Onmogelijke Liefde (one direction)

68. Verrassingen

We zijn al een tijdje thuis en ik lig in bed met de Ipad en zie Niall de slaapkamer binnenkomen. Hij komt bij me in bed. Uit mijn ooghoeken zie ik dat hij naar me kijkt. Ik draai me om en kijk hem met een opgetrokken wenkbrauw aan.

"Wat is er?" vraag ik.

"Wat zei je moeder vanavond?"

"Ze vroeg of we met kerst kwamen."

"Oh, waarom wil je niet gaan?"

"Jake en zijn ouders zullen er zijn," zeg ik simpel.

"Dus door Jake kan jij nu niet je kerst doorbrengen met je ouders."

"Achja, ik zit er niet echt mee, maar ja, daar komt het op neer. Jij moet toch werken, dus het kan niet."

"Ik wil je er niet van weerhouden om je ouders te zien, dat weet je."

"Je weerhoudt me er ook niet van, ik vind het niet erg. Echt."

"Maar-"

Voordat hij zijn zin af kan maken, stap ik uit bed en ren naar de badkamer. Ik ben net op tijd voordat mijn maaginhoud naar buiten komt. Ik merk dat Niall bij me is gekomen en zachtjes met zijn hand over mijn rug wrijft terwijl hij met zijn andere hand mijn haren vast houdt zodat ze niet in mijn gezicht komen.

"Niall, ga weg. Ik red het wel."

"Ssshhtt," is het enige wat hij zegt.

Als ik klaar ben, trek ik de wc door en loop naar de wasbak. Ik spoel mijn mond en was mijn gezicht. Nadat ik mijn gezicht heb afgedroogd lopen we terug naar de slaapkamer.

"Gaat het?"

"Ja, ik heb het alleen heel erg koud."

Hij trekt de dekens over me heen en kijkt me bezorgd aan.

"Weet je het zeker? Moeten we niet even naar het ziekenhuis?"

"Geen zorgen Niall, het is maar verkoudheid."

"Laat het me weten als je je slecht voelt."

Ik knik kort en ga dichter tegen zijn borst aan liggen. Ik sluit mijn ogen en probeer wat op te warmen.

*04:00uur*

Met klappertanden word ik wakker van een misselijkmakend gevoel. Snel stap ik weer uit bed en ren naar de badkamer. Tot mijn verbazing komt er niks naar buiten. Ik doe de deksel op de wc en ga er met mijn handen in mijn haren op zitten. Niet veel later komt een slaperige Niall de badkamer inlopen.

"Amber? Alles goed?"

"Ja, ik dacht dat ik weer moest overgeven, maar dat was toch niet zo."

"Kom, je moet liggen."

"Even een kruik vullen."

"Dat doe ik wel, ga jij maar alvast naar bed."

Ik wil zeggen dat ik het zelf wel wil doen, maar voel me er te vermoeid voor. Ik loop terug naar de slaapkamer en lig onder de dekens. Na een tijdje komt Niall met de kruik en wat extra dekens. Ik voel dat ik het iets warmer krijg en probeer verder te slapen.

*14:00uur*

Langzaam en vermoeid word ik wakker. Ik kijk om me heen de kamer in en zie dat het nog donker is. Verbaasd kijk ik naast me en zie dat Niall al weg is. Dat is toch wel raar omdat ik altijd eerder wakker word dan Niall..... Ik kijk op de klok en zie tot mijn schrik dat het al 14:00uur is. Hé?! Waarom is het dan zo donker hier? Dan valt het me pas op dat de gordijnen dicht zijn. Ik stap uit bed en trek de gordijnen weg. Er schijnt geen zon, maar het is al wel licht. Ik loop naar de badkamer en neem een douche.