Danger (Tehlike)

Bölüm 42

Merhaba merhaba ben geldim :p

Haftalık dozunuzu da alın ve güzel güzel yorumlar yapıp oylayın! Biraz geç kaldı maalesef :p Öylesine bir bölüm işte ama güzel. Multimedia’da müzikte var uydu mu uymadı mı siz karar verin biraz acele oldu. Bu arada sorularınız varsa, profilimdeki ask fm linkini ziyaret edin. Sizi seviyorum <33

--

Kelsey’nin Gözünden:

Dennis’e göre, kapıyı açan ailem, beni ziyaret etmek için gelen Carly’nin yanında beni görmeyi bekliyorlardı ama Carly beni sorduğunda şaşırmışlardı. Ailem ona ödev yapmak için ona gideceğimi söylediğimi söylemiş. Ailem şaşırmış ve merak etmiş. Carly , tırnak içinde “kendi iyiliğim” için onlara her şeyi anlatmış.

 Dakikalar sonra da, ben geldim ve tüm kaos o zaman çıktı.

 Seçeneğim varken o sürtüğün suratına yumruk atmadığım için şanslı.

 Yani, “en iyi arkadaş” ne anlama geliyor?

 En iyi arkadaşının ailesine, onların bilmediği bir şeyi ispiyolayan biri mi?

 Carly, Justin’in kötü biri ve bir suçlu olduğuna resmen yemin etmişti ama emin olacak kadar onu tanıyor muydu? Hayır. O yüzden onu bu tür şeylerle suçlamaya ve ailemi saçmalıklarıyla beslemeye hakkı yok.

 Justin’i ve onun gerçekte ne konuda yetenekli olduğunu biliyordum. O tehlikeli miydi? Evet, ama sadece düşmanlarına karşı. Öfke sorunları var mı? Tabii ama bu onu kötü bir insan yapmaz. (Avutma çabaları :P)

 Bunda ne var gerçekten anlamıyorum. Her şey sonunda yoluna giriyordu, Justin’le ben gayet iyiydik, ailem sonunda her şey için beni suçlamayı bırakmışlardı ama şimdi sil baştan tekrar.

 Bu benim mutlu olmamı istemeyen bir kader gibiydi.

 İç çekerek midemin üstüne doğru eğildim, ayaklarımı ileri geri hareket ettirirken dudaklarımdan baloncuk sesi çıkarmaya başladım ve midemin guruldadığını hissettim.

Elimde olmadan babamın bana sürtük demesini düşündüm. Onu kastetmediğini biliyordum ama gerçekten, beni böyle çağırması için hiçbir şey yapmamıştım ama yine de o sözcüğün onun ağzından çıkmasına üzülmüştüm. Bana bu kadar sinirli olduğunu daha önce hiç görmemiştim… Yani, bu birkaç ay içinde birçok şeyi batırmıştım ama o kavgalarımız bugün eve geç gelmelerimin ve evden gizlice kaçmamın gerçek sebebini öğrendiklerinde verdikleri tepkiyle kıyaslanamazdı bile.

 Cidden beni bir sır sakladığım için suçlayabilirler miydi? Sabahın 3’ünde eve gelmemin gerçek nedenini öğrenseler beni öldürürlerdi çünkü o gece birkaç çocuğun evinde takılmıştım. O beladan kurtulmak için kendimi öldürtebilirdim.

 İç çekerek şekerleme yapmaya karar vermiştim ki telefonum bir çağrı aldığımı belirterek birkaç kez titremeye başladı. Yerimden doğrulup ekrandaki kilidi açarak telefonu kulağıma götürdüm. “Alo?”

“Her şeyi hallettim bebeğim.” Justin’in sesi kulak zarımı doldurdu.

 Yatakta iyice doğruldum. “Justin, ne yaptın?” diye sordum endişeyle.

 Justin tekrar konuşmadan önce bir süre sessizlik oldu. “Sadece artık Carly hakkında endişelenmene gerek yok diyelim.”

 Bu kelimeler üzerine miden yanmaya ve gözlerim genişlemeye başladı. “’Carly hakkında endişelenmene gerek yok derken ne demek istiyorsun?”