Let's Not Fall In Love

CHAPTER 27

Uno's POV

Kahit madaling araw na akong nakatulog ay mas nauna pa rin akong magising kaysa kay Bullet.

I felt the ray of sun coming in through the window touched my face. Nang imulat ko ang aking mga mata ay nakita ko ang liwanag mula sa labas.

Naisip ko na sana kasing aliwalas rin ng umagang iyon ang nararamdaman ko.

Dumako ang tingin ko sa hibing na himbing pa ring natutulog na si Bullet. And then I noticed that we were still holding each other's hand. Iniangat ko ang mga kamay namin dahil gusto kong halikan ang kamay niya.

But before I could do that, he moved and changed his position. Sa pag-iba niya ng posisyon sa pagkakahiga ay bumitaw ang kamay niya sa akin. He was still still sleeping peacefully.

I was about to reach my hand to caress his face when a knock from the door broke the silence.

Nang sulyapan ko ang orasan ay mag-aalas diyes na ng umaga.

Maingat akong tumayo mula sa higaan at nagtungo sa may pintuan. Ayaw kong maabala siya sa kanyang pagtulog.

Pagbukas ko ng pintuan ay si Fei ang nadatnan kong nakatayo sa labas. Puno man ako ng pagtataka ay hindi ko nagawang magtanong kung papaano niya nalaman na naroroon ako.

She was the first one to speak. "First Vladimir, we have to talk..."

Hindi ko inaasahan na tatawagin niya ako sa aking tuay na pangalan. Hindi niya ako tatawagin ng ganoon kung hindi mahalaga ang sadya niya.

Kusang gumalaw ang aking ulo para tumango. "Just give me a second."

Pumasok muli ako sa silid para magbihis. Naghanap ako sa damitan ni Bullet ng puwede kong isuot panlabas. I found a pair of sweat shirt and pants.

I gave Bullet one final glance before I left his room.

Wala salitang lumabas sa bibig ni Fei habang nakasakay kami sa sasakyan niya. She was driving. Seryoso ang kanyang mukha at hindi ko mabasa kung ano ang tumatakbo sa kanyang isipan ng mga sandaling iyon.

"Fei..."

"Bro, let's talk in a while." Bumuntong hininga siya. "Hayaan mo muna akong magmaneho hanggan sa makarating tayo sa coffee shop. You'd need a coffee, believe me... It's something you have to hear with a clear mind."

Wala akong nagawa kundi ang tumango. Hindi maganda ang pakiramdam ko patungkol sa kung anuman ang sasabihin niya. Basta nararamdaman kong mahalagang bagay iyon.

Sa isang coffee shop kami humantong ni Fei oara mag-usap.

She didn't started speaking until I drank my coffee.

Makailang ulit muna siyang bumuntong hininga bago nagsalita.

"First Vladimir..."

"Fei, ano ba ang sasabihin mo? You keep calling my name insted of my nickname "Uno" and it's freaking me out. Ano ba iyon?"

"Papa wants you to go back to the States. The issue of your scandal cooled off already. Gusto niyang bumalik ka na doon para makapag-start ka na daw mai-train to handle our family's business."

Napahinto ako sa tangka ko sanang pag-inom ng kape. "What?"

"Gusto ni papa na—"

Umiling ako. "Hindi yan ang gusto kong marinig. You and papa are on speaking terms again? Since when? At saka, he wants me to start training to manage the company? Oh c'mon, Fei, we both know he wants me to earn a diploma first before taking over. Plus, he is still strong. Mas malakas pa siya sa kalabaw," sunod-sunod kong bulalas. Humihit ako ng malalim na hininga para kalmahin ang aking sarili. "Tell me... What is this about?"

She sighed. "Uno, you're sharp." Naoangiti siya ng matipid. "Wala akong masabi. Ang lakas ng kutob mo. And you're right. It's not just about going back home."

"Then what?"

"Gusto niyang ipakilala ka sa anak ng business partner niya. And before you say it, let me. Yes it will eventually lead about talking for an arrange marriage. Damn it! I hate to tell you about this news, bro. It's not fair pero ayaw kong bigla ka na lang ipakuha ni papa sa mga tauhan niya kapag hindi ka pumayag." Mismong si Fei ay kababakasan ng frustration tungkol sa balitang hinatid niya. "Arrange marriages are old school."

Hindi napigilang mapangiti sa huli niyang sinabi.

She was right. It wasn't fair. At hindi ako papayag sa gusto ng aming papa.

"Nalaman ko ang plano ni papa noong umuwi ako. Gusto ko na kasing magkaayos kami para maipakilala ko na din si Yoo Jin, my boyfriend, kasi ipinakilala na niya ako sa family niya."

"Wow! That's great!" masaya kong bati sa aking kapatid. "That means he really loves you."

"Yes," tumango siya. "Sinabi niya sa akin na hindi siya magpo-propose for marriage until papa give his blessing."

"That's sweet."

"I know." She cleared her throat. "But anyway, enough about me. Let's focus on your issue... Papa thinks that you might make another trouble in the future kaya iniisip niyang i-set up sa anak ng business partner niya."

"He doesn't trust me."

Hinawakan ni Fei ang kamay ko. "That's not it, bro. It's not about you but about what you did. Hindi sa hindi ka niya pinagkakatiwalaan pero ayaw lang niyang ma-involve ka na naman sa isang eskandalo. Since your ex left you naging playboy ka and that image got stuck on you."

"But I am not a playboy anymore. I have changed. Nag-mature na ako," paliwanag ko.

"I know. At maniwala ka sinabi ko iyan kay papa pero ayaw niyang maniwala," sabi ng aking kapatid. "He thinks that I am just trying to save you like how I always do."

"But I love someone! Ayaw kong pumayag sa gusto ni papa dahil may mahal na ako." naihampas ko ang aking kamay sa lamesa.

The other customers at the coffee shop started to look to my direction.

Hinawakan ni Fei ang kamay ko. "Uno, calm down. Naiintindihan kita. And believe me, gusto kong sabihin lahat iyan kay papa pero wala ako sa posisyon. It's not like I could tell him that you're inlove with a guy dahil ikaw dapat ang magsabi sa kanya ng bagay na iyon. It's something that only you must tell to him in person."

Tiningnan ko ng mataman ang aking kapatid saka yumuko. "You're right."

"Hey, wag kang malungkot dyan. It's not like papa would throw a fit. Alam kong maiintindihan ka niya. At alam kong tatanggapin ka niya ng buong pagmamahal. Walang mali sa pagmamahal. It has no boundaries... Besides, I'm sure magugustuhan ni papa si Bullet."

Pain struck my heart when she mentioned Bullet's name. Tila parang bagyo na nagbalik sa aking isipan ang nangyari noong nakaraang gabi. At tila milyung-milyong karayom ang tumutusok sa aking dibdib dahil sa katotohanang hindi ako ang mahal ni Bullet.