Η κόρη του προέδρου

60-Γάμος

Ετσι πέρασε ένας ακόμα μήνας, με την Ιωσηφίνα να παρακολουθεί την εγκυμοσύνη της με προσοχή, τον Αλεσσάντρο να έχει γίνει πλέον πολύ καλός της φίλος εφόσον του είχε ξεκαθαρίσει πώς έτρεφε αισθήματα για τον πατέρα του παιδιού της. Είχε σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο γιατί θεωρούσε πώς ήταν καλύτερα να μην τον βλεπει. 

Το διαζύγιό τους προχωρούσε κανονικά και αυτό την πονούσε όμως δε το έδειχνε σε κανέναν. Μόνη της υπέφερε, πήγαινε μακρινές βόλτες με το αμάξι ακούγοντας μουσική  και συλλογιζόταν τα λάθη που είχν κάνει και οι δύο. Πολλές φορες του έγραφε μηνύματα όμως δεν τα έστελνε ποτέ όταν θυμόταν την άλλη. 

Σε λίγες μέρες ο αδερφός της παντρευόταν την Ελλη, και έτρεχε μαζί με τη νύφη για τις ετοιμασίες. Μέσα της υπήρχε ένα αγκαθάκι, κάτι την πονούσε. Θυμόταν το δικό της γάμο, όλα όσα έιχε ζήσει, και τον τρόπο με τον οποίο έχασε τον άντρα της ζωής της. 

Και με αυτόν τον άντρα έπρεπε τώρα να συναντηθεί καθώς θα ήταν οι κουμπάροι του ζευγαριού και έπρεπε να συνεννοηθούν για τις λεπτομέρειες. Ντύθηκε απλά, με ριχτή μπλούζα για να κρύψει την μικρή κοιλίτσα της, πήρε όσο θάρρος της είχε απομείνει και πήγε στην καφετέρια που είχαν ραντεβού. Λίγο πριν είχε μιλήσει με την έλλη για να της δώσει δύναμη και θάρρος. Ο γάμος ήταν σε μια εβδομάδα και ο αδερφός της θα έκανε το μπάτσελορ την Πέμπτη. 

Εκείνη θα πήγαινε στο μπάτσελορ της Ελλης την ίδια μέρα με του Θάνου και την Παρασκευή είχαν οργανώσει garden party για τους πολύ κοντινούς φίλους. Μόλις έφτασε στην καφετέρια τον έψαξε με τα μάτια της και τον είδε να κάθεται στην θέση που καθόταν πάντα, κρατώντας το κινητό του. "Καλησπέρα" του είπε ψυχρά και κάθισε γρήγορα, μη τυχόν και παρατηρήσει την κοιλιά της ή οτιδήποτε άλλο μπορούσε να την προδώσει για το μυστικό της. Ηταν λάθος που δεν του το έλεγε και το γνώριζε καλά, όμως είχε πελαγώσει. 

Σήκωσε τα μάτια του από το κινητό και την κοίταξε. Είχε περάσει ένας μήνας που δεν την είχε δει και ούτε είχε νέα της. "Γεια" της είπε αδιάφορα. Εκείνη αμέσως έβγαλε ένα σημειωματαριο και του έδειξε τι είχε σημειωσει για τις τελευταίες λεπτομέρειες. "Αυτά πρέπει να τα διευθετήσεις εσύ, αυτά εδώ εγω, κι είμαστε έτοιμοι." Του είπε σχεδόν επαγγελματικά. Μόλις πήγε ο σερβιτόρος εκείνη παρήγγειλε έναν χυμό και εκείνος καφέ. 

Τον είχε απέναντί της και συζητούσαν τα του γάμου, όμως ένιωθε μια παράληση, μια στενοχώρια. Αυτό το φρικτό συναίσθημα του να έχεις τον άλλο δίπλα σου και εκείνος να σου λείπει τόσο αβάσταχτα πολύ. Δεν έμειναν πολύ ώρα μαζί, πάνω - κάτω 30 λεπτά κι έπειτα χώρισαν ξανά οι δρόμοι τους. Μετά από κει η Ιωσηφίνα πήγε στο ατελιέ της φίλης της Σάντρας, έτσι ώστε να βρει φόρεμα. Είχε αργήσει να ασχοληθεί με αυτό. Αφού της εξήγησε πώς έχει η κατάσταση και της ζήτησε απόλυτη εχεμύθεια όσον αφορά την εγκυμοσύνη, ξεκίνησαν να βλέπουν μαζί τις επιλογές που είχαν.