ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း (𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠)

Part 37(Zawgyi)

• ခုနစ္ေဆာင္နန္းက မညႇိဳးပန္း •
(Part - 37)

ရထားလုံးေလး တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ ခရီးႏွင္လာခဲ့သည္မွာ ႐ူယန္းနယ္နမိတ္အဆုံးသို႔ ေရာက္ခါနီးေလၿပီ။ ခင္ခင္ ေနာက္ျပန္လွည့္ မၾကည့္စတမ္း ေက်ာခိုင္းထြက္လာ‌ခဲ့ေလၿပီ။ သည္ေျမေပၚသို႔ ခင္ခင္ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ေျခခ်ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။

           “ ဂႏိုင္းရဂုံတပ္ကို အေရွ႕မွာ လွမ္းျမင္ေနရၿပီ အစ္မေတာ္ ”

အငယ္ကေတာ့ စိတ္အား တက္ႂကြေနပုံရသည္။ အျပင္ဘက္ကို ေခါင္းကေလးျပဴၿပီး ခဏခဏ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ေန၏။

သိပ္မၾကာခင္မွာပင္ .. ခင္ခင္တို႔ ရထားလုံးေလး ႐ူယန္းနယ္နိမိတ္မွ ကင္းလြတ္ကာ ဂႏိုင္းရဂုံနယ္စပ္ထဲ စတင္ဝင္ေရာက္လာခဲ့၏။

အေရွ႕တြင္ ခင္ခင္တို႔အား ဂႏိုင္းရဂုံတပ္ႏွင့္အတူ အစ္ကိုေတာ္ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ ႀကိဳဆိုသည္။

႐ူယန္းျပည္ကေန ထြက္ခြာလာစဥ္က စီးလာခဲ့ေသာ ရထားလုံးေလးမွာ ကြၽီကနဲ ရပ္သြား၏။

           “ ျပန္လည္ႀကိဳဆိုပါတယ္ သခင္မေလး!! ”

ဂႏိုင္းရဂုံ စစ္သည္မ်ားထံမွ ႀကိဳဆိုသံကို ခင္ခင္ ရထားလုံးေပၚကေန က်ယ္ေလာင္ျပင္းျပစြာ ၾကားလိုက္ရေလသည္။

ယခုလို တကူးတက လာႀကိဳပုံေထာက္ရင္ ပယင္းပို႔လိုက္ေသာ စာလႊာကို ဟီကူအျပင္ အစ္ကိုေတာ္ပါ ဖတ္လိုက္ရပုံေပၚ၏။

ရထားလုံးတံခါးေလး ပြင့္သြားခဲ့ေလၿပီ။ ခင္ခင္ ေျခခ်မည့္ ေျမျပင္၌ အနီေရာင္ ေကာ္ေဇာ္ရွည္ႀကီး ခင္းထားသည္မွာ သိပ္ကို ခမ္းနားလွေပသည္။
အစ္ကိုေတာ္ဟာ အဲ့သေလာက္အထိ ခင္ခင့္ကို  တန္ဖိုးထားခဲ့ေလသည္။

           “ အစ္ကိုေတာ္!! ”

ရထားလုံးေပၚမွ ဆင္းလာသည္ႏွင့္ ဦးစြာျမင္လိုက္ရေသာ ဂႏိုင္းကို ခင္ခင္က ကေလးတစ္ေယာက္ႏွယ္ ငိုယိုကာ ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္မိေလလွ်င္ အစ္ကိုေတာ္က ခင္ခင့္ကို ေႏြးေထြးစြာ ျပန္လည္ေထြးဖက္ထား၏။

            “ ဂႏိုင္းရဂုံက ခင္ခင့္ကို လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ႀကိဳဆိုပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ သူတို႔အားလုံးကို ခင္ခင္ အႏိုင္ယူခဲ့တာပါ။ ဂႏိုင္းရဂုံျပည္က မင္းသမီးတစ္ပါးရဲ႕ မာန္မာနကို ျပသႏိုင္ခဲ့တဲ့ ခင္ခင့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အစ္ကိုေတာ္ အမ်ားႀကီး ဂုဏ္ယူတယ္ ”