Onmogelijke Liefde (one direction)

82. Doorgaan

Ik sta op en pak Miranda's hand om haar overeind te trekken. Als we allebei staan lopen we naar Harry en Niall die de hele tijd rustig hebben staan wachten. Niall slaat een arm om me heen en samen lopen we naar de auto.

Ik geef Niall de autosleutel en stap ook voorin. Hij gaat zitten achter het stuur en wacht op Miranda en Harry. Als zij ook in de auto zitten rijden we naar huis.

Als ik de woonkamer inloop, zie ik dat Rose wakker is. Ze blijft me aankijken tot ik haar in mijn armen heb. Ik neem haar mee naar boven. Als ik haar heb verschoond, trek ik haar kleren uit en stop haar in bad. Aan haar gezicht te zien, vindt ze het heerlijk.

Ik wikkel een handdoek om haar heen en loop naar haar kamer. Ze krijgt een warme pyjama. In plaats van haar in haar eigen bed te stoppen, neem ik haar mee naar mijn kamer. Voorzichtig leg ik haar neer op het bed onder de dekens. Ze ligt half op haar zij aan mijn borst. Ze had duidelijk honger. Als ze rustig slaapt, besluit ik om even mijn ogen te sluiten. Ik val in slaap.

*De volgende ochtend*

Ik word wakker door het gegil van Rose. In één beweging sta ik op uit bed en ren naar haar kamer. Ze ligt niet in haar bed. Ik ren de trap af en zie haar dan in de woonkamer. Niall speelt met haar terwijl zij gilletjes slaakt van plezier. Ik leun tegen de deur aan en bekijk ze. Wat word ik paranoïde zeg. Niall ziet me staan en legt Rose gauw in de box. Bezorgd loopt hij naar me toe.

"Gaat het wel? Je bent helemaal wit getrokken."

"Ja, ik hoorde Rose gillen."

"Oh, we waren aan het spelen. Gaat het weer?"

Ik knik. 

"Ze hebben net trouwens van het politiebureau gebeld."

"Oh, weten ze al wie het gedaan heeft?"

"Nee, maar ze willen je een paar vragen stellen."

"Daar ga ik vanmiddag wel even heen."

"Misschien moet je daar even mee wachten, ze zeiden dat het geen haast had en ik wil niet dat je nog meer gaat stressen."

"Ja, maar ik kan het maar beter snel gehad hebben."

"Alsjeblieft wacht er nog even mee."

Ik glimlach en druk een kus op zijn lippen.

"Hoelaat ben je vanavond thuis?" vraag ik.

"Ik ga niet, de jongens komen zo hierheen."

Vragend kijk ik hem aan. Hij haalt zijn schouders op en ik loop naar de keuken om koffie te maken.

Ik loop terug met 2 mokken. Eén geef ik er aan Niall en neem Rose van hem over. Ze ruikt heerlijk. Ik geef haar wat borstvoeding en als ze laat merken dat ze vol zit, wieg ik haar heen en weer. Algauw valt ze in slaap en leg ik haar in haar zachte bed.

Ik ga weer op de bank zitten naast Niall en drink mijn koffie.

"Hoelaat komen de jongens?" vraag ik.

"Rond 4 uur denk ik."

Ik knik.

"Heb je al ontbeten?"

Hij schudt zijn hoofd.

"Nee nog niet, ik was op jou aan het wachten."

Ik knik en loop naar de keuken. De ingrediënten voor wafels doe ik in een kom. Terwijl de eerste wafels worden gebakken, pak ik een bord uit de kast om de wafels straks op neer te leggen. Vanuit mijn ooghoek zie ik uit het raam, buiten iets bewegen. Ik draai me om, om het beter te zien. Gillend laat ik het bord vallen als ik het gezicht van Jake zie. Ik knijp mijn ogen dicht en bedek mijn oren terwijl ik verder gil. De tranen stromen over mijn wangen en ik voel Niall's armen om me heen.