Onmogelijke Liefde (one direction)

60. Samen

*1,5 maand later*

Amber's p.o.v.

Ik sta in de lobby van het hotel van de jongens te wachten. Ze kunnen elk moment komen. Zenuwachtig stap ik van mijn ene been op de andere. Mijn gips is trouwens al een paar weken weg. Mijn koffers zitten in mijn kamer. Ik heb afscheid van mijn ouders en Miranda genomen. Miranda heeft me beloofd dat ze binnenkort zal komen. Opeens zie ik een auto voor het hotel stoppen en allemaal meisjes beginnen te gillen.

Ik merk dat ik automatisch glimlach. De beveiliging probeert de meisjes voor de deur weg te krijgen. Ik zie Harry en Liam handtekeningen geven. De deur gaat open. Als eerst komt Zayn tevoorschijn. Hij ziet me staan en rent op me af. Ik knuffel hem.

"Ik heb je gemist!" zegt hij.

"Ik jou ook!"

Ik laat hem langzaam los en zie Louis en Liam ook naar binnen komen. Ze lopen naar me toe en ik geef ze een knuffel.

"Waar zijn Niall en Harry?" vraag ik.

"Die komen zo," zegt Liam.

Ik blijf naar de deur kijken. Dan zie ik opeens het gezicht waar ik de hele tijd al op wacht. Ik duw Liam en Louis aan de kant en ren op Niall af. Hij ziet mij nu ook en spreidt zijn armen. Ik vlieg erin en druk hem stevig tegen me aan. Ik voel de warmte van zijn huid. Ik trek me een beetje terug en druk dan mijn lippen op de zijne. Zo blijven we een tijdje staan.

Harry begint overdreven zijn keel te schrapen dus laat ik Niall los. Met zijn hand streelt hij zachtjes mijn wang.

Ik draai me om en geef Harry ook een knuffel. We lopen naar de rest van de jongens terwijl Niall en ik elkaars hand stevig vast houden.

"Laten we wat eten," zegt Louis.

Iedereen is het ermee eens. Terwijl ik in de lobby zit, zijn de jongens naar hun eigen kamer om zich om met kleden.

Ik sta op en kijk naar de schilderijen die in de lobby hangen. Opeens voel ik 2 armen om me heen. Ik draai me om en kijk recht in het blije gezicht van Niall.

"Kunnen we gaan?" vraag ik.

"Ja, de rest komt nu ook."

"Mooi. Ik verga van de honger."

Hij glimlacht even en de rest komt inderdaad al aangelopen.

Liam, Louis, Harry en Zayn lopen vooraan. Niall en ik lopen er langzaam achteraan. De gillende meisjes zijn nog niet weg, dus helpt de beveiliging ons om bij de auto te komen. We zitten allemaal in de auto en rijden naar de McDonald's.

~

Ik ben helemaal klaar en breng nog even snel een beetje lippenstift aan. Opeens hoor ik geklop op de deur.

"Hij is open," zeg ik.

De deur gaat open en Niall loopt naar binnen. Het voelt zo gek om hem weer zo dicht bij me te hebben. Hij gaat op het bed zitten en wacht rustig af tot ik klaar ben.

"Weet je? Je zou die deur op slot moeten doen, je hebt geen idee wat voor een soort mensen naar binnen proberen te komen," zegt hij.

"Ik zal erop letten," zeg ik lachend.

Ik loop naar hem toe en ga naast hem op het bed zitten.

"Heb je er zin in?" vraag ik hem.

"Waarin?"

"Je laatste concert van de tour."

"Natuurlijk heb ik er zin in. Nu al helemaal omdat jij er ook bent."

"Weet je nog wat je de vorige keer had gedaan toen ik meeging?"

"Hoe kan ik dat vergeten?"

"Ik schrok wel erg toen."

"Waarvan?"

"'Ik wil je vriendje niet meer zijn'," citeer ik hem.

Hij begint hard te lachen. Tranen springen in zijn ogen. Zo grappig was het toch niet?

Ik druk een kus op zijn lippen en sta op.

"Ik ben klaar," zeg ik.

Hij pakt mijn hand vast en samen lopen we de hotelkamer uit.

Als we eindelijk bij het concertgebouw aankomen, staat daar weer een enorme menigte te wachten. Ik geef Niall snel een kus voordat ik de auto uitstap en samen met het voorbereidingsteam achterom loop. Ik krijg mijn backstage-pas en wacht in de kleedkamers.

Na ongeveer een half uur komen de jongens de kleedkamers binnen.

Louis, Niall, Zayn en Harry ploffen neer op de bank terwijl Liam als eerste wordt klaargemaakt. Als Liam klaar is wordt Niall klaargemaakt. Hij gaat op de stoel tegenover de spiegel zitten. Ik ga op de stoel naast die van Niall zitten. Ik kijk hoe zijn haar gedaan wordt. 

Als Niall klaar is lopen we de kleedkamer uit om wat eten te zoeken.

Algauw vinden we tafels met koekjes en drankjes. Ik pak een bord en leg er allemaal plakjes cake op. Niall doet hetzelfde met de koekjes.

We lopen met de borden terug naar de kleedkamers. Ik zie dat de rest ook al klaar is.

Ik wens ze succes terwijl ze opstaan en hun microfoons pakken.

De jongens staan op het podium en ik sta erlangs. Ik zie Niall de hele tijd mijn kant op kijken. Hij stuurt me een handkusje waardoor ik moet lachen.

Ik kijk nog een keer zijn kant op en besef weer opnieuw dat hij de man zal zijn, waar ik de rest van mijn leven mee mag doorbrengen.

*****************************************