Η κόρη του προέδρου

57 - Συνάντηση μαζί της...

Η Ιωσηφίνα δεν κατάφερε να κοιμηθεί, παρά το γεγονός πώς νύσταζε αρκετά. Περίμενε να πάει 9 η ώρα, να τηλεφώνησει στον κ. Καλογερόπουλο. Έμπιστος και εχέμυθος, έτσι της τον περιέγραψε η μητέρα της. "Θεέ μου τι κατινιά..." σκέφτηκε από μέσα της αλλά η ζήλεια την έκαιγε. Έπρεπε να μάθει. "Μα γιατί δεν τον ρωτάω απλά;" 

Οι σκέψεις τριγύριζαν στον μυαλό της. Αν τον ρωτούσε πιθανόν να μην μάθαινε την αλήθεια. Εκείνος ο άντρας ήταν ο άνθρωπός της. "Πολύ σύντομα θα ξέρεις τα πάντα" της είχε πει τα ξημερώματα η μαμά της. Το τηλεφώνημα έγινε, και είχε αρχίσει να μεσημεριάζει. Ο Αργύρης την έψαχνε, αλλά εκείνη δεν του απαντούσε. Δεν ήθελε να του μιλήσει, δεν μπορούσε να προσποιηθεί ότι είναι καλά. 

Κατά τις 2 και ενώ την είχε πάρει ο ύπνος στον καναπέ, η φωνή του την ξύπνησε. "Μπορώ να μάθω τι είναι αυτά που κάνεις;" της είπε θυμωμένα. "Τι έκανα;" ίσα που ψέλισσε εκείνη μέσα στον ύπνο της. "Γιατί δεν μου μιλάς, γιατί με αποφεύγεις; Έφυγες από το σπίτι μας, Ιωσηφίνα, σοβαρέψου, είσαι πλέον παντρεμένη δεν μπορείς να κάνεις ότι σου έρχεται στο κεφάλι!" Οι λέξεις ξεχύνονταν με οργή από τα χείλη του, και η Ιωσηφίνα ανασηκώθηκε στον καναπέ. 

"Θέλω να μείνω μόνη Αργύρη. Σεβάσου το και αποχώρησε. Το γεγονός πώς είμαστε παντρεμένοι δεν σημαίνει πώς θα κάνω ότι αρέσει σε σένα ή ότι θα σε υπακούω σαν να είμαι η δούλα σου..." του είπε ήσυχα. Χωρίς φωνές, χωρίς υστερίες. Κι αυτό ήταν που τον ανησύχησε περισσότερο. "Αν δεν γυρίσεις έως αύριο, θα πάω στο δικηγόρο" της είπε ξερά και έκανε να φύγει. "Στο καλό..." απάντησε κι εκείνη χαλαρά. 

Μετά από ώρα που ηρέμησε, ξανακοιμήθηκε. Είχε πια βραδιάσει και η κοιλιά της γουργούριζε σαν δράκος. Ξύπνησε και πήγε με αργά βήματα ως την κουζίνα. Έφαγε, έκανε ένα μπάνιο και ξάπλωσε. Μόνο σκεφτόταν, τίποτα άλλο. Ένιωθε διαλυμένη και η αναμονή την σκότωνε...

Ο ντετέκτιβ δεν την είχε καλέσει. Η αγωνία της κορυφωνόταν. Το πρωί αποφάσισε να πάει μια βόλτα, να βγει λίγο έξω μιας και είχε ωραία μέρα. Κατά το μεσημέρι και ενώ επέστρεφε στο σπίτι, χτύπησε το κινητό της. Άγνωστος αριθμός. "Ορίστε" είπε βαριεστημένα.  "Γεια σας δεσποινίς Ιωσηφίνα" άκουσε μια γυναικεία φωνή. "Κυρία, παρακαλώ. Ποιος είναι;" είπε ψυχρά. Δεν το συνήθιζε αλλά έτσι όπως ήταν ψυχολογικά, δεν ήθελε να μιλάει με κανέναν. 

"Είμαι η Ειρήνη Παλαιολόγου, δικηγόρος. Ο σύζυγός σας κ. Ασλανίδης υπέβαλε αίτηση διαζυγίου."