Pha-POV
တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္ လက္က်န္ေတြနဲ႔ နာၾကည္းစြာ ေနာက္လွည့္ထြက္ သြားတဲ့ Green ရဲ႕ အရိပ္ကို ကြ်န္ေတာ္ မေမ့
ႏိုင္ေသးပါ… ႏွလံုးသားရဲ႕ တေထာင့္တေနရာ ကေန နာက်င္ေနမိတာကို ကြ်န္ေတာ္ မလိမ္ခ်င္ပါဘူး… ခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အခ်စ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ခံယူခ်က္ တံတိုင္းေတြက ႐ိုက္ခ်ိဳးပစ္ ေနေတာ့ လြဲမွားေစႏိုင္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်လိုက္မိတာလား… ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုးအတြက္ အေကာင္းဆံုး ေရြးခ်ယ္သင့္တဲ့ လမ္းလို႔ပဲ ယံုၾကည္မိပါတယ္…
တိတ္ဆိတ္စြာ ေၾကကြဲေနတဲ့ ႏွလံုးသားရဲ႕ နာက်င္မႈကို အသံတိတ္ ခံစားရင္း ေလေျပ အတိုးမွာ ပုတ္ခတ္လိုက္မိတဲ့ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ေၾကာင့္ မ်က္ရည္လို႔ ေခၚတဲ့ နာက်င္မႈ အပိုင္းအစ သက္ေသက ကြ်န္ေတာ့္ပါးတစ္ဖက္ဆီမွာ စီးက်လာတယ္… ျပန္အသိဝင္လာမိတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ Wayo ကြ်န္ေတာ့္ေဘးနားမွာ မလႈပ္မယွက္ ရပ္ေနတုန္းပဲ… အဓိပၸါယ္ေဖာ္လို႔မရတဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေငးၾကည့္ေနတယ္လို႔ ထင္မိတယ္… အတတ္ႏိုင္ဆံုး သူနဲ႔ အၾကည့္ လႊဲထားၿပီး အသံကို ထိန္းကာ ျပန္ဖို႔ေခၚလိုက္တယ္… ကားနားထိ ကြ်န္ေတာ္ေလးကန္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လာရင္း Wayoကို အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိ ေမာင္းပို႔လိုက္တယ္…
ဘာစကားမွ ဟန္ေဆာင္ရင္းေျပာလို႔မရတဲ့ အေျခအေနမွာ သူ႔အတြက္ ဘာစကားလံုးကိုမွ ေျပာမထြက္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး… ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ အထင္ေသးတဲ့ မ်က္ဝန္းတစ္စံုေအာက္မွာ သူမရဲ႕ အမုန္းတရားကို ခါးစည္း ခံယူခဲ့တဲ့ Wayoအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရမယ့္ စကားတစ္ခြန္းေတာင္ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာမထြက္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး… ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ အျပစ္ဒဏ္ကို ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး အစားခံယူေပးရဲတဲ့ Yoရဲ႕လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ အမ်ားႀကီး အံ့အားသင့္ခဲ့ရပါတယ္…
နႈတ္ဆက္တယ္ဆိုရံု စကားတစ္ခြန္းေျပာၿပီး ကြ်န္ေတာ္ကားကို ျပန္ေမာင္းထြက္လာခဲ့တယ္… ဒီကေလး… ကြ်န္ေတာ္ နာက်င္ေနတာကို မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး… ကြ်န္ေတာ့္ကို နားလည္ေပးႏိုင္သလို ကြ်န္ေတာ့္အစား နာက်င္ေပး မွာကိုလဲ မလိုခ်င္ေတာ့ပါဘူး… ကြ်န္ေတာ္ သူ႔အေပၚ ဒုကၡေတြ ေပးမိသလို အေႂကြးတင္ေနၿပီ… ဒီထက္ပိုၿပီးအခြင့္အေရး မယူခ်င္ေတာ့ဘူး… ဒီထက္ပိုၿပီး သူ႔ကို မေတာင္းဆိုရက္ေတာ့ပါဘူး…
KAMU SEDANG MEMBACA
လမင္းတစ္စင္းရဲ႕ ေကာင္းကင္💓💓
Fiksi PenggemarThe best story for my own creation ... Pha-- ဂုဏ္ေတြျဒပ္ေတြနဲ႔ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာတဲ့ လူခ်မ္းသာ အသိုင္းအဝိုင္းေတြကို ေၾကာက္တယ္ ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလး... Yo-- တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ ထိပ္တန္းအခ်မ္းသာဆံုး မိသားစုအႏြယ္ဝင္တစ္ေယာက္ ... အလိုလိုက္ခံရၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ ေ...
