4- Η βραδιά που αλλάξαν πολλά...

3.5K 220 41
                                        

Όταν τελείωσαν όλα αυτά, πήγα ταχύτατα να πάρω τον Στράτο, ακολουθώντας οδηγίες από το μήνυμα που μου έστειλε.

Ήταν εκεί, κάτω από το σπίτι του, με ένα τζιν ελάχιστα σκισμένο, και ένα πουκάμισο με διακριτικά σχέδια, με το περισσότερο χρώμα να είναι γαλάζιο. Είναι πραγματικά, σαν άγγελος. Ψηλός, γυμνασμένος, με λαμπερά μάτια.

Πατάω την κόρνα και μπαίνει στο αυτοκίνητο.

«Έχει δίκιο ο αδερφός σου, εδώ για να ανέβεις θέλει σκαρφάλωμα!» μου λέει γελώντας καθώς βολεύεται στο εκρού κάθισμα του Cayenne.

«Για εμένα είναι λίγο δύσκολο, εσύ δεν έχεις ανάγκη!» του απαντώ γλυκά και ξεκινάω.

«Πού πάμε;» τον ρωτάω κοιτώντας μπροστά. «Μήπως θέλεις να οδηγήσω εγώ; Στο λέω γιατί είναι λίγο περίεργα προς τα εκεί που θα πάμε. Δε νομίζω να έχεις πάει... Έλειπες και καιρό...»

Μου λέει και διαπιστώνω πώς έχει δίκιο. Εν τέλει, ήρθε εκείνος στη θέση του οδηγού, και εγώ απλά απολάμβανα τη βόλτα, μέχρι να φτάσουμε στο μυστηριώδες μέρος.

«Είναι τρομερό το εργαλείο σου Ίω, αλλά δεν αλλάζω το διθέσιό μου με τίποτα...» μου λέει περιπαικτικά, ενώ διασχίζουμε την Εθνική Οδό. Όντως, δεν έχω ιδέα που μπορεί να πηγαίνουμε! Μου αρέσει πολύ όλο αυτό.

«Α, ναι, μήπως θες να οδηγήσω εγώ αν δε σου αρέσει;» τον πειράζω γλυκά και με κοιτάζει με δήθεν δολοφονικό βλέμμα.

«Άνοιξε το ράδιο, να μην ακούω τις εξυπνάδες σου...» απαντάει χαμογελώντας θέλοντας να με πειράζει.

«Χα, χα, χα» του απαντώ προσποιούμενη ότι γελάω και ανοίγω το ραδιόφωνο.

Έχω ένα στικάκι, που έχω περάσει μέσα διάφορα τραγούδια, και επιλέγω τυχαία μια ξένη μπαλάντα. Ταιριάζει νομίζω στις στιγμές.

«Είναι μακριά;» ρωτώ σαν παιδάκι που ανυπομονεί να φτάσει στον προορισμό.

«Με το θηρίο σου, σε δέκα λεπτά το πολύ θα έχουμε φτάσει. Ένα εικοσάλεπτο θα μας βγει η διαδρομή.»

«Α ωραία. Έχω αγωνία να δω τι επέλεξες!» του λέω και του δείχνω τον ενθουσιασμό μου.

«Μικρή, το ξέρεις ότι πριν σε έδειχνε στο ΣΚΑΙ;» μου λέει και με ξαφνιάζει. Τι;

«Κάτι μου είπε η μητέρα μου αλλά εκείνη τη στιγμή είχα το μυαλό στο μπαμπά και δεν έδωσα βάση. Είπαν τίποτα;»

Η κόρη του προέδρουKde žijí příběhy. Začni objevovat