Η κόρη του προέδρου

Κεφ.36β - Happy 2016!

«Eδώ είναι το δωμάτιο» λέει σιγανά χωρίς να ρίξει τα μάτια του στον Αλεσσάντρο, που μπήκε μέσα με ύφος θριαμβευτή. Χάρηκε πολύ, πίστεψε ότι αυτό θα τους κάνει να χωρίσουν, και αν όχι αυτό, να απομακρυνθούν, σε μια δύσκολη στιγμή για εκείνη. Και εκείνος θα ήταν δίπλα της να της συμπαρασταθεί και να την κερδίσει πίσω, και ας την ακούμπησε άλλος.

Κατέβαινα τις σκάλες για να πάω να τη βρω, έπρεπε να με έχει δίπλα της. Θα καταπνίξω όλη μου τη ζήλεια, όλες τις σκέψεις που μου έχουν έρθει στο μυαλό μετά που είδα αυτά τα μηνύματα. Είναι δυνατόν να με κορόιδεψε έτσι η μικρή μου; Αυτό το τέλειο πλάσμα, αυτό το σωστό και ευγενικό κορίτσι... Που μου δείχνει πάντα την αγάπη της, που δεν έχει μάτια για άλλον... Είναι δυνατόν να έστειλε τέτοια μηνύματα στον πρώην της;

Κι όμως, περνάει μια πολύ δύσκολη φάση, γιατί να μην ένιωσε ανάγκη να τον δει; Πρέπει να καταπνίξω όσα νιώθω και να σταθώ δίπλα της, δεν γίνεται να την αφήσω μόνη... Είναι εκεί, στον καναπέ, κοιτάζει το κενό, και δίπλα της είναι η Έλλη. Καμία δεν μιλάει.

«Πώς είσαι;» ψιθυρίζω στο αυτί της, και μου απαντάει χωρίς να με κοιτάξει. «Δεν ξέρω». Η φωνή της είναι παγερή, την έχουν πιάσει για τα καλά τα ηρεμιστικά. Σε λίγη ώρα πρέπει να πάμε στην εκκλησία, και ελπίζω να μην καταρρεύσει. Όπως ελπίζω και να πάρει ο ύπνος τον παλιομαλάκα και να μην έρθει μαζί.

Αφού πέρασε μισή ώρα, τον είδα να κατεβαίνει τις σκάλες, φρεσκαρισμένος, και με μια λυπημένη μάσκα στο πρόσωπο. Πόσο καλός υποκριτής! Έρχεται, και κάθεται στον απέναντι καναπέ που έχει χώρο. Την κοιτάζει συνέχεια, και ρίχνει και σε εμένα ειρωνικά βλέμματα, εκμεταλλευόμενος ότι προφανώς δεν μπορώ να τον πλακώσω στα μπουνίδια εδώ μέσα.

Πρέπει να φύγουμε... Ο Θάνος έρχεται, και παίρνει την Ιωσηφίνα. Συνοδεύει εκείνη και τη μητέρα της, στην τελευταία κατοικία του πατέρα τους. Η Έλλη είναι επίσης δίπλα της, και πηγαίνω και εγώ κοντά. Θέλω να νιώθει ότι είμαι εκεί. Βλέπω με την άκρη του ματιού μου, τον Αλεσσάντρο, να ακολουθεί. Έρχεται κοντά, και την πλησιάζει. Βάζει το χέρι του στη μέση της, και της ψιθυρίζει κάτι στο αυτί. Εκείνη απαντάει, και αυτός πηγαίνει λίγο πιο πέρα. Με κοιτάζει ξανά με αυτό το προκλητικό βλέμμα και σφίγγω τα δόντια να συγκρατηθώ.

Την κοιτάζω και νιώθω ένα περίεργο συναίσθημα βγαίνει από μέσα μου, σίγουρα άσχημο!