ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း (𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠)

Part 37

• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •
(Part - 37)

ရထားလုံးလေး တရွေ့ရွေ့ ခရီးနှင်လာခဲ့သည်မှာ ရူယန်းနယ်နမိတ်အဆုံးသို့ ရောက်ခါနီးလေပြီ။ ခင်ခင် နောက်ပြန်လှည့် မကြည့်စတမ်း ကျောခိုင်းထွက်လာ‌ခဲ့လေပြီ။ သည်မြေပေါ်သို့ ခင်ခင် နောက်ဘယ်တော့မှ ခြေချတော့မည် မဟုတ်ပါ။

           “ ဂနိုင်းရဂုံတပ်ကို အရှေ့မှာ လှမ်းမြင်နေရပြီ အစ်မတော် ”

အငယ်ကတော့ စိတ်အား တက်ကြွနေပုံရသည်။ အပြင်ဘက်ကို ခေါင်းကလေးပြူပြီး ခဏခဏ ချောင်းချောင်းကြည့်နေ၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် .. ခင်ခင်တို့ ရထားလုံးလေး ရူယန်းနယ်နိမိတ်မှ ကင်းလွတ်ကာ ဂနိုင်းရဂုံနယ်စပ်ထဲ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

အရှေ့တွင် ခင်ခင်တို့အား ဂနိုင်းရဂုံတပ်နှင့်အတူ အစ်ကိုတော်ကိုယ်တိုင် လာရောက် ကြိုဆိုသည်။

ရူယန်းပြည်ကနေ ထွက်ခွာလာစဉ်က စီးလာခဲ့သော ရထားလုံးလေးမှာ ကျွီကနဲ ရပ်သွား၏။

           “ ပြန်လည်ကြိုဆိုပါတယ် သခင်မလေး!! ”

ဂနိုင်းရဂုံ စစ်သည်များထံမှ ကြိုဆိုသံကို ခင်ခင် ရထားလုံးပေါ်ကနေ ကျယ်လောင်ပြင်းပြစွာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

ယခုလို တကူးတက လာကြိုပုံထောက်ရင် ပယင်းပို့လိုက်သော စာလွှာကို ဟီကူအပြင် အစ်ကိုတော်ပါ ဖတ်လိုက်ရပုံပေါ်၏။

ရထားလုံးတံခါးလေး ပွင့်သွားခဲ့လေပြီ။ ခင်ခင် ခြေချမည့် မြေပြင်၌ အနီရောင် ကော်ဇော်ရှည်ကြီး ခင်းထားသည်မှာ သိပ်ကို ခမ်းနားလှပေသည်။
အစ်ကိုတော်ဟာ အဲ့သလောက်အထိ ခင်ခင့်ကို  တန်ဖိုးထားခဲ့လေသည်။

           “ အစ်ကိုတော်!! ”

ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့် ဦးစွာမြင်လိုက်ရသော ဂနိုင်းကို ခင်ခင်က ကလေးတစ်ယောက်နှယ် ငိုယိုကာ ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်မိလေလျှင် အစ်ကိုတော်က ခင်ခင့်ကို နွေးထွေးစွာ ပြန်လည်ထွေးဖက်ထား၏။

            “ ဂနိုင်းရဂုံက ခင်ခင့်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်။ အမှန်တော့ သူတို့အားလုံးကို ခင်ခင် အနိုင်ယူခဲ့တာပါ။ ဂနိုင်းရဂုံပြည်က မင်းသမီးတစ်ပါးရဲ့ မာန်မာနကို ပြသနိုင်ခဲ့တဲ့ ခင်ခင့်အောင်မြင်မှုအတွက် အစ်ကိုတော် အများကြီး ဂုဏ်ယူတယ် ”