Not Like Most Love Stories (NL)

9. Like Nothing Ever Happened

Emily's POV:

De hele dag heb ik al een ongemakkelijk gevoel door gister. Rond 13.00 uur loop ik richting zijn kantoor en klop ik op de deur. 'Kom binnen.' zegt hij en ik loop twijfelend naar binnen. 'Mevrouw Lewis.' zegt hij professioneel en ik kijk naar de grond. 'Ik ga met pauze.' zeg ik snel en hij lacht even. 'Daarvoor kwam je helemaal hierheen?' zegt hij lachend en ik knik. 'Je weet dat je kon bellen, toch?' vraagt hij plagend en ik lach even. Ik kon inderdaad bellen, waarom dacht ik daar niet eerder aan? Ik loop naar de deur en hij staat op. 'Heb je het aan Leroy vertelt?' vraagt hij zacht en ik draai me langzaam en dramatisch om.

'Nee, jij aan Selena?' vraag ik en hij schudt zijn hoofd. 'Zullen we dat dan zo houden?' vraagt hij en ik knik. 'Alsof er nooit iets is gebeurd.' zeg ik en hij knikt. 'Je mag naar huis gaan, ik spreek je morgen wel.' zegt hij snel en ik kijk hem vragend aan. 'Weet je het zeker?' vraag ik en hij knikt. 'Doe een middag voor jezelf.' zegt hij speels en ik glimlach naar hem. 'Is goed, bedankt.' zeg ik zacht en ik loop naar mijn kantoor. Ik pak mijn spullen bij elkaar en loop richting de uitgang. Grace glimlacht naar me, terwijl ze aan de telefoon praat met een klant. Ik loop snel naar de auto en stap in. Ik zucht diep en kijk naar mijn telefoon. Angelo: Kan je Maggie ophalen? Ik glimlach even, omdat het echt toevallig is dat ik dan nu eerder naar huis mag.

'Tante Emily!' schreeuwt Maggie vrolijk en ik glimlach naar haar. 'Komt u haar weer ophalen?' vraagt haar opvangmedewerkster en ik knik. Ze glimlacht naar me en geeft Maggie een hand. Maggie rent op me af en springt op me. Ik moet lachen omdat haar kleine handen kietelen. 'Gaan we wat eten?' vraag ik en ze knikt. Ik pak haar hand vast en samen lopen we naar het restaurantje waar we altijd eten. Zoals gewoonlijk bestellen we weer hetzelfde zoals altijd, twee tosti's met Fristi en Ice tea. Wanneer we klaar zijn met eten betaal ik en lopen we naar buiten. Daarna lopen we richting huis en zoek ik naar mijn sleutels, maar ik kan ze niet vinden. Ga me niet zeggen dat ik ze op werk ben vergeten.. Mijn telefoon begint te rinkelen en ik neem op. 'Hallo?' vraag ik en ik hoor allemaal geluiden op de achtergrond. 'Ik kom haar ophalen over twee uurtjes, oké?' vraagt Angelo en ik moet lachen. 'Kan je haar bij m'n werk ophalen, ik ben wat vergeten..' zeg ik snel en hij lacht even. 'Is goed, stuur me het adres.' zegt hij en ik hang op. Ik app hem het adres en pak Maggies hand weer vast.

Wanneer we bij het gebouw aankomen vraag ik aan Grace of ze op Maggie kan letten. Natuurlijk is Grace helemaal gek op kinderen en neemt ze Maggie op schoot. Ze beginnen meteen te praten over een of andere Disneyfilm die ze beide hebben gekeken. Ik loop snel naar de lift, om snel mijn sleutels te halen zonder dat Maggie of Grace het merken. 'Dus vanavond weer?' vraagt Selena vleiend en ik kijk naar Aiden's kantoor. De deur staat open en ik hoor Aiden even lachen. Ik loop naar mijn kantoor en probeer geluidloos de deur te openen. Op slot.. Ik zucht diep en loop richting Aiden's kantoor.

'We kunnen het ook hier doen?' vraagt Selena vleiend en ik rol met mijn ogen. Hebben ze het al eerder hier gedaan? Tfoe, ik zat daar aan tafel! Ik klop op de deur en loop naar binnen. 'Mevrouw Lewis.' zegt Aiden beleefd en ik knik naar hem. 'Wat doe jij hier?' vraagt hij met grote ogen en ik kijk weg, aangezien Selena hem helemaal aan begint te raken. 'Hey, ik ben Emily.' zeg ik groetend en ze glimlacht naar me. Ik weet niet of het een echte glimlach is, of een neppe maar ik glimlach terug. 'Ik ben mijn sleutels vergeten, maar je hebt het al op slot gedaan.' zeg ik snel en hij lacht even. Hij gooit de sleutels naar me en ik vang ze ongemakkelijk op.

Ik loop snel naar mijn kantoor en open het met zijn sleutels. Ik loop naar mijn bureau en pak de sleutels. Daarna doe ik mijn kantoor weer op slot en breng ik de sleutels naar Aiden's kantoor. Ik open de deur en zie hun zoenen. Ik sla snel mijn handen voor mijn ogen en lach ongemakkelijk. 'Sorry, ik uh.. Ik had moeten kloppen.' zeg ik beschaamd en ze lachen even. 'Dan zie ik je beneden.' zegt Selena zacht en ik glimlach naar haar. Ze geeft Aiden snel een kus en glimlacht naar me, wanneer ze naar de lift loopt. Ik leg de sleutels op tafel en kijk ongemakkelijk naar de grond. 'Wat is er?' vraagt hij plagend en ik haal mijn schouders op. 'Hebben jullie het eerder hier gedaan?' vraag ik eigenlijk zonder dat ik het wil. Ik kan mezelf wel slaan omdat hij nu begint te glimlachen.