Not Like Most Love Stories (NL)

80. Something Else

Lucas's POV:

Ik open de voordeur en kijk naar binnen. De tv staat aan, maar er zit niemand op de bank. 'Hallo!' hoor ik iemand uit de keuken roepen. Wie is dat? Ik loop naar de keuken en zie dat ene meisje staan. 'Naomi toch?' vraag ik en ze knikt. 'Jij bent knappe Lucas.' zegt ze met dubbele tong en ik kijk de keuken rond, zoekend naar de alcohol die ze op heeft. Ik zie een half volle fles, witte wijn op het aanrecht staan. 'Wat doe je hier?' vraag ik subtiel en ze glimlacht naar me. 'Ik slaap hier, totdat Emily en Aiden terugkomen.' zegt ze hikkend en ik knik. 'Waarom niet bij Noah?' 'We hebben ruzie.' zegt ze en ik kijk haar vragend aan. 'Lang verhaal, maar we waren verloofd en toen niet meer.. Verloofd klinkt echt grappig.' zegt ze lachend en ik pak het glas uit haar handen. 'Misschien moet je niet meer zoveel drinken.' zeg ik en ze probeert het glas terug te pakken. 

Ik hou het in de lucht, waardoor ze moet springen om het te pakken. Alleen lukt het haar niet echt. 'Je bent knap, maar echt irritant.' zegt ze geïrriteerd en ik knipoog naar haar. 'Always babe.' zeg ik en ze begint te blozen. 'Wat gaan we eten?' 'We?' vraagt ze en ik knik. 'We.' zeg ik en ze haalt haar schouders op. 'Wat doe jij hier eigenlijk?' vraagt ze en ik haal mijn schouders op. 'Controle I guess.' 'Emily vroeg mij voor controle.' zegt ze en ik haal alweer mijn schouders op. 'Aiden vroeg mij om controle, dus wat gaan we eten?' vraag ik en ze glimlacht naar me. 'Pizza?' vraag ik en ze knikt. 'Salami!' zegt ze opgewonden en ik moet lachen. 'Oké, ga maar op de bank zitten en bestel het wel.' zeg ik en ze knikt. Ze loopt half wankelend naar de bank.

Wanneer de pizza er eindelijk is gaan we voor de tv zitten en eten. We besluiten om een actie film te kijken en gaan na het eten lekker op de bank liggen. Naomi rekt zich uit en draait dan om. In plaats van haar voeten, is haar hoofd nu tegen mijn schouder. 'Wat doe je?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. Ik lach even en kijk de film af. Zodra de film is afgelopen kijk ik naar de tijd. Het is al elf uur en ik ben hier nog steeds. Ik wil opstaan, maar herinner me dan dat Naomi op mijn schouder ligt. Wanneer ik naar haar kijk zie ik dat ze slaapt. Dit meen je niet! Ik zucht diep en blijf dat toch maar liggen. Als Noah dit wist zou hij me vermoorden.. Ik ga goed liggen, wat niet echt lukt aangezien ik Naomi niet wakker wil maken. 

Aiden's POV:

'En?' vraag ik afwachtend en Emily glimlacht naar me. 'Ik hoef hem niet meer te zien denk ik.' zegt ze trots en ik kijk haar vragend aan. 'Nu weet ik het hele verhaal.' zegt ze snel en ik knik. Ik geef haar een knuffel en trek haar op bed. Ik heb me ondertussen al omgekleed en zij was al omgekleed. 'Ik ben moe.' zeg ik zuchtend en ze glimlacht naar me. 'Jij hebt alleen maar gewerkt.' 'Werken is zwaar.' zeg ik verdedigend en ze rolt met haar ogen. 'Ik heb op de tweeling gelet en allerlei andere dingen gedaan.' zegt ze en ik knik. 'Rolde je nou met je ogen?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. 'Misschien.' zegt ze "onschuldig". Ik ga op mijn armen, boven haar hangen en kijk haar diep in haar ogen aan. Ze straalt. Ze straalt oprecht. 

'Is dat zo?' vraag ik en ze glimlacht naar me. Ik begin haar te kietelen en hoor haar bijna gillen dat ik moet stoppen. 'Wat is het toverwoord?' 'Serieus?!' vraagt ze lachend en ik kietel haar alleen maar harder. 'Stop alsjeblieft!' zegt ze lachend en ik kietel door. 'Fout.' 'Stop schatje?' zegt ze lachend en ik kietel alweer harder. 'Fout.' zeg ik alweer en ze kan bijna niet meer op adem komen van het lachen. 'Ik geef je een hint.' zeg ik en ik ga wat meer naar haar oor. 'Babe.' fluister ik in haar oor en ik hoor haar naar adem happen. Wanneer ik weer terug wil naar mijn eerste positie stopt ze me door haar handen om mijn nek te slaan. 'Is dat wat je wilt dat ik je noem?' vraagt ze zwoel en ik knik. 

'Ik dacht meneer Walker.' zegt ze en ze drukt haar lippen op die van mij. 'Nee, babe klinkt beter.' 'Oké. Babe.' zegt ze en ik druk mijn lippen snel op die van haar. Ze draait ons om en komt schrijlings op mijn schoot zitten. Ik trek aan haar pyjama shirt. Kut stof.. 'Ik dacht dat je moe was?' vraagt ze en ik druk mijn lippen in haar nek. 'Voor jou.. Nooit.' zeg ik met een grijns op mijn gezicht. Ze glimlacht voordat ze me tegen zich aantrekt. 'Ik wil nog een kind.' zeg ik snel en ze kijkt me vragend aan. 'Nu al?' vraagt ze lachend en ik knik. 'Ik wil niet te veel jaar tussen de tweeling en de andere.' zeg ik en ze kijkt weg. 'Wat is er?' 'Niks, als dat is wat je wilt.' zegt ze en ik knik. 'Maar alleen als jij het ook wilt. Maximaal twee jaar verschil.' zeg ik snel en ze glimlacht even. 'Je bent echt raar.' zegt ze en ik trek haar weer terug.