Call it fate

40

"Zal ik je helpen?" Klinkt een zachte, fluwelen stem achter me. Mijn eerste reactie is omdraaien en de persoon achter me aankijken. Het is één van de meisjes die ik daarstraks had gezien. Ze hebben ook onze spullen naar beneden gebracht, wat wel enorm lief is. Ik lach enkel even vriendelijk naar haar, waardoor ze vriendelijk terug lacht. Ik kan het niet laten en bekijk het meisje van kop tot teen. Wouw, ze lijkt hard op Jake! Ze hebben dezelfde huidskleur, zelfde haarkleur en hun gezicht bevatten allebei de straffe kaaklijnen. Haar gezicht is natuurlijk wel wat vrouwelijker dan dat van Jake en is Jake vele groter, maar ze hebben wel hetzelfde accentje. Ik kom uit Europa, wat dus niet echt wou is. En hier praten ze zo schattig!
"Hey Rachel, ik doe het wel. Toch bedankt voor het aanbod, zus." Lacht Jake, waarna hij zijn handen op mijn schouders legt. Ik kan het niet laten om met een glimlach even achterom te kijken, waardoor ik alleen maar breder moet lachen. Jake.
Dus dit meisje, genaamd Rachel, is zijn zus. Dat verklaart waarom ze zo hard op elkaar lijken!
Rachel haalt echter alleen haar schouders op en draait zich om. Ze tuurt even over het strand, maar al snel heeft ze gevonden wat ze zoekt. Ze begint te lopen en dan merk ik dat ze richting Paul loopt. Ze zet zich af en gemakkelijk springt ze op zijn rug. Paul schrikt eerst op, waardoor ik klaar sta om het meisje te gaan helpen. Echter begint Paul mega hard te lachen en beginnen ze te spelen alsof het twee kleine kindjes zijn die elkaar in geen jaren meer hebben gezien. Wow wacht, Paul kan lief zijn? Die had ik niet zien aankomen!
Ik vertrouw het toch niet helemaal, aangezien hij zelfs mijn schouder blauw kreeg. Ik kan veel aan, maar een klein, teder meisje zoals Rachel kan dat absoluut niet. Paul pakt haar op, waardoor Rachel haar benen rond zijn middel slaat en dan gebeurt het. De reden dat Paul lief kan zijn, is omdat Rachel zijn vriendin is? Dus Jake zijn zus is met één van zijn beste vrienden samen? Dat is gewoon erg! Stel, je vriend komt langs en dat had je niet verwacht. Je wordt mega blij, omdat hij je onverwachts komt bezoeken en dan blijft hij er voor je zus te zijn. Dat is toch gewoon niet fijn?
Een kleine gniffel kan ik toch niet onderdrukken, waarna ik Jake zijn nieuwsgierigheid voel branden. Ik kan hem vertellen hoe grappig ik de hele situatie vind? En hem misschien kwetsen?
Ik besluit er niet op in te gaan, waardoor Jake zijn warme handen voorzichtig van mijn schouders laat glijden. Ik draai meteen mijn hoofd om en zie hoe hij naar de rits van het kleedje is aan het zoeken. Ik gniffel even, waarna ik mijn haren bijéén pak. Ik gooi het dan sierlijk over mijn rechte schouder en Jake rits zonder problemen mijn jurkje dicht. Daarna drukt hij een kus in mijn nek en meteen voel ik het bloed naar mijn wangen stijgen. Lucy, doe normaal! Je kent die jongen nog maar een paar uur! Stop met je te gedragen alsof het liefde op het eerste gezicht is. Ofja, liefde bij het eerste woordje. We hebben elkaar namelijk eerst gesproken voor we elkaar degelijk konden bekijken. Automatisch speelt een glimlach rond mijn lippen. Lucy, hou op!
Jake neemt mijn haren vast en haalt voorzichtig een hand door mijn bruine lokken. Hij doet dit nog een paar keer, waarna hij mijn haren terug in hun natuurlijke houding laat vallen. Gelukkig heeft hij mijn vlechtjes laten zitten, want ik had nu niet bepaald veel zin om deze opnieuw te maken.
"Is het normaal dat je haar al bijna droog is?" Vraagt hij dan nieuwsgierig, terwijl hij nog eens een hand door mijn haar haalt. Shit, engelen gen! Mijn lichaam droogt zelf mijn haar al, zonder dat ik er bij heb stilgestaan. Ik doe het zo vaak, dat mijn lichaam het onbewust is beginnen doen.
"Euhm ja, het zit in de familie." Verdraai ik de waarheid maar, want dat is geen leugen. Het is iets dat ik heb geërfd van mijn moeder. Zij bezat de 4 elementen, zij heeft deze ook doorgegeven aan mij. Ik hoor Jake gniffelen en kijk hem over mijn schouder aan.
"Dat ken ik." Zucht hij dan, waardoor ik me helemaal omdraai en hem vragend aankijk. In plaats van mijn vragende blik te beantwoorden, lacht hij enkel liefjes naar me. Ik kijk in zijn donkerbruine ogen en wouw, ze zijn zo prachtig. Och Lucy, doe normaal!
Meteen wenk ik mijn hoofd af naar de grond en ik kijk naar mijn, op dit moment, interessante voeten. Jake laat het daar echter niet bij en plaatst een vinger onder mijn kin. Hij begint mijn kin op te tillen en dwingt me hem aan te kijken. Zijn andere arm slaagt hij rond mijn middel, waarna hij me naar hem toe trekt. Voorzichtig komt hij zelf ook steeds dichterbij, maar ik laat mijn handen op zijn borstkas rusten. Hierdoor heb ik nog altijd een ontsnappingsroute, indien ik het nodig acht.
Lucy, wat wil je nu eigenlijk? Ontsnappen van deze jongen of ga je eindelijk aan jezelf toe geven dat je wel een zwak hebt voor hem? Oh gosh, ik heb een zwak door deze jongen met zijn donker bruine ogen en zijn hazelnoot bruin haar.