Onmogelijke Liefde (one direction)

72. Dochtertje

Ik lig op de bank met mijn handen op mijn buik. Zachtjes wrijf ik erover. Mijn kleine meid. Over een paar maandjes heb ik haar in mijn armen.

Ik hoor voetstappen dus draai ik me om. Niall staat met een kwast in zijn hand en verf op zijn gezicht naar me te kijken.

"Wat is er?" vraag ik.

"Ik wou kijken wat je deed."

"Niet veel, zoals je ziet. Lukt het allemaal een beetje?"

"Ja, ik ben bijna klaar."

Ik sta op en loop naar hem toe. Zachtjes druk ik mijn lippen op de zijne terwijl hij zijn armen om mijn middel slaat.

"Je wordt de beste vader."

"Hmm, dank je. En jij de beste moeder. Ik hou van je."

Na een kusje, haal ik zijn armen van me af.

"Ik ga even de post halen uit de brievenbus."

Hij knikt en loopt naar de keuken. Ik loop naar de voordeur en loop daarna tot aan de poort waar de brievenbus staat.

Er staan een boel fotograven.

"Hallo Amber, alles goed?" vraagt iemand.

"Ja, dank je wel," zeg ik terwijl ik de brievenbus open.

"Al wat namen bedacht?" vraagt weer een ander.

"Nee nog niet, we hebben geen haast."

Ze willen verder vragen, maar ik ben ze voor.

"Nog een fijne dag verder."

Ik draai me om en loop naar de voordeur. Als ik binnen ben, kijk ik tussen de post door of er belangrijke dingen tussen zitten. Als er niks belangrijks tussen zit, leg ik ze neer op tafel en loop met de krant en een tijdschrift naar de bank. Langzaam ga ik zitten op de bank en komt Niall naast me zitten. Op de voorpagina staat een grote foto van mij en Niall voor het ziekenhuis.

"Het wordt een meisje!"

Staat er boven. Ik begin de rest van het stuk te lezen.

Als ik klaar ben, geef ik hem aan Niall.

"Ze vroegen net of we al namen hadden bedacht."

"Wie?" vraagt hij.

"Die fotograven bij de poort."

"Oh, en heb je al namen bedacht?"

"Nee, maar dat komt nog wel."

"Ja, ik ga even douchen en daarna naar de studio."

"Is goed. Ik ga ook."

"Waar ga je heen?"

"Naar Miranda."

"Als je even wacht, dan breng ik je wel."

"Oke."

Ik glimlach en sta op om me klaar te maken.

-

Niall stopt voor Miranda's appartement. Hij wil uitstappen, maar ik houd hem tegen.

"Je hoeft niet mee," zeg ik met een glimlach.

Ik leun naar hem toe en kus hem even.

"Tot vanavond."

"Tot vanavond."

Ik maak de deur open en stap uit. Ik loop naar het appartement en stap in de lift. Ik druk op '3' en voel dat ik langzaam naar boven ga. Als ik op de derde etage ben, stap ik uit en bel ik aan bij Miranda's deur.