Emily's POV:
Er zijn alweer een paar dagen voorbij, het is nu vrijdag. Ik heb niet veel gepraat met Aiden, buiten het noodzakelijke. Hij vroeg me een paar keer of er nog iemand aankomt, voor vergaderingen enzo, maar dat was het wel. We hebben niet meer gepraat over vroeger, we hebben het gewoon professioneel gehouden. Aangezien er niet veel te doen was vandaag heb ik een lange pauze gehouden met Grace. Na de lange, gezellige pauze lopen we langzaam terug naar werk. Ik praat nog even met haar bij de balie en ga daarna snel naar boven. Wanneer ik bij mijn kantoor aankom zie ik Aiden op mijn stoel zitten.
'Waar was je?' vraagt hij boos en ik kijk naar de tijd. Heb ik bijna twee uur pauze gehouden! 'Met pauze.' 'Voor twee uur?' vraagt hij streng en ik knik. Ik leg mijn tas op mijn bureau en wacht totdat hij opstaat, maar hij blijft zitten. 'Je hebt maar één uur pauze.' zegt hij streng en ik knik. 'Dus waarom was je zo lang weg?' vraagt hij geïrriteerd en ik haal mijn schouders op. 'Er was toch niets te doen hier.' zeg ik en hij kijkt me boos aan. Hij staat snel op, waardoor ik schrik en een paar stappen naar achter zet. 'Maandag is die bijeenkomst, heb je al wat om aan te doen?' vraagt hij en ik kijk hem vragend aan. 'Ja, hoezo?' vraag ik en hij kijkt naar zijn telefoon.
'Het is iets belangrijks, dus je moet er goed uitzien.' zegt hij bot. Dus ik zie der normaal niet goed uit? Ik rol met mijn ogen en hij komt voor me staan. 'Mevrouw Lewis, niet met uw ogen rollen.' zegt hij zacht en ik kijk naar zijn ogen. Hij ziet er best wel gestrest uit. Niet dat het mij hoort te boeien, maar ik ben best wel benieuwd waarom. 'Om vier uur mag je naar huis, maandag kom ik je ophalen om negen uur.' zegt hij snel en ik ga zuchtend zitten. 'Oké, mijn adres is-' 'Ik weet al waar je woont.' zegt hij bot en hij loopt naar zijn kantoor. Hoe weet hij waar ik woon? Ik sta op en loop snel achter hem aan. 'Hoe weet je waar ik woon?' vraag ik snel en hij lacht even.
'Voel je niet speciaal mevrouw Lewis, ten eerste via je cv en ten tweede heb ik Noah gisteren naar je appartement gebracht.' zegt hij grijnzend en ik wil met mijn ogen rollen, maar zie dat hij naar me kijkt. Ik loop naar de deur en net wanneer ik naar buiten wil, vraagt hij: 'Ga je naar de bruiloft van Aaliyah en Lorenzo?'. Ik draai me langzaam om en kijk hem aan. 'Ja, jij?' 'Ik weet niet.' zegt hij nadenkend en ik kijk hem vragend aan. 'Hoezo niet? Hij is toch je vriend?' vraag ik en hij knikt. 'Ja, alleen ik heb geen zin om daar alleen te zitten.' zegt hij zuchtend en ik rol bijna weer met mijn ogen, door zijn domme opmerking. 'Dan neem je Selena mee.' zeg ik snel en hij haalt zijn schouders op. 'Mag dat?' vraagt hij en ik zucht diep.
'Ik mag Leroy meenemen, dus ik denk dat Selena ook wel mee mag.' zeg ik plagend en hij lacht even. 'Is goed, maar het is toch pas over een maand.' zegt hij lachend en ik lach mee. Het voelt goed om met hem te lachen, geen emoties nodig, alleen maar geschiedenis. Ik heb het altijd gezellig gehad met hem. We konden gewoon goed praten over bepaalde dingen, jammer dat het dan zo is gelopen. Als hij het niet om zo een domme reden uit had gemaakt, zouden we nu nog bij elkaar zijn. Dan zou het allemaal anders zijn gelopen toch?
Ik loop terug naar mijn kantoor en ga achter de computer zitten. Ik begin met het beantwoorden van allerlei mailtjes. Daarna zet ik alle nieuwe afspraken in zijn agenda, voordat hij gaat flippen op mij omdat ik per ongeluk iets ben vergeten. Ik ruim alle papieren op en loop naar de grote kast. Volgende week dinsdag ga ik het hier anders inrichten. Wanneer ik weer naar de tijd kijk, is het al kwart over vier. Ik sta op en loop richting de lift. Ik zie Aiden in de lift staan en hij houdt de liftdeuren voor me open, waardoor ik iets sneller ga lopen. Ik ga naast hem staan en glimlach naar hem. 'Bedankt.' zeg ik snel en hij glimlacht terug.
Wanneer we aankomen in de lobby groet ik Grace, die zich klaarmaakt om ook naar huis te gaan. Ik loop naar de garage en zie Aiden in zijn auto stappen. Naast hem zit Selena, die blijkbaar op hem wachtte. Ik word uit mijn gedachten getrokken door mijn ringende telefoon en pak het snel. 'Hallo?' 'Hey schat, ik ben vanavond bij een vriend. Ik zie je morgen bij Angelo ja?' vraagt Leroy. 'Mhm, is goed. Tot morgen.' zeg ik snel en ik hang op. Ik rij naar de supermarkt en haal veel eten. Ondertussen app ik Noah, om te vragen of hij langs wil komen. Pas wanneer ik thuis aankom heb ik door dat hij al heeft gereageerd. Noah: Ik ben er over een kwartiertje!
JE LEEST
Not Like Most Love Stories (NL)
RomanceDEEL 2 VAN NOT LIKE MOST GIRLS!: Emily Lewis is een rustig meisje, of nou ja.. Nu is ze een vrouw. We gaan vijf jaar verder van waar we gebleven waren. Ze heeft haar studie afgemaakt en heeft nog contact met veel vriendinnen, niet zo veel maar nog s...
