Onmogelijke Liefde (one direction)

25. Ziekenhuis

Ik schrik. Meteen til ik Amber op en breng haar naar de woonkamer. Ik plaats haar zachtjes op de bank en zoek mijn mobiel. Gauw bel ik een ambulance.

Twee mannen met een brancard lopen naar binnen. Ik merk dat ik gestresst ben. Amber wordt naar buitengenomen en ik loop mee. Ik zie dat paparazzi foto's proberen te maken. Ik stap ook in de ambulance en bel ondertussen Louis.

"LOUIS!" 

"Hey man, alles goed?" 

"Amber, ze is flauwgevallen ofzoiets. Zit nu in de ambulance opweg naar het ziekenhuis," zeg ik in paniek. 

"Ik kom er meteen aan!"

Ik hang op. Ik kijk naar Amber en ik zie dat ze haar oogleden openen en er met een lampje in schijnen. Bang kijk ik toe.

We zijn bij het ziekenhuis. Ze halen Amber uit de ambulance en ik ren achter ze aan. We rennen een gang door en opeens word ik tegengehouden door een verpleegster.

"Sorry meneer, u mag niet verder. U mag plaats nemen op de stoelen."

Ik knik en ga zitten. Na 20 minuten komen Louis en Liam aanrennen.

"Waar is ze? Is alles oké?" vraagt Louis. 

"Ik weet het niet," zeg ik. 

"Ik bel Zayn en Harry ook wel even."

Tuurlijk Zayn kon ik nou net gebruiken.

"Waar is Miranda?" vraagt Louis. 

"Die lag thuis nog te slapen," zeg ik.

Een dokter komt uit de deuren lopen. Ik ga snel naar hem toe.

"En?" vraag ik. 

"Ik kan u nu nog niks zeggen." 

Hij loopt snel verder met allemaal papieren in zijn hand.

Zayn's p.o.v.

Ik ren. Nog nooit heb ik zo hard gerend. Ik ren de gang door en hoor Niall schreeuwen.

"IK KAN NOG NIKS ZEGGEN. WAT NOU IK KAN NIKS ZEGGEN?!"

Ik hoor iets kapotvallen. Ik sta recht voor ze maar ze merken me niet op. Liam probeert Niall te kalmeren.

Ik loop naar Louis. Hij ziet me aan komen lopen. 

"Hee Zayn." 

"Louis, wat is er? Gaat het goed met haar?" 

"Niemand weet iets," fluistert hij.  

Ik knik en loop naar Niall.

"Alles komt goed," zeg ik en ga naast hem zitten. Hij knikt even kort en dan wachten we samen af.

Er lopen dokters heen en weer, maar niemand zegt iets tegen ons. Opeens komen ze naar buiten met een bed. Amber ligt erin. Niall rent er gehaast naartoe.  

"Ze wordt, tot ze wakker is, op een kamer geplaatst. Zodra ze wakker is gaat ze met het eerste vliegtuig terug naar Amerika," zegt de dokter. 

"Wat? Waarom? Wat is er aan de hand?" vraagt Niall. 

"Ze moet daar worden onderzocht omdat we hier geen gegevens van haar hebben."

We wachten al uren. Niemand mag naar binnen. Gelukkig zien we haar door het raam. Niall heeft tranen in zijn ogen en is woedend. We hebben allemaal vragen waarvan we geen antwoorden hebben. Ik kijk weer naar Niall. Ik zie dat hij de armband om heeft die Amber hem heeft gegeven. Er gaat een steek van jaloezie door me heen. Gauw draai ik me weer om.