Onmogelijke Liefde (one direction)

94. Truth

Na twee ongelofelijke leuke dagen met Niall en de jongens, is het dan tijd voor mij en Rose om te gaan. We staan allemaal op het vliegveld. Niall heeft zijn armen stevig op me heengeslagen. Ik laat mijn hoofd rusten op zijn borst. Rose zit in de armen van Peter met Zayn en Liam om haar heen, die haar laten lachen. Niall en ik staan een beetje apart van de rest. Af en toe aait hij over mijn haren.

"Nog maar 4 maanden," zegt hij meer tegen zichzelf, "dan ben ik weer thuis."

Ik geef geen antwoord en wacht stilletjes op het moment dat me verteld wordt dat het tijd is om te gaan.

Achter me hoor ik dat Rose begint te huilen. Ik maak me los van Niall en pak haar van Peter. Ze stopt met huilen maar blijft Niall aankijken. Ik vraag me af wat er in haar hoofd omgaat.

Uiteindelijk is het Zayn die de stilte verbreekt.

"Ik denk dat het tijd is, anders missen jullie je vlucht."

Ik knik en de jongens geven me allemaal een knuffel en Rose een kus. Niall geeft Rose een kus op haar voorhoofd en mij een kus op mijn lippen. Voordat we weglopen, slaat Niall zijn armen om ons heen en fluistert in mijn oor: "Ik hou van je."

"Ik ook van jou," fluister ik terug. Daarna loop ik naar Peter die met de koffers staat te wachten.

"Kunnen we gaan?"

"Ja." Ik draai me nog een keer om en zwaai kort even en loop daarna weg met Peter.

-

Peter opent de voordeur voor ons en meteen loop ik door naar de woonkamer. Ik leg de slapende Rose in de box en laat me daarna vallen op de bank.

"Heb je nog iets nodig?" vraagt Peter me.

"Nee bedankt, ik red me wel."

Twijfelend kijkt Peter me kort aan maar besluit dan toch om te gaan. Hij loopt de woonkamer uit en ik hoor de voordeur opengaan. Kort daarna hoor ik hem weer in het slot vallen.

Ik zucht een keer diep en blijf naar het plafond staren. Nog 4 maanden.

Ik schrik wakker uit mijn gedachten als ik mijn telefoon hoor afgaan. Met mijn hand grijp ik naar mijn telefoon die op de tafel ligt. Miranda.

"Hey."

"Hey Amber, ben je al thuis?"

"Ja, net."

"Hoe gaat het?"

"Goed."

"Zo klinkt het niet echt, zal ik langskomen?"

"Nee, ik ga wat slapen. Ik ben moe."

"Weet je het zeker?"

"Ja, ik voel me goed, ik bel je later wel."

"Oké. Doei."

"Doei."

Ik hang op en leg mijn telefoon weer op tafel. Ik slof naar de keuken en pak een paracetemol en een glas water en neem ze in.

In de woonkamer pak ik mijn telefoon en stop hem in mijn broekzak. Daarna pak ik Rose uit de box en loop naar boven. Als ik haar in haar wiegje heb gelegd, loop ik naar mijn slaapkamer en trek fijne kleren aan. Ik sla de dekens om en ga in bed liggen. Snel typ ik een smsje naar Niall voordat ik ga slapen.

▶Amber:

Hey, we zijn thuis. Fijne reis gehad maar doodmoe. Ik ga slapen. Succes met werken. Ik hou van je, liefs Amber xxx◀

Ik druk op 'verzenden' en leg hem dan op het nachtkastje. Ik sluit mijn ogen en hoop op een beetje slaap om van deze hoofdpijn af te komen.

-