solvadhu endraal solli vidu magale...

Perarasan arindhaal migundha kobam kolvaan... Unnidam andha kobatthai kaattavillai endraalum Avanidam Avan peridhum kobitthu kolvaan endru unakku theriyavillaiya???

Sevili: Naan adhu kuritthu palamurai sindhitthu vitten periya pirattiyaare... Aanal en aiyyanin vaartthaiyai naan evvaaru meeruven???

Rukmani sighed and responded.

Rukmani: Irandhavanin vaartthaikku nee madhippu koduppadhu sari dhaan... Vaazhndhirukka vendiyavan Avan... Maganaaga peravillai
Endraalum avanum Enakku magan dhaan...

She then went and sat near Subodhan. Around the noon, the guards prepared to take Subodhan to the burial ground.

Rukmani: thalaiyin aruge amarndhu azhuvadharku makkal vendaam endru kooriya perumaane... Nee Engu pirappinum andha kudumbam sezhikkum... Unnai uttraaraai peruvor Anaivarum peruvaazhvu vaazhvar magane...

Sendru nimmadhiyaaga oivedu thangame....

As she cried, they heard an announcement. Sevili turned towards the entrance of the palace.

Guard: Perarasar Aditha Varmar vandhu kondirukkiraar....

Perarasar Aditha Varmar vandhu kondirukkiraar....

Perarasar Aditha Varmar vandhu kondirukkiraar....

Rukmani and Sevili looked at the gates and found Aditha coming in his horse quickly.

As he got off the horse, he quickly came near Subodhan's body.

Aditha: Subodhaaaa..... Thambi... Subodhaa.....

Enakku koduttha vaakkai kaakka uyir thurandha pemmaane....

Ennidam nee irandha seidhiyai kooda maraitthu vilagi sendrida enninaayo....

Nee mattum ennai arindhavan alla... Naanum unnai ariven enbadhai marandhaaiyo????? Thambi......

Aditha's words made Rukmani and Sevili realise that Aditha had found out about Subodhan's death on his own.

Aditha then noticed the bier being prepared. He looked at Sevili who was trying to hold everything together.

Aditha: Unakku naan thavaru izhaitthu vittena Sevili???

He asked that question as she had just turned 31.

Sevili: Thaangal idhuvarai endha thavarum izhaitthadhu illai Perarasey... Avarukku thirumanam seidhu kodutthu en vaazhvil punniyatthai thaan koottineergal...

Aditha then looked at his mother.

Rukmani: Ramananum Manavazhaganum dhaan udan irundhu irukkindranar. Pillaigal Anaivarum migavum vedhanai kondirukkindranar magane.

Aditha then looked at his sons as they came forward and hugged him tighter.

Aditha: Ondrum illai... Ungaludaiya sittrappa seekkiram vandhu viduvaan... Iraivanai sandhitthu vara sendru irukkiraan.

He said that to all the kids over there. Aditha then lifted Subodhan's four years old son Vimaaladhitthan who was watching everything without a clue.

Vimalaadhitthan: Periyappa... Appa neenda neramaga Urangi kondirukkiraar... Avarai ezhuppungal... Amma ezhuppa thayangugiraal... Rukmani paatti asaitthu asaitthu paartthum avar ezhavillai.

The First EmpressWhere stories live. Discover now