Onmogelijke Liefde (one direction)

41. Jaloers

Met onze bagage lopen we naar buiten. Ik heb het erg naar mijn zin gehad in Ierland. Niall's moeder moest heel erg huilen op het vliegveld.

Ik hoor camera's flitsen. Ik kijk om me heen en zie Zayn, Harry, Louis en Liam al staan.

We lopen naar ze toe. Ik omhels ze even kort en dan lopen we weer naar de auto. Louis gaat achter het stuur zitten en Liam gaat ook voorin.

"Louis, zou je me thuis willen afzetten?" vraag ik.

"Tuurlijk," zegt hij.

Niall kijkt me vragend aan.

"Waarom?"

"Omdat ik ook nog een eigen huis heb," zeg ik lachend.

Niall drukt me tegen zich aan en drukt zijn lippen op mijn voorhoofd.

Als we voor mijn huis staan, zeg ik de jongens gedag en stap uit. Ik open de voordeur met mijn sleutels en loop naar binnen. Ik zie dat het behoorlijk stoffig is. Ik ren naar boven en trek een kort broekje en een hemdje aan. Mijn haren doe ik in een hoge knot. Als ik klaar ben, ren ik weer naar beneden en pak een emmer.

Na 2 uur is mijn huis, heerlijk schoon. Ik bak een taart en plaats hem, als hij klaar is, in de koelkast. Daarna ga ik naar boven en neem een douche.

Ik sta voor mijn kast en kies voor een broek met een shirt. Over het shirt trek ik een vest aan. Ik loop terug naar beneden en zie dat ik een Whatsapp heb van Niall.

N: Hey schatje, wat doe je? Ik mis je.

Ik begin te lachen. Niall noemt me nooit schatje.

A: Heerlijke taart gebakken. Jaloers?

N: Ben al onderweg!

A: Hahahahahhahah

N: Waarom heb je eigenlijk een taart gebakken?

A: Ian komt straks langs.

N: Wat komt hij doen?

A: We hebben gewoon afgesproken.

A: Is dat een probleem?

N: Nee, was gewoon benieuwd.

A: (:

A: Dat was de deurbel, ik spreek je vanavond nog wel xxx

N: Is goed x

Ik vergrendel mijn mobiel en leg hem op tafel. Ian belde me voordat we het vliegtuig ingingen en vroeg of hij langs kom komen.

Ik sta op en open de deur. Daar staat Ian met een bos bloemen. Verrast kijk ik hem aan. In plaats van te reageren slaat hij zijn armen om me heen en knuffelt me.

Als we elkaar loslaten geeft hij me de bloemen en laat ik hem binnen.

"Waarvoor zijn de bloemen?" vraag ik.

"Ik wou niet met lege handen komen," zegt hij.

"Dat was toch helemaal niet nodig."

Hij haalt zijn schouders op en gaat zitten op de bank.

Na een paar uur heb ik Ian alles verteld over de afgelopen dagen. Hij schrok echt bij het vecht-gedeelte.

Hij staat op en zegt dat het al laat is. Ik kijk op de klok en zie dat het 23:00uur is. We hebben best veel gepraat dus.

Ik loop mee naar de deur en zeg hem gedag.

"Nog een fijne avond. Ik zie je morgen in de studio," zegt hij.