Onmogelijke Liefde (one direction)

99. NY

Ik sta op het vliegveld met Rose, Niall, Peter en wat andere bodyguards. Met Rose in mijn armen loop ik over het vliegveld achter Peter aan. Als we na een tijdje stoppen, weet ik dat we hier afscheid moeten nemen. Ik wil er niet te lang over doen of het te dramatisch maken, aangezien ik maar 4 dagen weg zal zijn.

Als Niall zijn armen om me heen slaat, druk ik een kus op zijn wang. Na onze knuffel drukt hij zijn lippen kort op de mijne. Rose zit een beetje ongemakkelijk op mijn arm dus trek ik me langzaam terug. Ik geef haar een kus op haar voorhoofd en zij drukt haar kleine lippen op mijn wang. Na een laatste knuffel geef ik haar aan Niall.

"Zorg goed voor haar, Niall. Verlies haar geen moment uit het oog. Miranda zal komen oppassen als je weg moet en maakt jullie eten."

Lachend kijkt hij me aan.

"Waarom ben je zo bezorgd? Denk je dat we het geen 4 dagen uithouden zonder jou?"

Ik trek een bedenkelijke blik en schud dan mijn hoofd.

"Pas goed op jezelf," zegt hij dan.

Ik knik even en na weer een korte kus op zijn lippen loop ik verder naar de groep die meegaat. Ik zie Anna er al tussen staan. Ik draai me nog een keer om om naar Rose en Niall te zwaaien, maar zie dat Niall's blik ergens anders op is gericht. Ik kijk in de richting waar hij naar kijkt en zie dan Ian staan. Ik snap werkelijk niet waarom hij zo moeilijk doet over Ian. Als hij eindelijk zijn blik loslaat van Ian en mij ziet, zwaait hij snel alsof er niks is. In feite is er ook niks, op Niall's gedrag na. Ik zwaai terug en loop naar de groep.

Als ik bij de groep ben, weet ik dat Niall me nog kan zien. Extra blijf ik zo ver uit Ian's buurt. Als we allemaal richting het vliegtuig lopen, probeer ik Ian nog steeds te vermijden.

"Hey," zegt hij dan opeens.

"Hey," zeg ik terug.

"Alles goed?"

"Ja hoor, met jou?"

"Met mij gaat het ook goed. Is er iets?"

"Nee hoezo?" vraag ik zo luchtig mogelijk.

"Oh gewoon."

Ik haal mijn schouders op en loop door. Als we in het vliegtuig zitten ga ik zitten op de plek die de stewadress me aanwijst. Tot mijn opluchting zie ik dat Ian niet in mijn buurt zit. Aan de ene kant voel ik me schuldig, Ian is tenslotte mijn vriend, maar ik heb voor deze 4 dagen geen zin in ruzie met Niall. Ik zucht een keer en ga achterover in mijn stoel liggen. Nadat ik mijn telefoon op vliegtuigstand heb gezet, sluit ik mijn ogen en probeer wat te slapen.

- 

Ik loop mijn hotelkamer in en sluit de deur achter me. De weg naar het hotel probeerde Ian steeds een gesprek te starten maar ik antwoordde kortaf. Ik laat mijn koffer midden in de kamer staan en laat mezelf vallen op het bed. Het witte plafond met de kroonluchters ziet er mooi uit, maar ik kan mijn gedachten maar niet afleiden. Ik schrik als ik opeens de beltoon van mijn telefoon hoor. Terwijl ik overeind ga zitten haal ik mijn telefoon uit mijn broekzak en neem op.

"Hey Niall."

"Hey lief, hoe gaat het?"

"Goed, ben net in het hotel aangekomen."

"Hoe was je reis?"

"Ik heb de hele tijd geslapen," zeg ik lachend. "Hoe is het met Rose? Wat doet ze?"

"Ik heb haar net eten gegeven, luier verschoond en nu ligt ze in bed."

"Mooi, dus de eerste dag verloopt goed."

"Ik ben kapot, voor Rose zorgen is toch niet zo makkelijk als ik dacht."

"Ah, niks is dus zo makkelijk als het lijkt."